Από θέσεως...
28/05/2010 - 08:45
Αυλαία για Σημίτη και αποσύνδεση Γιώργου από το παρελθόν του ΠΑΣΟΚ
Σε προσωπικό επίπεδο, το μεγάλο θύμα των εξελίξεων στο σκάνδαλο Siemens και της ομολογίας του Τάσου Μαντέλη ότι «τα ‘πιανε» από την αμαρτωλή γερμανική εταιρία, είναι ο Κώστας Σημίτης. Ουσιαστικά προχθές, Τετάρτη, με όσα είπε ο Τ. Μαντέλης ενώπιον της Εξεταστικής Επιτροπής, έληξε οριστικά (και άδοξα) η πολιτική καριέρα του πρώην πρωθυπουργού και πιθανότατα μαζί της και κάθε δυνατότητα παρέμβασής του στα κοινά. Δεν του άξιζε αυτή η τύχη του Κ. Σημίτη γιατί κατά τα οκτώ χρόνια της πρωθυπουργίας του έκανε έργο ορατό και μετρήσιμο, έβαλε την Ελλάδα την ΟΝΕ και την Κύπρο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά δυστυχώς πληρώνει τις αστοχίες του στις επιλογές προσώπων στο άμεσο περιβάλλον του. Σ’ αυτά τα πρόσωπα περιλαμβάνονται βέβαια οι Θ. Τσουκάτος και Τ. Μαντέλης, αλλά και άλλοι…
03/05/2006 - 18:01
Η "ισορροπία της μ&ς" καθορίζει την ελληνική πολιτική σκηνή
Ως τώρα ξέραμε για την "ισορροπία του τρόμου", που αναφερόταν βέβαια στις πυρηνικές δυνατότητες καταστροφής τις οποίες διέθεταν οι ΗΠΑ από τη μία πλευρά και η Σοβιετική ΄Ενωση. Τώρα στην Ελλάδα μπορούμε να μιλάμε για την "ισορροπία της μ….ς", κρίνοντας από όσα απίστευτα λέγονται και γίνονται στους κομματικούς και πολιτικούς χώρους. Ειδικά για τα δύο κόμματα της εξουσίας -γιατί οι άλλοι της Αριστεράς βρίσκονται εντελώς στο "αλλ΄ αντ΄ άλλων" της παρελθοντολογίας- ο συγκεκριμένος όρος ταιριάζει απόλυτα.
07/05/2009 - 09:44
Οικονομία, συναίσθημα και κοινωνικοί δείκτες
Χθες άκουσα με μεγάλο ενδιαφέρον τον Πρέοδρο του Εurogroup Ζαν Κλοντ Γιούνκερ να καλεί τους επικεφαλής των επιχειρήσεων να αποφύγουν τις μαζικές απολύσεις και να επιδείξουν κοινωνική ευθύνη και να δηλώνει πως η έκρηξη της ανεργίας είναι πιθανόν να οδηγήσει σε κοινωνική αναταραχή. Ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, δεν είναι ένας τυχαίος. Για πολλούς είναι ο μόνος ευρωπαϊστής που πλησιάζει σε βεληνεκές τον Ζακ Ντελόρ.
