Ειδικότερα, ο Μπαρχάμ Σαλίχ υπογράμμισε τη συμβολή που έχουν οι πρόσφυγες στις κοινωνίες υποδοχής τους ως εργαζόμενοι, φοιτητές, γείτονες, καλλιτέχνες, αθλητές, επιχειρηματίες και ηγέτες.
«Όταν τους δοθεί η ευκαιρία, ξαναχτίζουν τις ζωές τους και συμβάλλουν στην ενίσχυση των κοινωνιών γύρω τους», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Ταραγμένοι καιροί
Στο ίδιο φόντο, ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες, απηύθυνε μήνυμα ζητώντας ισχυρότερη στήριξη για τους ανθρώπους που αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τις εστίες τους, καθώς και για τις κοινότητες που τους έχουν υποδεχθεί.
«Καθώς οι διαιρέσεις βαθαίνουν σε ολόκληρο τον κόσμο, νέες αλλά και παρατεταμένες συγκρούσεις αναγκάζουν εκατομμύρια γυναίκες, παιδιά και άνδρες να αναζητούν ασφάλεια μακριά από τα σπίτια τους», ανέφερε ο κ. Γκουτέρες.
Τόνισε δε ότι «αυτοί οι ταραγμένοι καιροί» απαιτούν ανανεωμένη αλληλεγγύη και αποφασιστική δράση για την προστασία των προσφύγων.
Μια δύσκολη απόφαση
«Το να εγκαταλείπει κανείς το σπίτι του για να αναζητήσει ασφάλεια είναι μία από τις πιο δύσκολες αποφάσεις που μπορεί να πάρει κάποιος. Το γνωρίζω αυτό από προσωπική εμπειρία», σημείωσε στο ίδιο πλαίσιο ο κ. Σαλίχ, ο οποίος σε νεαρή ηλικία είχε διαφύγει από την καταστολή στο Ιράκ.
Ο Ύπατος Αρμοστής τόνισε ότι «αν και κάποιος μπορεί για ένα διάστημα να χαρακτηρίζεται πρόσφυγας, το να γίνει πρόσφυγας δεν πρέπει να καθορίζει τη ζωή του».
Προειδοποίησε μάλιστα ότι εκατομμύρια πρόσφυγες «βρίσκονται παγιδευμένοι στην εξάρτηση, βασιζόμενοι σε μια ολοένα και μειούμενη ανθρωπιστική βοήθεια για την καθημερινή τους επιβίωση».
Αντιμετώπιση των παρατεταμένων εκτοπισμών
Αν και η ανθρωπιστική βοήθεια παραμένει απαραίτητη για τη σωτηρία ζωών σε περιόδους κρίσης, πάρα πολλοί πρόσφυγες παραμένουν για χρόνια ή ακόμη και δεκαετίες σε καθεστώς παρατεταμένου εκτοπισμού.
«Το να είναι κάποιος πρόσφυγας προορίζεται να είναι μια προσωρινή κατάσταση, όχι μια δια βίου μοίρα», τόνισε χαρακτηριστικά.
«Γι’ αυτό έχω θέσει ένα φιλόδοξο στόχο: να μειωθεί στο μισό, μέσα σε δέκα χρόνια, ο αριθμός των προσφύγων που ζουν σε παρατεταμένο εκτοπισμό και εξαρτώνται από την ανθρωπιστική βοήθεια».
Σημειώνεται ότι οι προσπάθειες θα επικεντρωθούν σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος που φιλοξενούν τη μεγάλη πλειονότητα των προσφύγων.
«Η επίτευξη αυτού του στόχου… θα βελτίωνε δραματικά τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων. Έτσι μπορούμε να περάσουμε από τη διαχείριση του εκτοπισμού στην επίλυσή του», υπογράμμισε.
Μια επέτειος-ορόσημο
Η φετινή Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων σηματοδοτεί επίσης την 75η επέτειο της Σύμβασης για τους Πρόσφυγες.
Ιστορικά, η συνθήκη του 1951, που υιοθετήθηκε μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, κατοχυρώνει το δικαίωμα κάθε ανθρώπου που αναγκάζεται να εγκαταλείψει τη χώρα του λόγω πολέμου, συγκρούσεων ή διώξεων να ζητά ασφάλεια και προστασία.
«Πρέπει να συνεχίσουμε να τηρούμε αυτή την υπόσχεση. Μέχρι να είναι όλοι ασφαλείς, κανείς μας δεν είναι ασφαλής», δήλωσε ο κ. Σαλίχ.
«Αυτό δεν είναι απλώς μια δήλωση αλληλεγγύης, αλλά μια έκκληση για δράση. Διότι το δικαίωμα στην αναζήτηση ασφάλειας δημιουργήθηκε για εποχές όπως αυτές, και είναι στο χέρι όλων μας να το υπερασπιστούμε».
Στήριξη στους πρόσφυγες
Ο Ύπατος Αρμοστής ηγείται της υπηρεσίας του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες (UNHCR), η οποία κινητοποιεί νέους ανθρώπους να στηρίξουν τους πρόσφυγες και να υπερασπιστούν το άσυλο, με θέμα της φετινής Παγκόσμιας Ημέρας «Μέχρι να είναι όλοι ασφαλείς».
Ειδικότερα, η συγκεκριμένη εκστρατεία αμφισβητεί στερεότυπα για τους πρόσφυγες και τονίζει ότι το δικαίωμα στην ασφάλεια δεν περιορίζεται απλώς στη διαφυγή από τον πόλεμο ή τη βία.
Παράλληλα, συνδέεται με τον στόχο μείωσης κατά το ήμισυ του αριθμού των προσφύγων σε μακροχρόνιο εκτοπισμό έως το 2035, όπως παρουσιάστηκε στην πρόσφατη Έκθεση Παγκόσμιων Τάσεων της UNHCR.
Τέλος, να σημειωθεί ότι το όραμα «50 έως το ’35» αποσκοπεί στην ενίσχυση της πρόσβασης των προσφύγων σε εργασία, εκπαίδευση, υγεία και συστήματα κοινωνικής προστασίας, με στόχο την ενίσχυση της αυτονομίας τους και τη μείωση της εξάρτησης από την ανθρωπιστική βοήθεια.
