Ο Στουρνάρας υπενθυμίζει ότι η αφετηρία της χώρας μετά το 2009 ήταν εξαιρετικά χαμηλή: απώλεια 25% του ΑΕΠ, τεράστια δημοσιονομικά και εξωτερικά ελλείμματα και μια οικονομία «τεχνητά διογκωμένη». Σήμερα, η σταθεροποίηση των δημόσιων οικονομικών και η διεθνής αποκατάσταση της αξιοπιστίας της χώρας –με πιο συμβολικό παράδειγμα την ανάληψη της προεδρίας του Eurogroup από τον Έλληνα υπουργό Οικονομικών Κυριάκο Πιερρακάκη– δείχνουν ότι το σενάριο εξόδου από το ευρώ ανήκει στο παρελθόν.

Παρά την πρόοδο, ο Διοικητής της ΤτΕ εμφανίζεται επιφυλακτικός για τον ρυθμό της ανάκαμψης. Το βασικό πρόβλημα, όπως λέει, είναι η χαμηλή παραγωγικότητα, αποτέλεσμα του μεγάλου επενδυτικού κενού που άφησε πίσω της η κρίση. Η πιο βαθιά πληγή της λιτότητας παραμένει η επιδείνωση της θέσης των πιο ευάλωτων κοινωνικών ομάδων.

Αναφερόμενος στη δημοσιονομική πολιτική, προειδοποιεί ότι το «μαξιλάρι» πρέπει να χρησιμοποιηθεί με σύνεση. Η Ελλάδα δεν έχει περιθώριο να επιστρέψει σε μισθολογικές και συνταξιοδοτικές πολιτικές αποσυνδεδεμένες από την παραγωγικότητα, σημειώνει, στέλνοντας έμμεσο μήνυμα υπευθυνότητας προς τη σημερινή οικονομική ηγεσία.

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ο Στουρνάρας ασκεί κριτική στην υπερβολική λιτότητα των μνημονίων, αναγνωρίζοντας ότι η τρόικα –ιδίως το ΔΝΤ– υποτίμησε το υφεσιακό «φαινόμενο χιονοστιβάδας». Παράλληλα, υπογραμμίζει πως η Ευρώπη πρέπει να κινηθεί γρήγορα: ολοκλήρωση της τραπεζικής ένωσης, εμβάθυνση της ενιαίας αγοράς και έκδοση ευρωομολόγων, καθώς η έλλειψη ασφαλούς ευρωπαϊκού περιουσιακού στοιχείου αποθαρρύνει τις μεγάλες επενδύσεις.

Τέλος, για τη νομισματική πολιτική, εμφανίζεται προσεκτικός: με πληθωρισμό και επιτόκια κοντά στο 2%, συστήνει στάση αναμονής, τονίζοντας ότι το βασικό πρόβλημα της Ευρώπης δεν είναι η Κίνα, αλλά οι αμερικανικοί δασμοί και τα ίδια της τα διαρθρωτικά λάθη.