Όπως αναμενόταν, η υπόθεση Ζήμενς είναι σήμερα το ίδιο μπερδεμένη, όσο και πριν από μήνες, όταν έγινε γνωστό από λογαριασμό στο Λιχτενστάϊνότι η γερμανική εταιρία ξόδεψε μεταξύ 1,3-1,6 δις ευρώ για να «λαδώνει» σε όλο τον κόσμο και να παίρνει δουλειές.

Ανάλογα με το πώς θα το χειριστούν Καραμανλής και Παπανδρέου, το σκάνδαλο της Siemens μπορεί να οδηγήσει σε μεγάλη πολιτική αστάθεια ή στην κάθαρση στα δύο μεγάλα κόμματα. Είναι αναγκαίο αυτή τη στιγμή και μεγάλη ευκαιρία και για τους δύο ηγέτες να ξεκαθαρίσουν τα κόμματά τους. Ηδη η κοινή γνώμη έχει πειστεί για ένα πράγμα: ότι σήμερα υπάρχουν πολιτικοί που λαδώνονται. Αυτό δεν είναι καινούργιο. Δεν υπάρχει ούτε ένας Ελληνας που να αμφιβάλλει ότι κάποιοι πολιτικοί παίρνουν αποφάσεις με κίνητρο το προσωπικό οικονομικό όφελος. Η υπόθεση της Siemens, όμως, πρώτον, αφορά και τα δύο μεγάλα κόμματα, οπότε το πολιτικό κόστος μοιράζεται· και, δεύτερον, έρχεται σε μια στιγμή που η ανασφάλεια επικρατεί μεταξύ των πολιτών εξαιτίας της οικονομικής κρίσης αλλά και της διαπίστωσης ότι η κυβέρνηση δεν μπορεί να λύσει ούτε τα μεγάλα διαρθρωτικά προβλήματα ούτε καν τα τρέχοντα μικροπροβλήματα της καθημερινότητας. Και ενώ έχουμε μια κυβέρνηση αναποτελεσματική μεν, που όμως δεν χάνει εύκολα τα ποσοστά της στις εκλογικές δημοσκοπήσεις, και μια αξιωματική αντιπολίτευση που διαλύεται σε δόσεις, έρχεται και το σκάνδαλο της Siemens να θέσει σε αμφισβήτηση το σύνολο του πολιτικού κόσμου.

Μα την αλήθεια, αυτή την καραμέλα που πιπιλίζουν συνεχώς διάφοροι, πολιτικοί και δημοσιογράφοι, ότι δήθεν απειλείται με κατάρρευση το πολιτικό σύστημα από τις αποκαλύψεις γύρω από το σκάνδαλο Ζήμενς, δεν τις αντιλαμβάνομαι. Όπως δεν μπορώ να καταλάβω και τους φωστήρες που επιμένουν να υποστηρίζουν ότι δεν πρέπει να επιτρέπεται η οικονομική ενίσχυση κομμάτων και πολιτικών από ιδιώτες και εταιρίες, λές και αυτά που βιώνουμε σήμερα αποτελούν την επιτομή της διαφάνειας.

Η Ελλάδα βρίσκεται αυτή την περίοδο στη δίνη μίας πολύ κακής και άσκημης συγκυρίας από την οποία δείχνει ανήμπορη να γλυτώσει, αλλά και δεν προσπαθεί για να το καταφέρει. Πνίγεται και βουλιάζει μέσα στη διαφθορά, την ακρίβεια, την ανικανότητα και τους διεθνείς κλυδωνισμούς της οικονομίας της παγκοσμιοποίησης, αλλά και του κλίματος που δημιούργησε η απερίγραπτη αμερικανική κυβέρνηση, τα πολιτικό κατεστημένο και η κοινωνία στο σύνολό τους δεν εννοούν να καταλάβουν ότι το μοντέλο με το οποίο έζησε και αναπτύχθηκε η χώρα έχει φτάσει σε αδιέξοδο. Η έξοδος από το αδιέξοδο δεν θα είναι ούτε εύκολη, ούτε ανώδυνη, αλλά πρέπει να γίνει γιατί η επιμονή και η παραμονή στα ίδια θα είναι πολύ χειρότερη.

