Καθένας εκείνη την ώρα κοιτούσε τι να σώσει. Κι αυτός πήρε την κυρά του και τον μικρό του γιό κι ύστερα σήκωσε σεβαστικά στις πλάτες τον γέρο πατέρα του και πήρε των ομματιών του για τα ξένα.
Γύρναγα αγέρωχος τότε, στα καλντιρίμια του χωριού μου και μ΄αρωτούσαν οι γριές Αρβανίτισσες που πιάνανε τ΄ απόσκια στις αυλές «Εκούγιε Ντιάλ Γιε Μπρε την;».
Περισσότερα στο penna.gr