06/10/2008 - 10:51
Ψυχραιμία, παιδιά
Καθώς η κρίση συνεχίζεται και όλοι αναρωτιούνται πού θα φτάσει το κακό, πρέπει να κάνουμε ένα βήμα πίσω και να προσπαθήσουμε να δούμε τη σωστή διάσταση των πραγμάτων. Αν κάνουμε λοιπόν αυτό το βήμα πίσω, θα δούμε τα εξής:
10/10/2008 - 15:33
Εμπρός στο νέο δρόμο που δείχνει ο Γκόρντον Μπράουν
Ο κόσμος πρέπει να μπει σε μια άλλη οικονομική λογική από αυτή που ξέραμε μέχρι σήμερα. Όπως αποδείχτηκε τα εργαλεία της ελεύθερης οικονομίας, δηλαδή η αυξομείωση των επιτοκίων δεν επαρκούν για να αντιμετωπιστεί μια γενικευμένη κρίση εμπιστοσύνης. Οι τράπεζες αρνούνται να δανείσουν η μία την άλλη και φυσικά να δανείσουν τις επιχειρήσεις. Οι κυβερνήσεις καλούνται να αδειάσουν τα ταμεία του κρατικού κορβανά για να διασώσουν το τραπεζικό σύστημα. Γιατί να το κάνουν; Δεν πρέπει οι άπληστοι τραπεζίτες των επενδυτικών τραπεζών οι οποίοι καταστρέφουν την παγκόσμια οικονομία για να πάρουν μπόνους εκατομμυρίων να τιμωρηθούν; Ασφαλώς. Εκτός από τη δικαιοσύνη που ερευνά τις υποθέσεις αυτές, οι ίδιες οι αγορές τιμωρούν τους ενόχους. Διότι αυτά τα μπόνους έχουν επενδυθεί σε αξίες που καταρρέουν, οι μετοχές των τραπεζών αυτών χάνουν την αξία τους, πολλές τράπεζες κλείνουν και όσες παραμένουν κρατικοποιούνται. Όμως οι κοινωνίες πρέπει να σώσουν τις τράπεζες διότι σε αυτές στηρίζονται και οι επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά. Η κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος θα σήμαινε την απόλυτη φτώχεια για όλους. Αυτό το εξηγεί πολύ απλά και κατανοητά και ο βρετανός πρωθυπουργός σε άρθρο του στην εφημερίδα The Times του Λονδίνου το οποίο δημοσιεύει ολόκληρο σε μετάφραση το reporter.gr
13/10/2008 - 10:20
Εγκλημα, τιμωρία και κάθαρση
Οι επενδυτικές τράπεζες εγκλημάτησαν. Το έγκλημά τους είναι ότι, προκειμένου να αυξήσουν τα κέρδη τους και να πάρουν τα στελέχη τους μπόνους εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ και δολαρίων, γέμισαν τον κόσμο με σύνθετα χρηματικά προϊόντα, τα λεγόμενα τοξικά, τα οποία τελικά οδηγούν στην κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος παγκοσμίως και στην ταυτόχρονη κατάρρευση των χρηματιστηρίων όλων των αξιών (ακινήτων, εμπορευμάτων, ομολόγων κτλ.) και τελικά των επιχειρήσεων και των νοικοκυριών. Δυστυχώς, η οικονομική κατάσταση του καθενός μας εξαρτάται από την επιβίωση του τραπεζικού συστήματος. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο οι κοινωνίες πρέπει να σώσουν τις τράπεζες, παρά το έγκλημά τους. Πώς όμως;
13/10/2008 - 11:52
Ποιός πληρώνει τη νύφη;
Το σχέδιο διάσωσης των ευρωπαικών τραπεζών το οποίο πρότεινε ο -εκτός ΟΝΕ- βρετανός πρωθυπουργός Γκόρντον Μπράουν και υιοθέτησαν οι ευρωπαικές χώρες, θα προσφέρει μια ανάσα στη λειτουργία της διατραπεζικής αγοράς και στα χρηματιστήρια. Είναι ενα σχέδιο με πολλά θετικά, αλλά και κάποια πολύ αρνητικά χαρακτηριστικά. Στα θεικά επισημαίνουμε οτι«ξεπαγώνει» την κίνηση κεφαλαίων στο τραπεζικό σύστημα και επιτρέπει τη χρηματοδότηση των επιχειρήσεων και των νοικοκυριών που είχαν διακοπεί. Επίσης θετικό είναι οτι αποκαθιστά την εμπιστοσύνη των επενδυτών, οχι στο τραπεζικό σύστημα γενικώς, αλλά σε κάθε τραπεζικό σύστημα που έχει την εγγύηση του κράτους.Η εγγύηση των κρατών είναι αυτή που στηρίζει τις τράπεζες και οχι η αποτελεσματικότητα του συστήματος, ή οι ικανότητες των στελεχών του.Ενα ακόμη θετικό στοιχείο είναι οτι το σχέδιο Γκόρντον Μπράουν, μειώνει την ένταση της επερχόμενης ύφεσης, μέσω της διευκόλυνσης των χρηματοδοτήσεων.
