Στην προσφυγή του ο δικαστής επιτίθεται συλλήβδην κατά των επιλογών όλων των κυβερνήσεων, επιρρίπτοντας στο πολιτικό σύστημα την ευθύνη για αναποτελεσματική διαχείριση των δημοσίων οικονομικών, αλόγιστες προμήθειες και πελατειακή συμπεριφορά.
Ο εφέτης τα αναφέρει αυτά για να αποδείξει πως οι περικοπές που έγιναν στις αποδοχές των δικαστών οφείλονται στη δημοσιονομική και δανειακή αφερεγγυότητα και δεν έχουν ως βάση το δημόσιο συμφέρον, όπως ισχυρίζεται η κυβέρνηση. Πολύ περισσότερο μάλιστα όταν οι περικοπές δεν έχουν καταληκτική προθεσμία και δεν προβλέπεται μείωσή τους σε περίπτωση βελτίωσης της δημοσιονομικής κατάστασης.