Δεν πρόκειται για την πρώτη φορά μα ούτε και για την τελευταία. Ο λαός ανέκαθεν διαδήλωνε για τα αυτονόητα, για την αξιοπρέπειά του, για να ασκήσει πίεση στην εξουσία. Κι αν κάποιος θεωρεί πως η απεργία δεν είναι μέσο για να αλλάξει η κατάσταση, τότε αρκεί να ρίξει μια ματιά στο παρελθόν.
Κάποιοι αγώνες στο δρόμο βάφτηκαν με αίμα. Πάντα όμως μέσα από αυτούς έλαμπε μια σπίθα ελπίδας. Από την Τουρκία ως τη Νέα Υόρκη, την Ινδία ως τη μικρή Αθήνα, οι λαοί κατακλύζουν τις πλατείες και αντιστέκονται σε ό,τι τους στερεί την ελευθερία.
Διαβάστε περισσότερα στο penna.gr