14/10/2008 - 10:44
Ο πανικός πέρασε, που πάμε τώρα;
Ο ενθουσιασμός των αγορών σε Ευρώπη, ΗΠΑ και Ιαπωνία είναι μια ισχυρή ένδειξη οτι τα χειρότερα πέρασαν. Δεν αποτελεί όμως και εγγύηση για μια σταθερή και διατηρήσιμη άνοδο απο εδώ και πέρα. Μπορεί η αξιοπιστία του διεθνούς τραπεζικού συστήματος να αποκαταστάθηκε, αυτό όμως επετεύχθη μέσω της εγγύησης των κρατών στις τράπεζες. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός οτι οι μόνες μετοχές που υποχώρησαν χθές στο αγγλικό χρηματιστήριο ήταν αυτές των τραπεζών που χρησιμοποίησαν την εγγύηση της βρετανικής κυβέρνησης. Αυτό δείχνει οτι οι επενδυτές τιμωρούν τους κακούς διαχειριστές των επιχειρήσεων παρά το γεγονός οτι οι τράπεζες πλέον είναι ασφαλείς.
16/10/2008 - 09:10
Τώρα αρχίζει ο πανικός
Η χθεσινή πτώση των χρηματιστηρίων ήταν πολύ πιο ανησυχητική απο ότι έχουμε δεί μέχρι σήμερα. Και αυτό διότι το -7,87% της Γουόλ και τα -7,16%, του Λονδίνου, -6,49% της Φραγκφούρτης και -6,82% της παρισινής αγοράς, καταγράφηκαν δυο μόλις ημέρες μετά την ανακοίνωση των μέτρων σωτηρίας των τραπεζών απο τις κυβερνήσεις.
20/10/2008 - 10:10
Τα σωματικά προσόντα των επενδυτών
Ο μόνος αντίπαλος τον οποίο έχει ο επενδυτής - ιδιαίτερα σήμερα- είναι ο χρόνος. Όλα τα άλλα είναι υπέρ του. Ας δούμε τα γεγονότα: Οι τιμές των περισσότερων μετοχών σε όλα τα χρηματιστήρια του κόσμου βρίσκονται περίπου κατά 50% κάτω απο οτι ήταν στις αρχές του έτους. Αυτό ούτε στο ωραιότερο όνειρο του δεν θα μπορούσε να το δεί κάποιος που θα ήθελε να αγοράσει μετοχές πριν απο μερικούς μήνες. Είναι ευκαιρία που παρουσιάζεται μια φορά στη ζωή και αν παρουσιαστεί. Και όμως οι επενδυτές παραμένουν επιφυλακτικοί διότι δεν γνωρίζουν σε πόσο χρόνο θα βρεί την ισορροπία της η αγορά και πότε θα αρχίσει η ανάκαμψη των τιμών.
22/10/2008 - 12:47
Βρώμικος πόλεμος στην ενέργεια
Ο τομέας της ενέργειας είναι απο τους πλέον γρήγορα αναπτυσσόμενους και απο τους έχοντες μεγάλη στρατηγική σημασία για την ελληνική οικονμία. Βρίσκεται όμως εγκλωβισμένος σε ενα πλέγμα πολιτικών και επιχειρηματικών συμφερόντων που φρενάρουν την ανάπτυξη του. Τα «βρώμικα παιχνίδια» που παίζονται αυτό τον καιρό, καταλήγουν εις βάρος του κοινωνικού συμφέροντος.
