Στις οθόνες επί σκηνής του Ακροπόλ εκπέμπουν εικόνες από οδομαχίες πολιτών με δυνάμεις αστυνομικών. Εικόνες με χιλιάδες εκτάρια από συντρίμμια στην Συρία και την Παλαιστίνη. Εικόνες με φουσκωτές βάρκες να προσεγγίζουν νησιωτικά παράλια. Και στο μικρόφωνο η φωνή ενός άγνωστου άνδρα: Η πραγματική μαρτυρία ενός συνοριοφύλακα του Έβρου να ομολογεί περιστατικά επαναπροωθήσεων προσφύγων. Όταν πια ο Μάνος Βακούσης μπαίνει κάτω από τον προβολέα λέγοντας «κάποτε, θαρρώ πως τα πάντα δεν έγιναν παρά για να τα θυμηθώ μια μέρα ή πιότερο ίσως για ν’ ανακαλύψω την αθάνατη ματαιότητά τους», όλα βγάζουν νόημα. Οι στίχοι του Γιάννη Ρίτσου από τον «Αγαμέμνονα» (της «Τέταρτης Διάστασης») δημιουργούν έναν ενδιάμεσο σταθμό ανάμεσα στο αρχέτυπο του βασιλιά των Μυκηνών και πορθητή της Τροίας και στους ηγέτες των επόμενων αιώνων, όπου παραμένουν «ακατανόητα όλα, απατηλά».
Περισσότερα στο Monopoli.gr
