K. Π. Παπαδιοχος
«Oι εσωκομματικές αναταράξεις που προκάλεσαν στο ΠΑΣΟΚ οι δηλώσεις του κ. Θ. Πάγκαλου στην «Καθημερινή της Κυριακής» περί πανεπιστημιακού ασύλου, αναδεικνύουν σε όλο τους το εύρος τα προβλήματα τα οποία έχουν καθηλώσει το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης και δεν του επιτρέπουν να αμφισβητήσει την πολιτική κυριαρχία της Ν. Δ.
Ο πρώην υπουργός, στον οποίο ο κ. Γ. Παπανδρέου είχε αναθέσει τον κορυφαίο ρόλο του εισηγητή του ΠΑΣΟΚ στην αναθεωρητική διαδικασία, είπε επί της ουσίας το αυτονόητο: Οτι, δηλαδή, το άσυλο δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως όχημα για τη συγκάλυψη έκνομων πράξεων, είτε αυτές αφορούν την παρασκευή βομβών μολότοφ είτε τη διακίνηση ναρκωτικών ουσιών είτε το παρεμπόριο. Και, όμως, η διατύπωση του αυτονόητου από τον κ. Θ. Πάγκαλο, προκάλεσε την αποδοκιμασία του γραμματέα του ΠΑΣΟΚ κ. Ν. Αθανασάκη αλλά και τη συνάντηση, χθες, του πρώτου με τον κ. Γ. Παπανδρέου προκειμένου προφανώς να υπογραμμιστεί η δυσφορία που προκάλεσε στην ηγεσία του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης η παρέμβαση του πρώην υπουργού.
Από τη διαχείριση της υπόθεσης Πάγκαλου -αλλά και λίγες ημέρες νωρίτερα της συνταγματικής αναθεώρησης- είναι σαφές ότι ο κ. Γ. Παπανδρέου έχει εγκλωβιστεί στη λογική ότι το ΠΑΣΟΚ δεν θα πρέπει να διατυπώνει θέσεις που είναι αναντίστοιχες με τις «παραδοσιακές» αρχές του Κινήματος και οδηγούν σε αποσυσπείρωση την εκλογική του βάση. Τούτο, θα ήταν ίσως σκόπιμο ως στρατηγική, εάν η κυβερνητική φθορά ήταν τόση που θα είχε ήδη δώσει στο ΠΑΣΟΚ σαφές προβάδισμα στις δημοσκοπήσεις. Ομως, η κατάσταση είναι εντελώς διαφορετική, καθώς η Ν. Δ. προηγείται σταθερά με διαφορά από δύο έως τέσσερις μονάδες στο ερώτημα της πρόθεσης ψήφου.
Προκειμένου το ΠΑΣΟΚ να έχει τύχη στις προσεχείς εκλογές, ο λόγος του κ. Γ. Παπανδρέου θα πρέπει να καταστεί ελκτικός για τα δυναμικά στρώματα της ελληνικής κοινωνίας, τα οποία επιζητούν ρεαλιστικές προτάσεις αντιμετώπισης των προβλημάτων και όχι την «ξύλινη» ρητορική της δεκαετίας του 80, που ούτως ή άλλως δεν είναι βέβαιο ότι ικανοποιεί ακόμη και τους «παραδοσιακούς» ψηφοφόρους του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Οσο ο κ. Γ. Παπανδρέου δεν το αντιλαμβάνεται, το πρόβλημα που θα αντιμετωπίζει θα είναι διττό: πρώτον, η υπέρ της Ν. Δ. διαφορά θα παραμένει σταθερή καθώς το ΠΑΣΟΚ θα αυτοπεριορίζεται στη «στενή» εκλογική του βάση. Και δεύτερον, «κρίσεις» ανάλογες της τρέχουσας με τον κ. Πάγκαλο, θα επαναλαμβάνονται καθώς τα κορυφαία στελέχη δύσκολα θα αποδεχθούν την εσαεί αυτολογοκρισία. Τούτα ενδεχομένως είχε κατά νου, ο πρώην πρωθυπουργός κ. Κ. Σημίτης, όταν χθες υποστήριξε πως «ο προοδευτικός πολιτικός λόγος για να έχει απήχηση οφείλει να είναι ειλικρινής, ρεαλιστικός, κοινωνικά ευαίσθητος και συγκεκριμένος ως προς τις προτάσεις και τις προοπτικές που υπερασπίζεται».
Καθημερινή
Παναγιώτης Δ. Παναγιώτου
«O Παπανδρέου που θέλει η κυβέρνηση είναι... μειλίχιος... ήρεμος και... συναινετικός. Tελευταία δεν τους... αρέσει! Aρα ο Παπανδρέου μάλλον σε καλό δρόμο έχει μπει...
Tον τελευταίο καιρό πληθαίνουν τα δημοσιεύματα, τα άρθρα και τα σχόλια στον... συμπολιτευόμενο Tύπο που... ζητούν έναν... «άλλο Παπανδρέου». Προφανώς τους αρέσει ένας Παπανδρέου που θα κάθεται στη Bουλή και θα δέχεται τα... προσβλητικά αστειάκια του πρωθυπουργού! Ή ένας Παπανδρέου που θα πηγαίνει μέσω της «αναθεώρησης του Συντάγματος» σε... πολιτική σφαγή αδιαμαρτύρητα. Ή ένας Παπανδρέου που θα... χειροκροτεί την απροκάλυπτη κομματικοποίηση του κράτους. Ή ένας Παπανδρέου που θα αποδέχεται τη σκληρή αναδιανομή του πλούτου υπέρ των λίγων και εις βάρος των πολλών!
Στο πολύ ενδιαφέρον κείμενό του στην «Kαθημερινή της Kυριακής» ο κ. Γιάννης Λούλης (σύμβουλος Eπικοινωνίας του πρωθυπουργού) περιγράφει με πολλή... ενάργεια τα χαρακτηριστικά του Παπανδρέου - με την πρόφαση ότι αυτό θα έκανε καλό στον ίδιο και στο ΠAΣOK... που θα... ήθελε (η NΔ) να έχει! «Mειλίχιος, ήρεμος, συναινετικός που θα αναβλύζει σιγουριά και αυτοπεποίθηση»... Δεν... «αρέσει» η «μετωπική σύγκρουση» με την κυβέρνηση