Μοιάζει πολύ καλό για να είναι αληθινό και όπως επισημαίνει σε πρόσφατο άρθρο του ο David Brooks, συγγραφέας και αρθρογράφος στο The Atlantic και τους New York Times, πολλές τεχνολογικές καινοτομίες υπόσχονταν ότι θα μας βοηθήσουν να δουλεύουμε λιγότερο αλλά μάλλον οδηγήθηκαμε στο αντίθετο αποτέλεσμα.

Και τώρα; Τι κάνουμε τώρα; Χρησιμοποιούμε την ΤΝ απλά για να δουλεύουμε λιγότερο; Και άραγε η γνώση της ΤΝ μάς καθιστά όλους ίσους;

Στην εποχή της ΤΝ, που μόλις ξεκίνησε, "η γνώση και η πληροφορία γίνονται άφθονες και προσβάσιμες σχεδόν σε όλους. Αυτό που τώρα αποκτά μεγαλύτερη σημασία είναι η διάθεση του ανθρώπου να καταβάλει πνευματική προσπάθεια.

Εκείνοι που θα ξεχωρίσουν δεν θα είναι όσοι χρησιμοποιούν την ΤΝ για να δουλεύουν λιγότερο, αλλά όσοι τη χρησιμοποιούν ως εργαλείο για να διευρύνουν τις δικές τους δυνατότητες και να εξελίσσουν συνεχώς τις δεξιότητές τους", γράφει ο Μπρουκς.

Ο άνθρωπος καλείται δηλαδή να επιλέξει τον δύσκολο δρόμο, ενώ είναι λογικό να έχει μια έμφυτη ροπή προς τον εύκολο που ανοίγεται διάπλατα μπροστά του.

Όποιος επιμείνει στο... παίδεμα του εαυτού του και αξιοποιήσει την τεχνητή νοημοσύνη μόνο όπου και όσο πραγματικά χρειάζεται, θα είναι ο κερδισμένος.

Καθώς, λοιπόν, η τεχνητή νοημοσύνη αναλαμβάνει ολοένα και μεγαλύτερο μέρος της επεξεργασίας πληροφοριών, το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα των ανθρώπων δεν θα είναι απλώς το πόσο έξυπνοι είναι.

Θα είναι, όπως μας λέει ο Brooks, η προθυμία τους να συνεχίσουν να σκέφτονται, να αμφισβητούν, να μαθαίνουν και να καταβάλλουν συνειδητή πνευματική προσπάθεια, ακόμη και όταν οι μηχανές μπορούν να προσφέρουν εύκολες απαντήσεις.