Έκτοτε, πολύ νερό κύλησε κάτω από τις γέφυρες του Ιλισού ή, ακριβέστερα, κάτω από την οδό Καλλιρρόης όπου βρίσκεται εγκιβωτισμένο ό,τι απέμεινε από το ρεύμα του ποταμού. Το Φεστιβάλ απλώθηκε σε ολόκληρη την πόλη, απευθύνθηκε σε ευρύτερα στρώματα, πέρα από το εύπορο αστικό κοινό που συνωστιζόταν στο Ηρώδειο, εμπλουτίστηκε με νέους σημαντικούς χώρους.
Στα πρώτα του βήματα, το Φεστιβάλ Αθηνών υπήρξε, και παρέμεινε για πολλά χρόνια, ταυτισμένο με το Ηρώδειο. Η αίγλη που προσέθετε στη διεξαγωγή καλλιτεχνικών εκδηλώσεων η «σκιά» της Ακρόπολης αποτελούσε έναν υπολογίσιμο ελκτικό παράγοντα, τόσο για τους θεατές όσο και για τα καλλιτεχνικά σχήματα που συμμετείχαν.
