Ψυχικός εγκλεισμός, ελευθερία, απώλεια και η πραγματική έννοια της αγάπης & του σεβασμού: Στην πρώτη τους σκηνοθετική προσπάθεια η Ζαχαρούλα Χρόνη και η Κωνσταντίνα Καλλιβωκά- γνήσια τέκνα της σχολής Σταυράκου- βασίζονται σε ένα από τα σημαντικότερα έργα όλων των εποχών, το Γυάλινο Κόσμο του Τένεσι Ουίλιαμς και δημιουργούν “Το σύνδρομο της άδειας φωλιάς”.
Διαβάστε περισσότερα στο penna.gr