Ενώ υπάρχουν σαφείς ενδείξεις ότι ένα αόρατο χέρι κατευθύνει τηνυπόθεση της Ζήμενς, δημιουργώντας ταυτόχρονα εντυπώσεις για πιθανές περίεργες στις συμβάσεις των φρεγατών, των “patriots”, του μετρό, του συστήματος ασφαλείαςC41της SAIC. Ο στόχος είναι βεβαίως να δημιουργηθεί η αίσθηση στον κόσμο ότι ολόκληρο το ΠΑΣΟΚ είχε το δάχτυλο στο μέλι και όχι κάποια μεμονωμένα πρόσωπα. Κανείς δε δεν γνωρίζει αν και κατά πόσο μετέχει στο κόλπο αυτό η αμερικανική δικηγορική εταιρία που έχει αναλάβει την διερεύνηση του σκανδάλου της Ζήμενς διεθνώς, ή αν πτυχές της υπόθεσης συζητήθηκαν ακόμη και στη συνάντηση της Κας Μπακογιάννη με την Κα Κοντολίζα Ραϊς. Όχι ότι στο ΠΑΣΟΚ ήταν όλοι παρθένες , αλλά σίγουρα κάτι μυρίζει στη μέχρι τώρα διαχείριση της υπόθεσης Ζήμενς.

Μία από τις μεγαλύτερες πληγές στην Ελλάδα σήμερα είναι η Τοπική Αυτοδιοίκηση. Θεωρητικά η ενίσχυσή της σε αρμοδιότητες και χρήμα αποτελεί μεγάλο βήμα εκδημοκρατισμού που παράλληλα βελτιώνει τηναποτελεσματικότητα, καθώς η εξουσία έρχεται πολύ πλησιέστερα στον πολίτη και στις ανάγκες του, ενώ εκείνος από την πλευρά του έχει μεγαλύτερη συμμετοχή στις αποφάσεις, αλλά και στον τρόπο ικανοποίησης αυτών των αναγκών. Στην πράξη αυτό έχει επιτευχθεί σε όλες σχεδόν τις προηγμένες χώρες της Δύσης και γιαυτό η Ευρωπαϊκή Ενωση ενθαρρύνει την ανάπτυξη της τοπικής εξουσίας και αντίστοιχα την εξασθένηση της κεντρικής, εκτός από τους τομείς της εξωτερικής πολιτικής , της άμυνας, της εθνικής ασφάλειαςκαι των βασικών κατευθύνσεων της οικονομικής πολιτικής.

Η έκθεση με τα 200 χαρακτικά του Γκόγια που παρουσιάζει η Εθνική Πινακοθήκη έχει τίτλο «Ο ύπνος της λογικής γεννά τέρατα». Το σχόλιο αυτό του μεγάλου Ισπανού ζωγράφου επιβεβαιώνεται στη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα. Σήμερα η λογική κοιμάται, αν δεν έχει ήδη πεθάνει. Και, καθώς κοιμάται, έχουν γεννηθεί ήδη πολλά τέρατα.

Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος, τα αποτελέσματα των πανελληνίων εξετάσεων και οι βάσεις απασχόλησαν τα ελληνικά μήντια, πάντα βεβαίως σε σύγκριση με την περυσινή χρονιά για να δούμε αν υπήρξε πτώση ή άνοδος και πόση.

Εν μέσω της γενικής κατάρρευσης των χρηματιστηρίων, που σημαίνει πλέον ότι η διεθνής οικονομία κλυδωνίζεται από μπόλικα ρίχτερ, στο επίκεντρο της προσοχής των ελλήνων βρίσκεται η Ζήμενς και όσα διαδραματίζονται γύρω από αυτή την υπόθεση. Μία υπόθεση που γίνεται όλο και πιο περίπλοκη, που δημιουργεί πολλά ερωτηματικά και που ταυτόχρονα είναι ενδεικτική της ποσότητας και των διαδρομών του μαύρου χρήματος που κυκλοφορεί στην Ελλάδα από ανθρώπους του λεγόμενου «λευκού κολάρου».

