Γιάννης Παντελάκης
«Το ενδεχόμενο πραγματοποίησης πρόωρων εκλογών έρχεται και πάλι στην επικαιρότητα, μετά τη διάσταση που έχει πάρει το θέμα των ομολόγων, το οποίο πλήττει σοβαρά την εικόνα της κυβέρνησης. Είναι σίγουρο -το επιβεβαιώνουν οι δημοσκοπήσεις-πως η ψαλίδα μεταξύ των δύο κομμάτων έχει μειωθεί αισθητά παρ' ότι η κυβερνητική παράταξη εξακολουθεί να προηγείται με μια μικρή αν και επισφαλή διαφορά. Το ζητούμενο είναι αν τα δεδομένα αυτά είναι ικανά να οδηγήσουν τον πρωθυπουργό στην πραγματοποίηση εκλογών τον Ιούνιο ή αν θ' αφήσει το χρόνο να κυλήσει και να οδηγήσει τη χώρα στις κάλπες το φθινόπωρο. Και οι δύο εκδοχές βρίσκουν υποστηρικτές στο κυβερνητικό στρατόπεδο.
Ο Κ. Καραμανλής θα κινηθεί με βάση ένα και μοναδικό κριτήριο. Τις πιθανότητες να κερδίσει και πάλι τις εκλογές. Αν εκτιμήσει πως αυτό είναι πιο πιθανό να συμβεί τον Ιούνιο ή το φθινόπωρο, τότε θα γείρει και η πλάστιγγα. Οι πιθανότητες να πραγματοποιηθούν εκλογές τον Ιούνιο, λογικά είναι περιορισμένες. Το κλίμα είναι ιδιαίτερα αρνητικό για την κυβέρνηση και, όπως προαναφέραμε, τα ποσοστά που τη χωρίζουν από το ΠΑΣΟΚ ιδιαίτερα επισφαλή. Θα ήταν ένα ρίσκο για τον πρωθυπουργό να επιχειρήσει εκλογές τότε. Βέβαια, τίποτα δεν αποκλείει η εικόνα της κυβέρνησης να επιδεινωθεί το καλοκαίρι όχι μόνο λόγω του απόηχου από το θέμα των ομολόγων, αλλά και από άλλα γεγονότα που ενδεχομένως να συμβούν.
Ωστόσο, το φθινόπωρο, ακόμα και αν η εικόνα της κυβέρνησης είναι χειρότερη, ο κ. Καραμανλής θα έχει ένα ακόμα χαρτί να παίξει: εκλογές στο τέλος της τετραετίας. Αν μη τι άλλο, θα κερδίσει χρόνο ικανό για πρωτοβουλίες...»
Ελευθεροτυπία
Aντωνης Kαρκαγιαννης
«Και ξαφνικά βρισκόμαστε πάλι στα ίδια! Η χώρα πήρε ήδη τον δρόμο προς τις εκλογές, στο τέλος της τετραετίας ή νωρίτερα, και ο δημόσιος βίος, υπό την πίεση του Τύπου, των καναλιών ή άλλων εσωτερικών εξωθεσμικών παραγόντων, είναι εγκλωβισμένος σε σκάνδαλα και κυρίως στη σκανδαλολογία.
Η κυβέρνηση σχεδόν έχει εγκαταλείψει το έργο της, που είναι η αποδοτική διακυβέρνηση, και απολογείται διχασμένη, ο ένας να προσπαθεί να ρίξει στον άλλον κάποιες ευθύνες χωρίς και η ίδια να γνωρίζει ποιες ακριβώς είναι. Χωρίς να τις έχει διαπιστώσει, χωρίς να μας τις περιγράψει ώστε και εμείς να μάθουμε περί τίνος πρόκειται. Οι πολίτες, που πληροφορούνται από τα «κανάλια» (σχεδόν όλοι οι πολίτες), είναι πεπεισμένοι ότι υπάρχουν ευθύνες για κάτι που δεν το γνωρίζουν. Δεν γνωρίζουν αν οι ευθύνες είναι πολιτικές ή και ποινικές και άναυδοι παρακολουθούν τους υπουργούς που άλλοτε μιλούν για συλλογικές ευθύνες, δηλαδή όλης της κυβέρνησης, και άλλοτε να προσπαθούν ο ένας να τις επιρρίψει στον άλλον. Και οι βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος που μάχονται στην πρώτη γραμμή επαφής με το εκλογικό σώμα δεν κρύβουν την απόγνωσή τους
Σε ακόμη χειρότερη κατάσταση βρίσκεται η αντιπολίτευση και ιδιαίτερα η αξιωματική. Κατακερματισμένη σε φέουδα και καπετανάτα φαίνεται ότι ζει με την αυταπάτη ότι το άρμα κάποιου σκανδάλου θα την οδηγήσει στην εκλογική νίκη. Προσπαθεί, λοιπόν, να διογκώσει με υπερβολές αλλά και ανακρίβειες το σκάνδαλο ή το «σκάνδαλο» των ομολόγων, ηθικολογεί ασύστολα λες και η ίδια είναι αναμάρτητη και πιστεύει ότι με αυτά και αυτά θα φτάσει ώς τις εκλογές! Χωρίς πρόγραμμα, χωρίς αξιόπιστα πρόσωπα, χωρίς ίχνος ανανέωσης, στα πρόσωπα, στις δομές και τις ιδέες. Η ιδεολογική και πολιτική γύμνια της αντιπολίτευσης γενικά, της αξιωματικής ιδιαίτερα, αποκαλύφθηκε στη μάχη για την Ανώτατη Εκπαίδευση, όπου δεν κατόρθωσε, για ένα εθνικό θέμα, να διατυπώσει πρόταση που στοιχειωδώς να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες ανάγκες. Με μια λειψή πρόταση η κυβέρνηση θριάμβευσε!
Συνολικά όμως, με μια ανύπαρκτη και χωρίς προτάσεις αντιπολίτευση και με μια λειψή κυβέρνηση, ζούμε περίοδο πολιτικής παρακμής και καταστάσεις πολιτικής αναπηρίας. Οι πολίτες χάνουν την εμπιστοσύνη τους στους πολιτικούς, αμφισβητούν την αποτελεσματικότητα, ακόμα και τη χρησιμότητα της πολιτικής. Και όταν ακόμα είναι δυσαρεστημένοι από την κυβέρνησ