Παντελης Μπουκαλας
«Μακρύς, ατέλειωτος ο κατάλογος των «ατυχών μεμονωμένων περιστατικών», όπου η αστυνομική βία θριαμβεύει ανενόχλητη, περιφρονώντας τους νόμους και βεβαίως τις δηλώσεις αποτροπιασμού που αναμασούν μηχανικά οι πολιτικώς υπεύθυνοι. Μετανάστες που κατεξευτελίζονται, φοιτητές και εργαζόμενοι που, μετά τη «χημειοθεραπεία» που υφίστανται, ξυλοκοπούνται και στους δρόμους και στα κρατητήρια όπου προσάγονται μαζικά, τσιγγάνοι που καταντούν σάκος του μποξ για να βελτιώσουν πάνω τους τη γράμμωσή τους οι φύλακες του νόμου, άνθρωποι που φεύγουν βαριά τραυματισμένοι από αστυνομικά τμήματα και βρίσκουν έπειτα μπροστά τους και μια μήνυση για «αντίσταση κατά της αρχής». Αν προστεθούν και όσοι έχουν πέσει νεκροί επειδή τους βρήκε στον κρόταφο η σφαίρα αστυνομικών που υποτίθεται ότι πυροβολούσαν στον αέρα «προς εκφοβισμόν», η εικόνα αποκτά ζοφερή σαφήνεια.
Πληθαίνουν χρόνο με τον χρόνο οι καταγγελίες στη Διεθνή Αμνηστία και σε άλλες οργανώσεις προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά ο κ. Πολύδωρας δεν τις πληροφορείται, ίσως επειδή δεν συντάσσονται στα λατινικά ούτε σε μια γλώσσα ακκιζόμενη μέχρι νοηματικής αυτοακυρώσεως. Μολαταύτα ούτε ένα στα δέκα επεισόδια αυθαιρεσίας δεν βλέπει το φως, γιατί δεν υπάρχει πάντοτε κινηματογραφημένη απόδειξή τους. Η τιμωρία που παγίως επιφυλάσσει το σύστημα στους παραβάτες αστυνομικούς (σχεδόν τιμητική μετάθεση σε κοντινό Τμήμα, αργία δεκαπέντε ημερών κ.λπ.) δεν πείθει κανέναν δαρέντα ότι θα βρει το δίκιο του, αυτό το δίκιο που το τσαλαπατούν αστυνομικοί που ακούνε τον υπουργό τους να ζητάει «ευταξία, καθαριότητα και ευγένεια» και καταλαβαίνουν «τσαμπουκάς, μαγκιά, βαρβαρότητα».
Το Αστυνομικό Τμήμα της Ομόνοιας έχει τη φήμη του. Οχι αγαθή. Και την επαλήθευσε με το βάρβαρο περιστατικό που είδε το φως της δημοσιότητας. Απομιμούμενοι τη σαδιστική δράση των Αμερικανών στρατιωτών στο Αμπού Γκράιμπ, που βιντεοσκοπούσαν τα βασανιστήρια στα οποία υπέβαλαν Ιρακινούς φυλακισμένους, οι αστυνομικοί του Τμήματος εξανάγκασαν δύο κρατουμένους (τον «ένα» και τον «δύο», αφού δεν δικαιούνται όνομα και αξιοπρέπεια) να αλληλοδαρούν, ενόσω οι σκηνοθέτες του εξευτελισμού τους κατέγραφαν στο κινητό τους την κτηνωδία τους. «Για πλάκα το κάναμε», αυτή ήταν η «εξήγηση», ανατριχιαστική όσο και το καθαυτό συμβάν. Μένει να διαπιστωθεί αν έγιναν «για πλάκα» και οι κυβερνητικές δηλώσεις περί «προσβολής του πολιτισμού της χώρας», «παραδειγματικής τιμωρίας» κ.λπ. Αν ο υπουργός Δημοσίας Τάξεως αδυνατεί να αποφασίσει να απελευθερωθεί από την «ποινή που εκτίει», ας τον βοηθήσει ο πρωθυπουργός. Εκτός και δεν μπορεί να αφήσει την εκλογική του ομάδα χωρίς το ακροδεξιό εξτρέμ της.»
Καθημερινή
Από το κύριο άρθρο
«ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ο υπουργός Δημόσιας Τάξης κ. Βύρων Πολύδωρας να απολαύει της εμπιστοσύνης του πρωθυπουργού, όπως διαβεβαίωσε ο αναπληρωτής κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Αντώναρος, απαντώντας σε σχετική ερώτηση.
ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΟ και απαράδεκτο να μένει ο υπουργός στη θέση του, όταν με το αποκρουστικό σκάνδαλο του βασανισμού πολιτών μέσα σε αστυνομικό τμήμα έχει γίνει διεθνώς ρεζίλι η χώρα. Και δεν είναι μεμονωμένο το περιστατικό, όπως ισχυρίζεται η κυβέρνηση.
ΕΧΟΥΝ ΣΥΜΒΕΙ πολλά σε βάρος πολιτών στον τομέα ευθύνης του κ. Πολύδωρα. Και έχουν αυξηθεί τα τελευταία χρόνια οι καταδίκες της χώρας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για παραβίαση του δικαιώματος στη ζωή και για απάνθρωπη, εξευτελιστική συμπεριφορά (βασανισμός) των οργάνων της τάξεως.
ΞΕΧΕΙΛΙΣΕ το ποτήρι με το βίντεο της ντροπής, που προβάλλεται σε όλες τις τηλεοράσεις του κόσμου. Η χώρα έχει εκτεθεί και η κυβέρνηση μένει αδρανής και περιορίζεται σε ανώδυνες δηλώσεις.
ΜΠΡΟΣΤΑ Σ' ΕΝΑ ΣΚΑΝΔΑΛΟ που εκθέτει διεθνώς τη χώρα, χειρότερο από τα οικονομικά, αφού προσβάλλει ανθρώπινα δικαιώματα και υποβιβάζει το επίπεδο του πολιτισμού της Ελλάδας, η παραίτηση του αρμόδιου υπουργού επιβάλλεται. Χωρίς καμία υποκειμενική σύνδεσή του με τα αστυνομικά βασανιστήρια. Ανεξάρτητα από προηγούμενες -και πολλές- εκτροπές της Αστυνομίας. Ετσι μ