Δεν θέλουμε να του χαλάσουμε τη χαρά του, αλλά δεν είναι όπλο στα χέρια κανενός και ειδικά του καταναλωτή. Ο καταναλωτής δεν θα το βλέπει καν, του είναι αδιάφορο, δεν θα το εμπιστεύεται και στο κατω κάτω της γραφής, ουδόλως τον ενδιαφέρει πόσο έχουν τα προϊόντα στο εξωτερικό· τον ενδιαφέρει οτι στην Ελλάδα δεν μπορεί να τα αγοράσει. Ίσως, αν οι εποπτικές αρχές της αγοράς δεν έχουν εργαλεία να συγκρίνουν τις τιμές με την ΕΕ, ας ψάξουν λίγο στο ίντερνετ, όπως κάνουμε όλοι μας.
Αλλά ακόμη καλύτερα θα έκαναν να ψάξουν σε μια εφαρμογή που λέγεται Skroutz.gr (προφανώς είναι οι μόνοι που δεν την έχουν ακουστά). Εκεί θα μπορούσαν να έχουν εδώ και χρόνια διαπιστώσει πόσο πουλάνε όλα ανεξαιρέτως τα προιόντα οι διάφορες επιχειρήσεις στην Ελλάδα. Με αυτή και μόνο την πολύ χρήσιμη εφαρμογή, θα μπορούσαν αμέσως να εντοπίσουν τα καρτέλ, αφού θα έβλεπαν πως όλοι πουλάνε στις ίδιες τιμές τα πάντα - είναι εξόφθαλμη η συμφωνία για τις τιμές και η ανυπαρξία ανταγωνισμού.
Και ενώ οι τιμές ανεβαίνουν λογω διεθνών παραγόντων παντού, στην Ελλάδα ανεβαίνουν περισσότερο ακριβώς λόγω της ανυπαρξίας ελέγχων στην αγορά και προστασίας τελικά των καρτέλ που απομυζούν την οικονομία και διαλύουν την παραγωγή, αλλά και την κοινωνία.
Σε λίγο περιμένουμε να βγει η κυβέρνηση πανηγυρικά και να μας πει οτι, σύμφωνα με το posokanei, η Ελλάδα έχει φθηνές τιμές - ξεχνώντας φυσικά οτι έχει το ένα τρίτο των μισθών των Ευρωπαίων. Το «posokanei» θα είχε αξία, αν μας έλεγε δίπλα στην τιμή κάθε προϊόντος πόσες μονάδες από αυτό το προϊόν μπορεί να αγοράσει ένας Ευρωπαίος με τον μισθό του και πόσες ένας Έλληνας με τον μισθό του. Να μας έλεγε π.χ. οτι ένας Γερμανός μπορεί να αγοράσει, ξοδεύοντας ολόκληρο το μισθό του, 300 κιλά μοσχαρίσιο κιμά και ένας Έλληνας 80 κιλά. Αυτό θα ήταν πιο χρήσιμη πληροφορία.
Καμία αξία δεν έχει η σύγκριση των τιμών, αξία έχει η σύγκριση της αγοραστικής δύναμης. Και αυτό που έχει τεράστια σημασία, είναι πως το εισόδημα των Ελλήνων δεν φτάνει για να καλύψει τις βιοτικές ανάγκες τους, ακόμη κι αν αποδεικνυόταν ότι οι τιμές εδώ ήταν φθηνότερες - που δεν είναι. Δεν μας νοιάζει, λοιπόν, το πόσο κάνει· μας νοιάζει οτι εμείς εδώ δεν μπορούμε να το αγοράσουμε, επειδή εσείς δεν μπορείτε να επιβάλετε τους κανόνες του ανταγωνισμού και να ελέγξετε έστω και στοιχειωδώς την αγορά.
