Ειδικά αυτό το τελετουργικό της Θεσσαλονίκης έχει τη δική του σημασία. Γεμίζει με χαρά τους ντόπιους, γιατί νοιώθουν ότι η πόλη τους ζει στα μεγαλεία και ότι επιτέλους η Αθήνα της δίνει τη σημασία που της οφείλει. Γεμίζει επίσης με χαρά τους εκάστοτε κυβερνώντες -υπουργούς και στελέχη- , γιατί απολαμβάνουν την εξουσία και κάνουν το κομμάτι τους, μακριά από τα σπίτια τους και τα υπουργεία, χαλαροί, πιτσιλωτοί και ωραίοι. Το τριήμερο μάλιστα της Θεσσαλονίκης συνοδεύεται από τρεις μακρές νύχτες ξεφαντώματος και νυχτοπερπατημάτων, καθώς οι δούκες και οι βασιλισσες της νύχτα που είναι στη μόδα βρίσκονται εκεί για καμιά "αρπαχτή". Γενικά δίνει την ευκαιρία να ξεδιπλωθεί πλήρως όλος ο επαρχιωτισμός; που χαρακτηρίζει την ελληνική κοινωνία και εξουσία. Στη Θεσσαλονίκη λοιπόν, πάει κάθε Σεπτέμβριο όλη η κυβέρνηση για να δώσει το εναρκτήριο λάκτισμα της νέας πολιτικής "σεζόν", αν και στη Βουλή λειτουργεί ακόμη το θερινό τμήμα. Πρόκειται για μία προσφορά στη…"συμπρωτεύουσα" με την ευκαιρία των εγκαινίων της Διεθνούς ΄Εκθεσης, ώστε να γκρινιάζει λιγότερο, αν είναι δυνατόν, τον υπόλοιπο χρόνο. Φυσικά η γκρίνια και η μίζερη αντιπαράθεση με την Αθήνα δεν γίνεται λιγότερη γιατί αποτελεί πλέον κυτταρικό συστατικό των Θεσσαλονικέων, αλλά τουλάχιστον μπορούν να καμαρώνουν για μερικές ημέρες , ώστε να μπορούν να κοιμούνται ήσυχοι τις υπόλοιπες. Δεν είναι και λίγο, εδώ που τα λέμε, ολόκληρος πρωθυπουργός, πλαισιωμένος από τις υπουργάρες, τις στελεχάρες και τις κουρσάρες, να κουβαλιέται στη Θεσσαλονίκη για να απευθύνει από εκεί το διάγγελμά του προς το έθνος, να χαράξει από εκεί την οικονομική πολιτική που θα αποτυπωθεί στη συνέχεια στον προϋπολογισμό, για να υποσχεθεί πολλά και διάφορα και κυρίως, για να συγχαρεί τον εαυτό του και την κυβέρνησή του για όσα πραγματικά έκανε και για όσα υποτίθεται ότι έκανε. Να δημιουργήσει δηλαδή ένα κλίμα χαρωπό και με ροζ συννεφάκια, περιστοιχιζόμενος αποκλειστικά από ανθρώπους του κυβερνώντος κόμματος και απευθυνόμενος αποκλειστικά σε ακροατήρια -τα ζωντανά, όχι της τηλεόρασης- φιλοκυβερνητικών, στελεχών και μελών. Τη δεύτερη εβδομάδα της ΄Εκθεσης πηγαίνει στη Θεσσαλονίκη και ο αρχηγός του Κόμματος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης για να καταγγείλει από εκεί την κυβέρνηση, να πει και αυτός τα δικά του, αλλά η αλήθεια είναι ότι ο Σεπτέμβρης είναι μήνας της Θεσσαλονίκης ΜΑΣ και της κυβέρνησής ΜΑΣ! ΄Όλα τα άλλα και όλοι οι άλλοι έρχονται σε δεύτερη μοίρα. Η Διεθνής ΄Εκθεση, που ο Θεός πλέον να την κάνει Διεθνή και ο Θεός πάλι, να την κάνει έκθεση, χρησιμοποιείται ως αφορμή για να συνεχισθεί το τελετουργικό στο οποίο βεβαίως το παπαδαριό έχει περίοπτη θέση. Γιατί ανάμεσα στις άλλες χάρες της η Νύφη του Θερμαϊκού έχει και αυτή, να είναι δηλαδή η κατ΄ εξοχήν πόλη της Εκκλησίας και των χριστιανικών και παραχριστιανικών οργανώσεων. Φυσικά, πριν γίνει η εκδρομή, η εκάστοτε κυβέρνηση φροντίζει να φτιάξει κλίμα για να περάσει καλά. Γίνονται συσκέψεις για το τι θα πει ο Πρωθυπουργός και κυρίως για το τι θα προσφέρει στους κλάδους, τις παραγωγικές και τις κοινωνικές τάξεις που περιμένουν με το χέρι απλωμένο. Αυτό το καλό, έως πανηγυρικό, κλίμα δεν επιτρέπεται να το χαλάσει κανείς και πολύ περισσότερο ένας κάποιος βουλευτής Πολύζος της Πιερίας. ΄Αλλωστε, ο καημένος ο πρωθυπουργός είναι και ο μόνος που πραγματικά δουλεύει στην εκδρομή. Κάνει τα εγκαίνια και μιλάει, ξαναμιλάει απευθυνόμενος στο έθνος και δίνει και την συνέντευξη Τύπου, ενώ βλέπει τοπικούς και εκκλησιαστικούς παράγοντες. Δεν είναι και λίγο, όταν όλοι οι άλλοι παίζουν και χαριεντίζονται. Υ.Γ. Την μαγική αυτή ατμόσφαιρα ο υπογράφων έχει ζήσει ως Θεσσαλονικιός και ως δημοσιογράφος. Αγγελος Στάγκος