Από το κύριο άρθρο

«Ουδείς αμφισβητεί το γεγονός ότι η Παιδεία στην Ελλάδα ιστορικά υποχρηματοδοτείται. Ούτε μπορεί κάποιος να επιχειρηματολογήσει ότι, παρά τα δημοσιονομικά προβλήματα της χώρας, δεν πρέπει να αποτελέσει προτεραιότητα για την κυβέρνηση η γενναία αύξηση των δαπανών στην εκπαίδευση.

Το πρόβλημα είναι ότι δεν γνωρίζουμε πού πρέπει να πέσει το βάρος γιατί οι ανάγκες της Παιδείας σήμερα είναι αχαρτογράφητες. Τίποτε δεν αξιολογείται. Δεν γνωρίζουμε καν πόσο αποδίδει η τωρινή, έστω μικρή, επένδυση στην Παιδεία. Δεν μπορούμε να εντοπίσουμε πόσα από τα χρήματά μας πιάνουν τόπο και πόσα σπαταλιούνται.

Με δεδομένη λοιπόν την σημερινή κατάσταση, κάθε αύξηση των δαπανών θα είναι χωρίς στόχευση. Από την στιγμή που δεν αξιολογούνται οι εκπαιδευτικές διαδικασίες, δεν γνωρίζουμε ποιο π.χ. ΑΕΙ έχει τις μεγαλύτερες ανάγκες ή ποιο ΤΕΙ απλώς σπαταλά τα χρήματα των φορολογουμένων και τον χρόνο των σπουδαστών. Η τυφλή αύξηση της χρηματοδότησης μπορεί να ωφελήσει κάποιες ορθές εκπαιδευτικές διαδικασίες, αλλά ταυτόχρονα θα μεγεθύνει και τις σημερινές παθογένειες.

Γι’ αυτό η αύξηση της χρηματοδότησης πρέπει να συνδυαστεί με τις μεταρρυθμίσεις. Κυρίως με την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών διαδικασιών. ..»
Καθημερινή

Αντώνης Καρακούσης

«Όποτε η κυβέρνηση ζορίζεται, όποτε έρχεται αντιμέτωπη με τις ανεκπλήρωτες υποσχέσεις της, στρίβει διά των μεταρρυθμίσεων. Αυτές προτάσσει, αυτές επικαλείται, τις ξαναφέρνει και τις ξαναφέρνει στο προσκήνιο, ωσάν να πρόκειται για το μέγα και σωτήριο εύρημα.

Όμως ποιες είναι αλήθεια οι μεταρρυθμίσεις της νεοδημοκρατικής κυβέρνησης; H μόνη επιβληθείσα και λειτουργούσα είναι η παράταση του ωραρίου λειτουργίας των καταστημάτων, τα αποτελέσματα της οποίας είναι αμφιλεγόμενα και ουδείς τη δοξάζει.

Από εκεί και πέρα, η προβαλλόμενη ως λύση του Ασφαλιστικού των τραπεζών έγινε με κρατικούς πόρους, εις βάρος των ασφαλιστικών ταμείων, χωρίς κόστος για τους μετόχους, προς χάριν της ιδιωτικοποίησης, για το καλό των Γάλλων και μόνο γι' αυτούς.

Όπως και η πολυδιαφημισμένη εθελουσία του ΟΤΕ. Πάλι μέσω των δημόσιων ταμείων συνετελέσθη και για την ώρα ουδέν απέδωσε.

Εκείνη της παιδείας επνίγη καλοκαιριάτικα και για την ώρα δεν φαίνεται κανένας ενθουσιασμός για την επαναφορά της.

Ή μήπως θεωρείται μεταρρύθμιση η εξαγορά του Γερμανού από την CosmOTE ή της Π&K Χρηματιστηριακής από την Εθνική, οι ιδιοκτήτες της οποίας προσελήφθησαν με υπεραμοιβές από τη διοίκηση της Εθνικής;

Από πότε εξαγορές εμπορικών δικτύων και εταιρειών παροχής υπηρεσιών από κρατικές εταιρείες βαφτίζονται μεταρρυθμίσεις;

Αν σ' αυτά προστεθούν οι επιλεκτικοί διορισμοί, οι κατευθυνόμενες χρηματοδοτήσεις σε φίλους και γνωστούς και οι περικοπές προγραμμάτων για να μη φανεί υπερμεγέθης η απώλεια κοινοτικών πόρων, τότε η πολυδιαφημισμένη μεταρρύθμιση δεν είναι τίποτε άλλο παρά έκφραση ενός παλαιομοδίτικου πελατειακού κρατισμού, που μας γυρνά πολλά χρόνια πίσω.»
Τα Νέα

Ελιζαμπέττα Καζαλόττι

«. ..Πρόθεσή μας ήταν ξεκινώντας αυτό το σημείωμα να διαμαρτυρηθούμε για τις ρυθμίσεις που προεκλογικά, διόλου τυχαία, μελετά το υπουργείο ΠΕΧΩΔΕ για να διευκολύνει την ανοικοδόμηση των εκτάσεων εκτός σχεδίου. Εξετάζεται, λέει, μεταξύ των άλλων η πρόταση για επέκταση του δικαιώματος έκδοσης νόμιμης οικοδομικής άδειας σε ακίνητα με εμβαδόν τουλάχιστον δύο στρεμμάτων που βρίσκονται σε απόσταση ενός χιλιομέτρου από τα όρια ενός οικισμού. (Σήμερα η δυνατότητα αυτή παρέχεται μόνο σε ιδιοκτησίες που απέχουν το πολύ 500 μέτρα από τον πλησιέστερο οικισμό.) Αναλογιστήκαμε στη συνέχεια ότι μικρό το κακό, αφού έτσι κι αλλιώς η ισχύουσα νομοθεσία δεν εφαρμόζεται και τα αυθαίρετα ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια στα περιθώρια των οικισμών.

Παρ' όλα αυτά... Τρίβουν τα χέρια τους σεβάσμιοι οικογενειάρχες που θα μετατρέψουν νόμιμα πλέον το περβόλι της γιαγιάς σε τριώροφη κατοικία για να καλύψουν τις ανάγκες τους, των παιδιών τους και των εγγονών