Κάποτε ήταν πράσινο βουνό. Οι αρκετά μεγάλης ηλικίας κάτι θα θυμούνται από αυτό, αλλά και οι.... απλώς μεγάλοι πρόλαβαν να δουν τις πλαγιές του Υμηττού πράσινες, με υπολείμματα δάσους - και πάντως με βλάστηση πάνω τους... Με... «περίσκεψιν» και δίχως την παραμικρή αιδώ, το ένα από τα τρία βουνά του Λεκανοπεδίου, στη διάρκεια των αρκετών τελευταίων δεκαετιών, έγινε στόχος της... «ανάπτυξης» και των συμφερόντων. Μπουρλοτιάστηκε, οικοπεδοποιήθηκε, χτίστηκε. «Λογικό», από τη...συμφεροντολογική άποψη, αφού είναι το πιο «αστικό» βουνό της Αττικής, πιο ευεπίφορο στην οικιστική επέκταση της πόλης, που έτσι και αλλιώς είχε προ πολλών ετών φθάσει στα δασικά όρια. Εδώ καταστράφηκε με σχέδιο και... πρόγραμμα η πολύ πιο «απόμακρη» κάποτε Πεντέλη, σε κάποιο βαθμό και η Πάρνηθα (που φέτος δέχθηκε το πιο καίριο πλήγμα της...), ο τόσο κοντινός Υμηττός θα γλίτωνε; Μια απλή ματιά στο σήμερα πια κατάξερο, γκρίζο βουνό (ιδίως αν αντικρίζει κανείς τη νοτιοδυτική πλευρά του, μέχρι κάτω τη θάλασσα), εκτός από τη θλίψη, σου γεννάει και την απορία, τι σόι μυαλά κουβαλούσαν όλοι οι επί δεκαετίες «αρμόδιοι», που δεν σκέφθηκαν πως η ερημοποίηση ενός τόσο κοντινού προς τον αστικό κορμό «πνεύμονα» θα προκαλούσε ένα σωρό δεινά στην Αθήνα - πέρα από την τεράστια ασχήμια...
Μονοκατοικίες, μα και πολυκατοικίες, «σκαρφαλώνουν» εδώ και πολύ καιρό τις καταστραμμένες πια πλευρές του Υμηττού, ακόμη και μετά τη... συνταγματική «δέσμευση» να αναδασώνονται υποχρεωτικά όλα τα δάση και οι δασικές περιοχές που καίγονται, από ατύχημα ή ανθρώπινο χέρι αδιάφορα. Δεν βαριέστε - ιστορία μου, αμαρτία μου. Το «ανήσυχο» συμφέρον, η στρεβλή αντιμετώπιση της «ανάπτυξης» πάντα έβρισκαν και δυστυχώς εξακολουθούν να βρίσκουν... ατραπούς επιβίωσης και οικονομικού οφέλους, πριν καλά καλά σβήσουν τα αποκαΐδια. Και δεν είναι ανάγκη να προκληθεί τεράστια φωτιά - μια «μικροεστία», αλλά σε βολικό μέρος για κάθε είδους οικιστικές επεκτάσεις, αρκεί για να... δουλέψει το σύστημα.
Tου Θανου Oικονομοπουλου
Καθημερινή
...Αυτή τη φορά τα μελανόπτερα νέφη τύλιξαν τον Υμηττό. Ευτυχώς, τα χειρότερα αποσοβήθηκαν. Η μεγάλη κινητοποίηση και το συγκινητικό ομόθυμον (υπηρεσίες και κόσμος, κυρίως πιτσιρικάδες) αναχαίτισαν την απειλή και την αδάπανη φλυαρία διαύλων και πολιτικών (Κάτι σταχτιές κουβέντες της Φώφης Γεννηματά στην αντιδικία της με τον κ. Φούρλα ήταν άχαρες. Και άδικες για την ίδια)... Ευκαιρίας δοθείσης: «η Ελλάδα διαθέτει αυτή τη στιγμή έναν από τους μεγαλύτερους στόλους πυροσβεστικών αεροπλάνων στον κόσμο - αναλογικά μεγαλύτερο και από αυτόν των ΗΠΑ» («Νέα»). Εκείνο που λείπει κυρίως είναι η αποσαφήνιση των ρόλων και το εύρυθμον στη λειτουργία του κεντρικού μηχανισμού.
Επιμέλεια: Γιάννης Τριάντης
Ελευθεροτυπία