Η κινητικότητα στη Μέση Ανατολή, η ρευστότητα στις σχέσεις Αθήνας, Άγκυρας, Ουάσιγκτον, Τελ Αβίβ, Καΐρου, Τεχεράνης, κ.ά. μπορεί να οδηγήσει σε άλλα μονοπάτια και κατά ορισμένους παρατηρητές, να έχει επιπτώσεις και στο εσωτερικό πολιτικό πεδίο.
Μεταξύ των όσων επισημαίνουν οι ίδιοι παρατηρητές, το βλέμμα της Ελλάδας θα πρέπει επειγόντως να στραφεί στη Λιβύη, όπου η αναβάθμιση του ρόλου του Χαφτάρ διαφαίνεται ότι αλλάζει τη στάση του και τον φέρνει στα θαλάσσια μονοπάτια του τουρκολυβικού μνημονίου. Αν αυτά επαληθευτούν, που θα σημάνει ότι υπάρχουν και οι ευλογίες των διεθνών υποστηρικτών του στρατάρχη, οι περιπλοκές θα είναι τουλάχιστον σοβαρές…