Σκηνικό ευθείας σύγκρουσης μεταξύ ισλαμιστών και κεμαλιστών έχει στηθεί στην Τουρκία μετά τη σύλληψη 24 επιφανών κεμαλιστών προχθές από τις αστυνομικές αρχές. Ανάμεσα στους συλληφθέντες ήταν δύο απόστρατοι στρατηγοί, οι Χουρσίτ Τολόν και Σενέρ Ερουϊγκιούρ, πρώην επικεφαλήςτης τουρκικής στρατοχωροφυλακής και γνωστοί σκληροπυρηνικοί κεμαλιστές, η σύλληψη των οποίων αναμένεται να ταράξει τους «πασάδες» καθώς αποτελεί χτύπημα στην καρδιά του στρατιωτικού κατεστημένου.

Αποτελεί μάλλον υπερβολή να υποστηρίξει κάποιος ότι το πολιτικό σύστημα κινδυνεύει με ανατροπή λόγω Ζήμενς ή και άλλων σκανδάλων. Είναι απίθανη η σκέψη ότι μπορεί να επέμβει ο στρατός για να επιβάλει δικτατορία ή ότι θα καταρρεύσει η προεδρευόμενη δημοκρατία και θα ξαναέλθει η βασιλεία.

Υπάρχουν πολλά και διάφορα στην υπόθεση Ζήμενς που προκαλούν κατάθλιψη ή και μπορούν να τρελάνουν τον καλόπιστο παρατηρητή. Αρκετά έχουν επισημανθεί, άλλα όμως περνούν δίχως κανείς να τα «βλέπει» και ένα από αυτά είναι η συλλογική υποκρισία που χαρακτηρίζει ιδιαίτερα τη σημερινή κυβέρνηση, αλλά και την ελληνική κοινωνία γενικότερα. Αν είναι δυνατόν σε μία κοινωνία όπου το 27%, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα, ομολογούν ότι έχουν «λαδώσει», που σημαίνει ότι ένα σοβαρό ποσοστό επίσης έχουν «λαδωθεί» και όπου η διαφθορά αποτελεί έντονο ενδημικό φαινόμενο, να δείχνουν ότι εκπλήσσονται , ότι απορούν , ότι οργίζονται με το σκάνδαλο «Ζήμενς».

Καθώς η κρατική μηχανή διαλύεται, επιστρέφουμε στην εποχή των πλούσιων ευεργετών και των φτωχών εθελοντών. Η Mazda χάρισε σε δήμους και κοινότητες 30 αυτοκίνητα 4Χ4 διασκευασμένα σε πυροσβεστικά, η Alpha Bank χάρισε στην Πυροσβεστική 11.000 στολές και πολλές άλλες εταιρείες έχουν πραγματοποιήσει ανάλογες δωρεές.

Είναι γεγονός ότι έχει χαθεί ο μπούσουλας στο σκάνδαλο Ζήμενς, αλλά από την άλλη πλευρά είναι και αρκετοί εκείνοι που απορούν γιατί τελευταία έχει επικεντρωθεί η προσοχή στο περιβόητο ταξίδι του σημερινού υπουργού Πολιτισμού και πρώην Μεταφορών και Επικοινωνιών κ. Λιάπη στη Γερμανία.

Oι φοιτητές των Οικονομικών μαθαίνουν κάποια στιγμή περί συγκριτικού πλεονεκτήματος και περί συντελεστών παραγωγής. Οσα μαθαίνουν από την οικονομική θεωρία ισχύουν πράγματι στον πολιτισμένο κόσμο. Εκεί, η γνώση είναι συγκριτικό πλεονέκτημα για κάποιον εργαζόμενο, το ίδιο και η εργατικότητα, η ευφυία, η φιλοδοξία. Εκεί, οι συντελεστές παραγωγής, η τεχνογνωσία, η έρευνα, οι φυσικές ύλες, το κεφάλαιο, είναι πράγματι συντελεστές παραγωγής. Στην Ελλάδα αυτά δεν ισχύουν. Ενας είναι ο συντελεστής παραγωγής: οι γνωριμίες.

Μήπως οδεύουμε πάλι προς εκλογές και το έχουμε καταλάβει; Όχι ότι υπάρχει κάποια συγκεκριμένη πληροφορία, αλλά σαν να μυρίζει λίγο μπαρούτι στον αέρα. Αλλωστε η νευρικότητα και η ρευστότητα που δημιουργούν η οικονομική κατάσταση από τη μία πλευρά και η υπόθεση «Ζήμενς» από την άλλη, σε συνδυασμό με την εύθραυστη πλειοψηφία που διαθέτει η κυβέρνηση, δεν αποκλείουν καθόλου να περνάνε σκέψεις περί πρόωρων εκλογών από το μυαλό του πρωθυπουργού.

Μέσα στη μιζέρια μας έχουμε και την πλάκα μας, ειδικά τώρα το καλοκαίρι, εποχή ζέστης και παραδοσιακής χαλάρωσης. Όχι ότι αλλοιώνεται ο χαρακτήρας των ελλήνων κάθε καλοκαίρι και επανέρχεται στα ίσα του το Φθινόπωρο, αλλά όπως και να το κάνουμε, η εποχή βοηθάει στο να βλέπουμε με άλλο μάτι τα όσα συμβαίνουν, αν και μας αφορούν.

Να δείτε ότι με αφορμή την υπόθεση «Ζήμενς», είτε δεν θα γίνει τίποτα στο θέμα της διαφάνειας στη χρηματοδότηση των κομμάτων, η θα ψηφιστούν δρακόντειες διατάξεις που θα είναι ουσιαστικά ανεφάρμοστες και απωθητικές, που θα είναι σαν να μην έχει γίνει τίποτα.

Τελικά μάλλον έχουμε κάνει λάθος για τους Έλληνες πολιτικούς. Παρά το μεγαλοπρεπές και αλαζονικό ύφος τους, τις πολυπληθείς συνοδείες αστυνομικών και παρατρεχάμενων, τα «κύριε πρόεδρε» και τις κοσμικές προσκλήσεις αποδεικνύεται ότι είναι απλώς φουκαράδες μεροκαματιάρηδες μικροαστοί. Πώς αλλιώς εξηγείται ότι λαδώνονται, παίρνοντας ψυγειοκαταψύκτες, κουζίνες, τηλεοράσεις και ηλεκτρικές αβγουλιέρες; Αυτά ούτε ο φτηνότερος υπάλληλος της Εφορίας ή της Πολεοδομίας δεν τα θεωρεί ικανοποιητικό λάδωμα. Οι υπουργοί μας όμως από ό,τι φαίνεται παίρνουν ό,τι τους δώσεις. Ψυγείο; Φέρ' το. Αβγουλιέρα; Τι να κάνουμε, φέρ' την και αυτή. Τέτοια ξεφτίλα κανείς δεν τη φανταζόταν. Πέρα από την πλάκα βέβαια όλοι γνωρίζουμε ότι πίσω από τις ηλεκτρικές συσκευές κρύβονται τα εκατομμύρια ευρώ που ομολόγησαν οι Γερμανοί υπάλληλοι της Siemens ότι έδωσαν σε Έλληνες πολιτικούς και κόμματα και τα οποία οι ελληνικές δικαστικές αρχές και οι αρχηγοί των κομμάτων δεν μπορούν - ποιος ξέρει γιατί άραγε - να εντοπίσουν. Το σκάνδαλο της Siemens πάει άρον άρον για κουκούλωμα, ο Πρωθυπουργός που ενσάρκωσε τις προσδοκίες όλων για κάθαρση της δημόσιας ζωής και εκσυγχρονισμό της δημόσιας διοίκησης έχει αποτύχει παταγωδώς και αδυνατεί να καθαρίσει ακόμη και το στενό περιβάλλον του γύρω από το οποίο περιστρέφονται τελικά όλα τα σκάνδαλα, η αντιπολίτευση έχει το μερίδιό της στη διαφθορά και κάνει την πάπια και εμείς συνειδητοποιούμε πλέον ότι όποιος Έλληνας πολίτης ψηφίζει χωρίς να έχει άμεσο προσωπικό συμφέρον από το κόμμα στο οποίο δίνει την ψήφο του είναι προφανώς ηλίθιος. Και καθώς ο πολιτικός κόσμος ασχολείται αποκλειστικά και μόνο με το κουκούλωμα των σκανδάλων δεν υπάρχει κανείς να ασχοληθεί με τα πραγματικά και σοβαρά προβλήματα του πολίτη και κυρίως με το γεγονός ότι αυξάνεται σημαντικά ο αριθμός των νοικοκυριών που βρίσκονται στο όριο της ανέχειας.

