Λύσεις, όμως, υπάρχουν κι έτσι αν κάποιος επιθυμεί – έστω και στην εκπνοή του έτους – να διαφυλάξει την ψυχική του ισορροπία μπορεί να ακολουθήσει ένα απ’ τα παρακάτω:
(α) Κατ’ αρχάς, κανείς ποτέ δεν έχασε με λίστες όπως «Οι 10 καλύτερες ταινίες του 2025», «Οι καλύτερες ταξιδιωτικές φωτογραφίες», «Τα 25 καλύτερα μέρη που ταξιδέψαμε το 2025», «Τα καλύτερα αναγνώσματα του 2025», «Τα καλύτερα αθλητικά γεγονότα της χρονιάς» και πάει λέγοντας.
Εδώ, τα διεθνή μέσα προσφέρουν πολύ πλούσιο υλικό για όλα τα γούστα και σώζουν την παρτίδα. Από το περιοδικό Time μέχρι το National Geographic και τον Guardian μπορεί να βρει ο καθείς ό,τι τραβάει η ψυχή του και ν’ αποχαιρετήσει ευτυχής και ξέγνοιαστος τον «παλιό τον χρόνο», αδημονώντας για τα κατορθώματα που θα φέρει ο επόμενος.
Στην πραγματικότητα, αυτή δεν είναι απλώς η πιο ασφαλής, αλλά η μόνη επιλογή για να αποφευχθεί έστω και το ελαφρύτερο ψυχικό άχθος και να φύγει η χρονιά με αισιοδοξία και χαμόγελα. Κίνδυνοι κι αντενδείξεις σε μία τέτοια επιλογή δεν υπάρχουν, παρά μόνον το ενδεχόμενο να μη βρει κανείς αυτό ακριβώς που ήλπιζε, αφού η καταλογογράφηση είναι μία καθαρά υποκειμενική και προσωπική υπόθεση. Αλλά, μικρό το κακό, φτιάχνει μια δικιά του ανασκόπηση στην τελική και ξεμπερδεύει.
(β) Τώρα, για όσους δεν έχουν βαρεθεί να καταπιάνονται με τα «σοβαρά», υπάρχει κι άλλη λύση – λιγάκι πιο ρισκαδόρικη, αλλά εντός λογικών ορίων.
Να μην διαβάσουν τίποτα πέραν των ανασκοπήσεων των πολιτικών και για την ακρίβεια μόνον όσων εξ αυτών τυγχάνει να βρίσκονται σε κάποιον προεδρικό, πρωθυπουργικό, υπουργικό ή άλλον παρεμφερή θώκο.
Εδώ τα πράγματα είναι συνήθως απλά, ευχάριστα, χαρμόσυνα και ελπιδοφόρα. Φεύγει μία χρονιά γεμάτη μεταρρυθμιστικές τομές και σπουδαίες αποφάσεις για το μέλλον της ανθρωπότητας. Μία χρονιά ευθύνης κι ευσυνειδησίας, σκληρής δουλειάς, δύσκολων μα αναγκαίων επιλογών· μία χρονιά «στοίχημα», κατά την οποία δόθηκαν σκληρές μάχες και οι περισσότερες κερδήθηκαν. Και για όσες δεν κερδήθηκαν, έχει ο Θεός, γιατί το νέο έτος θα φέρει ακόμη περισσότερη εργατικότητα, στοχοπροσήλωση και υπευθυνότητα, με γνώμονα τη βελτίωση της καθημερινότητάς μας και με τον κάθε πολίτη στο επίκεντρο.
Η πιο σοβαρή παρενέργεια που μπορεί να προκληθεί από τέτοιες ανασκοπήσεις είναι ο αναγνώστης να αισθανθεί πως παίζουν με τη νοημοσύνη του και τον περνάνε στην καλύτερη περίπτωση για ηλίθιο. Όμως, υπάρχει και γι’ αυτό δικλείδα ασφαλείας: κανείς δεν θα πρέπει να αποπειραθεί να διαβάσει πάνω από δύο τέτοιες, όσο μεγάλος κι αν είναι ο πειρασμός. Ιδανικά, ο συνδυασμός που προτείνεται είναι μία εγχώρια και μία ξένη, για μία όσο το δυνατόν πιο σφαιρική εικόνα του έτους.
Επειδή, λοιπόν, οι ανασκοπήσεις είναι άνευρες, βαρετές και άβολες, εμείς εισηγούμαστε μία σύνοψη των βασικών σε τίτλους, χωρίς πολλά-πολλά. Εξάλλου, το ’χουμε πάρει σκοινί κορδόνι κάθε εβδομάδα, μην περάσουμε έτσι και τις παραμονές του νέου έτους, αμαρτία είναι και θα μας βρουν μεγαλύτερα κακά.
Έχουμε και λέμε, λοιπόν:
- «Νέος σερίφης στην πόλη»: Ο Ντόναλντ Τραμπ σε νέες περιπέτειες (και ο πλανήτης μαζί του)
- Δασμοί για πάσα νόσο και διπλωματικοί ελιγμοί για γερούς παίκτες
- Δημόσιοι καβγάδες και απόπειρες συμφιλίωσης στο Οβάλ Γραφείο
- Πόλεμος 12 ημερών και δυο καλοί φίλοι στην Αλάσκα
- Από το «δεν έχω οξυγόνο» στο «ποιος τα παίρνει τα λαχεία;»
- Από τη «Ριβιέρα της Μέσης Ανατολής» σε μία δήθεν εκεχειρία
- Πώς τερματίζεις οκτώ πολέμους και χάνεις το Νόμπελ Ειρήνης μέσα απ’ τα χέρια σου
- Δημοσκοπικά αινίγματα: «Μητσοτάκης ή χάος» ή «Μητσοτάκης και χάος»;
- Ενεργειακές συμφωνίες, κοιτάσματα και Κίμπερλι Γκιλφόιλ (και Κωνσταντίνος Αργυρός)
- Λούβρο: Όταν ο «Αρσέν Λουπέν» συνάντησε τον «ταλαντούχο κύριο Ρίπλεϊ»
- Απ’ το Μαξίμου στο Παλλάς κι απ’ την «Ιθάκη» στη «Ρώμη»
- Vouli TV ή αλλιώς Netflix α λα ελληνικά: «Χασάπης», «Φραπές», «Φεράρι» και Ζωή Κωνσταντοπούλου
Κι αφού τη βγάλαμε (αναίμακτα) με μια ντουζίνα τίτλους, επικαλούμαστε κι εμείς το δικό μας δικαίωμα στη σιωπή και ευχόμαστε σωτήριον το 2026!
