Είναι σπουδαία υπόθεση η τεχνολογία, ημερολόγιό μου, την εκτιμώ και την αγαπώ απεριόριστα γιατί κάνει τούτο το θαυμαστό: μας επιτρέπει να επωφελούμαστε από τη σοφία των άλλων. Χιλιάδες άνθρωποι, χιλιάδες χρόνια τώρα, κάνουν τη σκέψη τους κείμενα, εξισώσεις, σχέδια και μετά τα παίρνουν άλλοι και τα κάνουν καλούπια, συνδεσμολογίες, κράματα, ενώσεις χημικές, πεδία ηλεκτρικά, μεταλλαγμένα γονίδια - και, ωπ, έχεις μπροστά σου καράβια, υπολογιστές, αυτοκίνητα, τηλέφωνα, φάρμακα, μοτοσικλέτες, τρόφιμα, τηλεοράσεις· ακόμα και όπλα, ημερολόγιό μου.
Όμως η σοφία των άλλων μένει εκεί, εξωτερική, μας εξυπηρετεί αλλά δεν την αφομοιώνουμε, δεν γίνεται κομμάτι του νου μας - κάποιους τους βοηθά να καλλιεργήσουν τα ταλέντα τους και την ευφυΐα τους, οι περισσότεροι όμως είμαστε απλοί χρήστες της σοφίας αυτών των μεγάλων ανθρώπων. Όμως τα μελομακάρονα, τα μελομακάρονα... - τα μελομακάρονα γίνονται σάρκα και αίμα και μυαλό μέσα μας όταν περνούν από τα χείλη και τη γλώσσα στον οισοφάγο και στο στομάχι - κυρίως μυαλό, καθώς πλημμυρίζει ενδορφίνες ο εγκέφαλος, που μας κάνουν ευφορικούς και εκατονταπλασιάζονται οι γόνιμες σκέψεις και ιδέες.
* Μόνο τα φάρμακα και τα τρόφιμα που φτιάχνουν οι σοφοί γίνονται και αυτά κομμάτι του εαυτού μας για λίγες ώρες: όταν μας πιάνει πονοκέφαλος και καταφεύγουμε στην ασπιρίνη κυλά στο αίμα μας η σοφία του κυρίου Μπάγιερ, όπως και η σοφία του Φλέμινγκ γίνεται κομμάτι του εαυτού μας όταν μας απειλούν τα μικρόβια.
Αλλά αυτά είναι λύσεις ανάγκης: με τα μελομακάρονα γίνεται κομμάτι μας συσσωρεμένη σοφία αιώνων εκατομμυρίων ανθρώπων που έχουν παλέψει για να επιτύχουν τις άριστες αναλογίες μελιού, καρυδιού, λαδιού, αλευριού, πορτοκαλιού, κανέλας και ό,τι άλλο έχουν αποφασίσει να προσθέσουν στην έννοια μελομακάρονο - το μόνο κακό που έχουν είναι ότι εθίζεσαι και όταν αρχίσεις να τα τρως δεν μπορείς να σταματήσεις.
Τα μελομακάρονα είναι αυτοτροφοδοτούμενη τελειότητα με θετική ανάδραση: όταν φτιάχνεις μελομακάρονα ενώ δίπλα σου υπάρχουν κάποια για να τα γεύεσαι, τότε τα κάνεις ακόμα τελειότερα· τα μελομακάρονα είναι η σκάλα που μας οδηγεί στον έβδομο ουρανό, ημερολόγιό μου.
Η μικρομεσαία εξουσία
Ο Βασίλης Μαγγίνας δεν ανήκει ούτε στους ευφυείς που αγαπούν τα μελομακάρονα ούτε στους ανόητους που προτιμούν τα γκάνττζετ - ανήκει σε εκείνη την τρομερή και ακατανίκητη κουτοπόνηρη μικρομεσαία κατηγορία συμπατριωτών μας που θεωρούν πως όλα επιτρέπονται - υπό τον όρο να μη σε πιάσουν. Για να το καταφέρεις, μπορείς να ονοματίζεις «φιλανθρωπία» και «φιλοξενία» την κατάσταση των μεταναστών που δουλεύουν για σένα ή την κατοικία σου «αναψυκτήριο.
Όταν έχεις πετύχεις αυτούς τους στόχους σου, δεν σου αξίζει μετά να γίνεις υπουργός μικρομεσαίας κυβέρνησης; Διάβασα στα «Νέα» πως κάποια τροπολογία πέρασε νύχτα στη Βουλή ο ένδοξος Δημήτρης Αβραμόπουλος που μάλλον προσμετρά χρόνια υπηρεσίας στην κυρία Νατάσα Καραμανλή για να τελειώσει γρηγορότερα την ειδικότητά της - στην οποία άλλωστε έφθασε μέσα από σειρά αλμάτων που την οδήγησαν από τη Σχολή Νηπιαγωγών στο διδακτορικό της Ιατρικής Σχολής Θεσσαλονίκης. Αν η πρωθυπουργική οικογένεια βρίσκει τρύπες για να γλιστρούν τα μέλη της, γιατί να μη βρίσκει και η οικογένεια Μαγγίνα;
Προξενούν ναυτία όλα αυτά, ημερολόγιό μου· είναι το ανακάτωμα που σου φέρνει το πέρα - δώθε ανάμεσα στη διεκδίκηση δημόσιων αξιωμάτων λόγω οικογενειακής καταγωγής και στην ιδιωτική επαγγελματική διευθέτηση, ξανά λόγω καταγωγής. Αν αυτοί που κυβερνούν θέλουν και τα αξιώματα και τα επαγγέλματα δικά τους, τότε τι θα μείνει για τους υπόλοιπους;
*Για τους υπόλοιπους θα μείνει ο πληθωρισμός και η ανεργία, το βούλιαγμα στην τηλεοπτική καθημερινή παρηγοριά που μεγιστοποιεί όλα αυτά και αδιαφορεί για το ότι η Ενωση αξιώθηκε, επιτέλους, να αποκτήσει στη Λισαβόνα νέα Συνθήκη: αποκτάμε πρόεδρο και υπουργό Εξωτερικών, καταργείται το βέτο σε πολλά θέματα, μειώνονται οι επίτροποι, λαμβάνεται υπ' όψιν και ο πληθυσμός των χωρών στις ψηφοφορίες - και αυτό μου φαίνεται το σπουδαιότερο γιατί έτσι τα κράτη μετρούν λιγότερο και μετρούν περισσότερο οι πολ