Η ασάφεια επιτείνεται από το γεγονός ότι οι Έλληνες δημοσιογράφοι δεν παρέστησαν στην συνέντευξη τύπου, οπότε οι σχετικές αναφορές στις δηλώσεις προέρχονται από ξένους ρεπόρτερ. Κατά μία εκδοχή, ο κ. Γιούνκερ δεν ανέφερε ποιον πρωθυπουργό εννοούσε (διαβάστε εδώ στα γαλλικά το σχετικό άρθρο). Κατ' άλλη (που είναι και η επικρατέστερη), η επίμαχη δήλωση περί διεφθαρμένης χώρας, έγινε από τον νυν πρωθυπουργό (διαβάστε εδώ στα αγγλικά τη σχετική ανταπόκριση των Irish Times), σε δημόσια τοποθέτησή του, το 2009. Τα δύο μεγάλα κόμματα έχουν επιδοθεί σε πόλεμο διαρροών και αντεγκλήσεων, για το ποιος είπε τι. Τόσο μεγάλη οργή δεν είχαν επιδείξει οι δύο εκπρόσωποι τύπου, ούτε όταν οι εκθέσεις της Διεθνούς Διαφάνειας επιβεβαίωναν ότι πράγματι η Ελλάδα είναι μία διεφθαρμένη χώρα, αλλά ούτε και όταν ο Ο.Ο.Σ.Α εκτιμούσε ότι η μαύρη οικονομία στην Ελλάδα ανέρχεται σε 65 δισεκατομμύρια ευρώ. Υπό μία έννοια, η υπόθεση θυμίζει το παραμύθι με τον γυμνό βασιλιά: το πλήθος δεν σοκαρίστηκε επειδή ο βασιλιάς ήταν γυμνός, αλλά επειδή κάποιος το ανέφερε δημοσίως.
Από την πλευρά του, ο διοικητής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Ζαν-Κλοντ Τρισέ, δήλωσε το Σάββατο πως εξεπλάγη από το γεγονός ότι ο κ. Γιούνκερ τον ανέφερε μεταξύ αυτών που προέβλεπαν ότι η Ελλάδα θα αντιμετώπιζε σοβαρή δημοσιονομική κρίση: «Είμαι πολύ, πολύ έκπληκτος που το ακούω αυτό, αλλά δεν έχω σχόλιο» απάντησε ο Τρισέ σε ερώτηση Έλληνα δημοσιογράφου, κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στο περιθώριο της ετήσιας συνέλευσης του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στην Ουάσινγκτον. Η "έκπληξη" πάντως του κ. Τρισέ προκαλεί επίσης "έκπληξη", αφού ακόμη και ένας στοιχειωδώς επιμελής φοιτητής των οικονομικών θα μπορούσε να συμπεράνει ότι η δημοσιονομική κατάσταση της Ελλάδος ήταν οριακά διαχειρίσιμη, με την οικονομία να μεγεθύνεται συνεχώς και θα έπαυε να είναι διαχειρίσιμη, αν η οικονομία έμπαινε σε τροχιά ύφεσης.
«Η ελληνική κρίση θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί, αλλά όχι με την αντιμετώπισή της το τελευταίο έτος, έπρεπε να είχε αντιμετωπιστεί πριν από δύο ή τρεις δεκαετίες», δήλωσε επίσης την Παρασκευή ο επικεφαλής του Eurogroup, ο οποίος βέβαια δεν ανακάλυψε την πυρίτιδα. Οι λόγοι που δεν ελήφθησαν μέτρα για να αποφευχθεί η κρίση ήταν δύο: Ο ένας αναφέρθηκε ρητά από τον ίδιο τον κ. Γιούνκερ: Η Γαλλία και η Γερμανία επωφελούνταν από τις αλόγιστες σπατάλες του ελληνικού κράτους και των πολιτών του, καθώς ενισχύονταν οι εξαγωγές τους. Ο επικεφαλής του Eurogroup έκανε λόγο "για τεράστια χρηματικά ποσά" και ποιος θα μπορούσε να τον αμφισβητήσει. Ο δεύτερος λόγος που φτάσαμε εδώ που είμαστε είναι ότι οι ελληνικές κυβερνήσεις έπεσαν στην παγίδα να πιστεύουν ότι η δεκαπενταετής συνεχόμενη ανάπτυξη θα συνεχιστεί επ' αόριστον και ως εκ τούτου, θα μπορούσαν να συνεχίσουν να ισορροπούν σε τεντωμένο σχοινί, βολεύοντας υμετέρους, και αποφεύγοντας το πολιτικό κόστος των ριζικών μεταρρυθμίσεων, με την ανοχή βεβαίως και της κοινωνίας.
Πάντως, σχολιάζοντας τις δηλώσεις Γιούνκερ, ο κ. Σημίτης δήλωσε ότι «πρόκειται για ανοησίες. Επί των ημερών μου η χώρα είχε ανάπτυξη με ρυθμό 5% και έλλειμμα 4%. Δεν είχα κανένα λόγο και δεν θα δεχόμουν καμία συζήτηση αν η χώρα μου ήταν διεφθαρμένη, ή όχι». Από τη δική του πλευρά, ο κ. Καραμανλής διεμήνυσε (ως συνήθως μέσω "κύκλων του") ότι "ουδέποτε χρησιμοποίησε τέτοιους χαρακτηρισμούς και όσοι του αποδίδουν τέτοια λόγια ένα μόνο στόχο έχουν: Τον αποπροσανατολισμό".
Τα συμπεράσματα είναι βεβαίως προφανή. Όποιος πρωθυπουργός και να έκανε την επίμαχη "εξομολόγηση", υποχρέωσή του ήταν (ή είναι, αν πρόκειται για το σημερινό πρωθυπουργό) να λύσει το πρόβλημα. Και στο παρελθόν υπήρξαν άλλωστε πολιτικοί ηγέτες στη χώρα μας που βρέθηκαν αντιμέτωποι με τεράστιες προκλήσεις, αλλά ανταποκρίθηκαν, όπως είχαν καθήκον να πράξουν. Ειδάλλως, την επόμενη φορά που κάποιος ξένος ηγέτης μιλήσει για τη χώρα μας, ίσως να μας πει ότι "εκεί που κρεμάγαν οι ήρωες τ' άρματα, κρεμάνε οι γύφτοι τα νταούλια".