Δεν είναι πλέον θέαμα αυτό που παρουσιάζει η χώρα. Ασχέτως του ποιο κόμμα βγαίνει κερδισμένο και χαμογελάει (βλακωδώς) σε κάθε περίπτωση, δεν είναι δυνατόν να έχουμε γίνει ένα απέραντο και συνεχές δικαστήριο, με τους εισαγγελείς να αποφασίζουν για τις πολιτικές εξελίξεις και όλους τους υπόλοιπους από τη μια να προστρέχουν σ΄ αυτούς και από την άλλη να τρέμουν για τη δική τους τύχη.

Δεν γνωρίζω αν πραγματικά υπήρχαν κάποιοι που έτρεφαν βάσιμες ελπίδες ότι μετά τις εκλογές τους η κυβέρνηση των Σκοπίων θα επιζητούσε συμβιβασμό στο θέμα της ονομασίας, αλλά είναι φανερό ότι διαψεύστηκαν οικτρά. Όχι ότι οι άνθρωποι περπατούσαν στα σύννεφα γιατί η διπλωματική ιστορία είναι γεμάτη από παραδείγματα «ακραίων» ηγετών ή κυβερνήσεων που την κατάλληλη στιγμή προσέγγισαν τους αντιπάλους τους, αλλά η συγκεκριμένη περίπτωση είναι πολύ διαφορετική.

Μόνον ο γίγαντας Κοντοπυράκης, της θρυλικής Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας, μπορούσε να παρουσιάσει πεσμένη την ανεργία ενώ πέφτει ο ρυθμός ανάπτυξης , όπως δείχνουν οι δείκτες. Πρόκειται για θαυματοποιό, για πραγματικό Χουντίνι της στατιστικής, που αξίζει να τον θαυμάζουμε και να μαθαίνουμε τα κατορθώματά του σαν ευαγγέλιο.

Ωραίο και μεγάλο το κόλπο στον ΟΣΕ, αν αποδειχθεί αληθινό το ρεπορτάζ που είχαν για πρώτο θέμα χθες «ΤΑ ΝΕΑ». Σύμφωνα με το δημοσίευμα, κάποιοι μάγκες με μεγάλη φαντασία και ακόμη μεγαλύτερο θράσος, διακινούσαν μέσω των τρένων του ΟΣΕ ολόκληρα και πολλά βαγόνια με εμπορεύματα και έπαιρναν αυτοί τα κόμιστρα και όχι ο οργανισμός.

Η αναμενόμενη εκπαραθύρωση του κ. Ζορμπά από την «ανεξάρτητη αρχή» για το ξέπλυμα του μαύρου χρήματος, αποφασίστηκε και όπου νάναι υλοποιείται. Μαζί της καταργείται και η ημιανεξάρτητη υπηρεσία της οποίας ήταν επικεφαλής και γίνεται πλήρως εξαρτημένη από το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και τον αρμόδιο υπουργό. Σύμφωνα με το νομοσχέδιο που κατέθεσε την Πέμπτη η κυβέρνηση στη Βουλή, της νέας, απολύτως εξαρτημένης υπηρεσίας, θα ηγείται ανώτατος εισαγγελικός-δικαστικός λειτουργός εν ενεργεία και ήδη ακούγεται το όνομα του κ. Κολιοκώστα.