Ο Τσίπρας ξέρει ότι οι θιασώτες του ντοκιμαντέρ (ακόμα και οι κεντρώοι) δεν πρόκειται με τίποτα να τον ψηφίσουν. Αυτούς τους έχει ξεγράψει. Μάλιστα, του αρέσουν οι επιθέσεις που δέχεται από την κυβέρνηση Μητσοτάκη και το ΠΑΣΟΚ με αφορμή όσα έγιναν στην «πρώτη φορά αριστερά».
Για εκείνη την περίοδο, άλλωστε, ο ίδιος θεωρεί πως έκανε ό,τι καλύτερο μπορούσε και παράλληλα τώρα επιστρέφει χωρίς πρόσωπα-βαρίδια, όπως ο Βαρουφάκης, ο Λαφαζάνης, η Ζωή και ο Πολάκης.
Στην παρούσα φάση τον νοιάζει ένα δυναμικό ξεκίνημα που θα «σαρώσει» την αριστερά και παράλληλα θα αλιεύσει ψήφους από την αντισυστημική δεξαμενή, ανεξαρτήτως ιδεολογικής τοποθέτησης.
Θεωρεί πως έτσι μπορεί να πυροδοτήσει ένα ευρύτερο αντισυστημικό ρεύμα υπέρ του, κάτι που δεν μπορεί και δεν θέλει να κάνει το θεσμικό ΠΑΣΟΚ. Ο Τσίπρας είναι καλύτερος στον «ανταρτοπόλεμο» από τον Ανδρουλάκη και σε αυτό ποντάρει. Αντίθετα, ο Ανδρουλάκης έχει πρόγραμμα και στελέχη που δεν έχει ο Τσίπρας και γι' αυτό ο πρώην πρωθυπουργός θέλει να αποφύγει τις συγκρίσεις.
Αυτά προκύπτουν από όσα είδαμε και ακούσαμε στο Θησείο. Ο Αλέξης Τσίπρας επιλέγει μία στρατηγική που σε πρώτη φάση αγνοεί το θεσμικό «κέντρο». Με αυτό τον τρόπο θεωρεί πως είναι πιο εύκολο να συσπειρώσει ψηφοφόρους και να προσπεράσει δημοσκοπικά το ΠΑΣΟΚ, που είναι ο πρώτος του στόχος, ώστε στη συνέχεια να διεισδύσει και σε ευρύτερα κοινά.
Το όνομα ΕΛΑΣ αυτό το σκοπό εξυπηρετεί. Έχει ξεκάθαρη αναφορά στους αγώνες της αριστεράς, αλλά και στον πατριωτισμό που θέλει να προτάξει ο Αλέξης Τσίπρας για να δελεάσει και μη αριστερούς ψηφοφόρους. Αν το έλεγε πχ Πυξίδα ή Ορίζοντας, θα τον κατηγορούσαν ότι έφτιαξε ένα νέο Ποτάμι. Ο στόχος του όμως είναι άλλος.
Ελπίζει ότι το κόμμα (αν και φαινομενικά αριστερό) θα δελεάσει ψηφοφόρους και από αντισυστημικά κόμματα. Από την Πλεύση Ελευθερίας, το κόμμα Καρυστιανού, ακόμα και από την Ελληνική Λύση.
Αφήνει πίσω του λοιπόν το άνοιγμα του ΣΥΡΙΖΑ στο Κέντρο που έφερε τις εκλογικές ήττες και επιστρέφει στο μοντέλο των εκλογικών του νικών. Τότε που η πόλωση ήταν το κυρίαρχο στοιχείο στην πολιτική σκηνή του τόπου. Θεωρεί πως αυτό το μοντέλο του ταιριάζει και αν έχει… ρεύμα, τότε μπορεί να τον ακολουθήσουν και ορισμένοι κεντρώοι, που «βγάζουν κυβερνήσεις».
Στα παραπάνω υπάρχουν βέβαια και σοβαρές ενστάσεις. Πόσους αριστερούς και αντισυστημικούς μπορεί να πείσει τώρα πια ο Τσίπρας; Ακόμα και αισθητικά, το κόμμα ιδρύθηκε με μία κυριλέ καλοσκηνοθετημένη παρουσίαση που θύμιζε περισσότερο τον Μακρόν, παρά έναν ριζοσπαστικό ηγέτη. Η γενέθλια εκδήλωση δεν είχε ζουρνάδες και νταούλια. Ήταν μία ιλουστρασιόν καρτ ποστάλ του Αλέξη με φόντο τον Παρθενώνα.
Μέχρι που μπορεί να φτάσει, όμως, o «κυριλέ» Τσίπρας, αν δεν τον ακολουθήσουν οι «κινηματίες»; Γιατί σε επίπεδο προγράμματος και στελεχών το ΠΑΣΟΚ έχει σαφές προβάδισμα έναντι της απόλυτα προσωποπαγούς ΕΛΑΣ.
# Poll - Εσείς ποιο κόμμα πιστεύετε ότι θα κερδίσει τη μάχη της δεύτερης θέσης;
Ψηφίστε ΕΔΩ
