Οι πυραυλικές επιθέσεις από το Ιράν στο Ισραήλ και αντίστροφα συνεχίστηκαν βέβαια μέχρι και το «και πέντε» της εκεχειρίας, που μπορεί να εξελιχθεί σε φιάσκο για τον Ντόναλντ Τραμπ. Σε κάθε περίπτωση, όμως, ακόμα κι αν η κατάπαυση του πυρός ισχύσει, γιατί έγινε ο πόλεμος και τι νόημα είχε η παρέμβαση των ΗΠΑ; Τι άλλαξε στην περιοχή;

Άλλαξε κάτι;

Πρώτα και κύρια πρέπει να μάθουμε υπό ποιους όρους συμφωνήθηκε η εκεχειρία και τι δεσμεύσεις έχουν αναλάβει οι εμπλεκόμενες πλευρές. Γιατί έγινε τελικά «ο πόλεμος των 12 ημερών», όπως τον... βάφτισε ο Ντόναλντ Τραμπ;

Το Ισραήλ υποτίθεται ότι ήθελε να εξαλείψει το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν και παράλληλα να ανατρέψει το θεοκρατικό καθεστώς. Το Ιράν οργισμένο απάντησε με όρκους για καταστροφή του Ισραήλ και στη συνέχεια απείλησε με «αιώνιες συνέπειες» στις ΗΠΑ που συμμετείχαν στη σύγκρουση. Οι «αιώνιες συνέπειες» αρκέστηκαν τελικά σε ένα χτύπημα σε αμερικανική βάση στο Κατάρ και... τέλος. Επίσης, ο Νετανιάχου εγκατέλειψε τις σκέψεις για ανατροπή του καθεστώτος, που είχε ψελλίσει θυμίζουμε και ο Λευκός Οίκος.

Όσο για το περίφημο πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά ότι έχει καταστραφεί ολοσχερώς. Κυρίως, όμως, δεν προκύπτει από πουθενά ότι η συμφωνία εκεχειρίας περιλαμβάνει κάποια δέσμευση από τη μεριά του Ιράν πως δεν θα φτιάξει πυρηνικά όπλα ή ότι θα δεχθεί να γίνουν έλεγχοι διεθνών οργανισμών στα εδάφη του.

Η όλη υπόθεση έχει βέβαια τα χαρακτηριστικά που αρέσουν στον Τραμπ, που απολαμβάνει να προκύπτει μία κλιμάκωση και στη συνέχεια να εμφανίζεται ως ο dealmaker για την αποκλιμάκωση. Το αν βέβαια στο ενδιάμεσο έχει προκύψει κάποια ουσιαστική εξέλιξη, δεν τον απασχολεί. Και σε αυτή την περίπτωση διατείνεται πως χάρη στη δική του παρέμβαση τελείωσε ο πόλεμος, παρότι οι λόγοι για τους οποίους ξέσπασε ο πόλεμος παραμένουν ανοιχτοί.

Όλοι κερδισμένοι

Το Ισραήλ γιορτάζει, πάντως, την επιτυχία της εκστρατείας του, την οποία ονόμασε Επιχείρηση Rising Lion: Προκάλεσε, όπως λέει, σημαντικές ζημιές στις πυρηνικές και στρατιωτικές δυνατότητες του Ιράν και σκότωσε κορυφαίους στρατιωτικούς αξιωματούχους και επιστήμονες. Κατάφερε επίσης να πείσει τον Τραμπ να κάνει αυτό που αρκετοί Αμερικανοί πρόεδροι είχαν αρνηθεί να κάνουν στο παρελθόν. Να εμπλακεί στη σύγκρουση υπέρ του.

Η κατάπαυση του πυρός είναι βέβαιο επίσης πως θα άρει την πίεση στους Ισραηλινούς, οι οποίοι έχουν εξαντληθεί μετά από σχεδόν δύο χρόνια πολέμου - η σύγκρουση κατά της Χαμάς στη Γάζα συνεχίζεται χωρίς σαφές σχέδιο εξόδου - επιτρέποντας παράλληλα στις αρχές να ανοίξουν ξανά την οικονομία της χώρας.

Για το Ιράν, η εκεχειρία φέρνει φυσικά ανακούφιση στους πολίτες του που βρισκόταν υπό σχεδόν συνεχή βομβαρδισμό, με δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους εκτοπισμένους. Τώρα, υπάρχει μακρύς δρόμος για να ανοικοδομηθούν ορισμένα από αυτά που έχουν καταστραφεί, συμπεριλαμβανομένων των βασικών υποδομών.

Πολύ θα θέλαμε να πιστέψουμε τον Ντόναλντ Τραμπ που μίλησε με ενθουσιασμό για το ξέσπασμα της αγάπης, της ειρήνης και της ευημερίας στην περιοχή, αλλά κάτι τέτοιο δεν προκύπτει από πουθενά. Στην καλύτερη περίπτωση, αυτό είναι το τέλος ενός ακόμα κεφαλαίου της διαμάχης δύο άσπονδων εχθρών. Σίγουρα, πάντως, δεν είναι η αρχή της ειρήνης μεταξύ Ιράν και Ισραήλ.