Η νέα κίνηση Τσίπρα, εκτός από την αναταραχή που προκαλεί στο πολιτικό σκηνικό, αφορά την ολοκλήρωση μιας διαδρομής που ξεκίνησε πριν από σχεδόν εξήντα χρόνια. Η ίδρυση της ΕΛΑΣ, που σαρώνει τα αριστερά κόμματα, πέραν του ΚΚΕ, μπορεί να ιδωθεί ως το πραγματικό τέλος του ΚΚΕ Εσωτερικού.
Όχι επειδή εξαφανίστηκαν οι ιδέες του ή επειδή έπαψαν να υπάρχουν άνθρωποι που αναφέρονται σε εκείνη την παράδοση. Αλλά επειδή ολοκληρώθηκε η πολιτική και οργανωτική συνέχεια που συνέδεε το ΚΚΕ Εσωτερικού με τον Συνασπισμό και τον ΣΥΡΙΖΑ.
Η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία το 2015 αποτέλεσε την κορυφαία στιγμή αυτής της ιστορικής διαδρομής. Για πρώτη φορά οι πολιτικοί απόγονοι του ΚΚΕ Εσωτερικού βρέθηκαν στο κέντρο της εξουσίας.
Παρά τις αντιφάσεις, τις συγκρούσεις και τις υποχωρήσεις της περιόδου των μνημονίων, ο ΣΥΡΙΖΑ παρέμενε αναγνωρίσιμος ως ο βασικός φορέας της ανανεωτικής και ευρωπαϊκής Αριστεράς στην Ελλάδα.
Η ήττα του 2023, οι εσωκομματικές συγκρούσεις που ακολούθησαν και η σταδιακή αποσύνθεση του κόμματος σηματοδότησαν όμως κάτι βαθύτερο από μια απλή εκλογική αποτυχία: την εξάντληση ενός πολιτικού κύκλου, που κλείνει οριστικά με την ίδρυση της ΕΛΑΣ.
Η ΕΛ.Α.Σ. δεν διεκδικεί καν να είναι κρίκος αυτής της αλυσίδας. Διεκδικεί να αποτελέσει κάτι διαφορετικό: έναν νέο προοδευτικό φορέα που αντλεί στοιχεία από πολλαπλές παραδόσεις, ακόμα και από το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου, όπως δήλωσε από το Θησείο και ο ίδιος ο Τσίπρας. Η πρωτοβουλία του αποτελεί μία προσπάθεια σύγκλισης της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, της Σοσιαλδημοκρατίας και της Πολιτικής Οικολογίας.
Με αυτή την έννοια, η ίδρυση της ΕΛ.Α.Σ. μπορεί να ιδωθεί ως το πραγματικό τέλος του ΚΚΕ Εσωτερικού και ο «θάνατος» της περίφημης Κομμουνιστικής Νεολαίας Ρήγας Φεραίος. Άλλωστε, οι νέοι του Ρήγα μεγάλωσαν, κυβέρνησαν και τώρα αποσύρονται.
Τα «παιδιά» τους ακολουθούν τον Τσίπρα σε ένα καθαρά προσωποπαγές κόμμα μαζί με έναν ακόμα αχταρμά από «followers» που θέλουν να εκφράσουν την «Κυβερνώσα Αριστερά». Έναν όρο που να θυμίσουμε πως επίσης προέρχεται από το ΠΑΣΟΚ.