27/10/2008 - 08:24
Πεντακόσια χρόνια πίσω
Η κρίση των αγορών που μοιάζει σήμερα να ξεφεύγει από τον έλεγχο των κρατών και των κεντρικών τραπεζών είναι μια κρίση λογιστική, ούτε καν οικονομική. Η κρίση διαδραματίζεται σε ένα πλασματικό επίπεδο, στο επίπεδο της «φούσκας». Το δυσάρεστο όμως είναι ότι οι καταιγίδες του κόσμου της «φούσκας», ενός κόσμου που θα έπρεπε να αφορά μόνον όσους συμμετέχουν σε αυτόν, δηλαδή τους χρηματιστές και τους τραπεζίτες, φέρνουν τον κατακλυσμό στην πραγματική οικονομία. Επιχειρήσεις κλείνουν, θέσεις εργασίας χάνονται, οι τιμές ανεβαίνουν, σπίτια κατάσχονται και τα λεφτά κλειδώνονται σε χρηματοκιβώτια και δεν αλλάζουν χέρια. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι πρόκειται για μία από τις πολλές χρηματιστηριακές κρίσεις που έχουμε δει τον τελευταίο αιώνα. Ισως όμως τα πράγματα να μην είναι τόσο απλά. Η κρίση αυτή μετετράπη σε κρίση εμπιστοσύνης και σε συστημική κρίση. Ξαφνικά αμφισβητούνται όλες οι πολιτικές και οικονομικές επιλογές μας και το όνειρο της οικονομικής ανάπτυξης και της ευημερίας έχει αρχίσει να θαμπώνει επικίνδυνα.
29/10/2008 - 12:48
Η κρίση δεν τέλειωσε - και μπορεί να αργήσει...
Τέλειωσε η κρίση; Αυτό είναι το ερώτημα που απασχολεί όλους τους επενδυτές παγκοσμίως αυτή τη στιγμή. Και η απάντηση είναι απλή: Η κρίση δεν τέλειωσε. Τις τελευταίες μέρες οι επενδυτές διαπίστωσαν οτι οι τιμές πολλών μετοχών βρίσκονταν σε πολύ χαμηλά επίπεδα και όρμηξαν να τις αγοράσουν, τόσο εδώ όσο και στο εξωτερικό. Τις αγόρασαν φτηνά ή ακριβά; Σε σχέση με το πολύ πρόσφατο παρελθόν τους, οι τιμές σήμερα είναι πολύ χαμηλές.
03/11/2008 - 09:17
Αν δεν ήταν φούσκα, δεν θα έσκαγε
Η οικονομική κρίση που αντιμετωπίζει η παγκόσμια κοινότητα έχει δύο όψεις: το φούσκωμα και το ξεφούσκωμα. Οι περισσότεροι ασχολούμαστε μόνο με το ξεφούσκωμα και τις επιπτώσεις του. Η δημιουργία, όμως, της οικονομικής και χρηματιστηριακής φούσκας είναι αυτή που οδηγεί μετά στο ξεφούσκωμα και στην κατάρρευση των αγορών, αλλά και που γεννά τα μεγάλα προβλήματα στους πληθυσμούς όλων των χωρών και κυρίως των αναπτυσσόμενων.
04/11/2008 - 08:57
Καλά οι τραπεζίτες, με το έλλειμμα τι θα κάνουμε;
Στον εντυπωσιασμό των ψηφοφόρων και μόνο εξαντλείται η οικονομική πολιτική της κυβέρνησης, η οποία έχει εντέχνως ανάγει σε μείζον θέμα τις αμοιβές των προέδρων των εμπορικών τραπεζών και τις προσπάθειες της να τις περικόψει. Το πρόβλημα όμως δεν είναι εκεί αλλά στο τι δεν κάνει η κυβέρνηση για να σώσει την ελληνική οικονομία. Να την διασώσει απο την άθλια κατάσταση στην οποία την έχει φέρει η ίδια με την ακατανόητη οικονομική πολιτική της. Και η κατάσταση έχει ώς εξής:
05/11/2008 - 08:16
Ο Ομπάμα πρόεδρος των ΗΠΑ. Οι αμερικανοί μαύρισαν την πολιτική Μπούς
Η εκλογή του Μπάρακ Ομπάμα δημιουργεί σε ολόκληρο κόσμο την ελπίδα για μια άλλη αμερική. Για μια Αμερική που πιστεύει στις διεθνείς συνεργασίες και οχι στα όπλα και στη βία. Η αλλαγή είναι σημαντική: