Στην πρώτη ομιλία του ο Μπουτάρης ζήτησε τη συνεργασία όλων των οινοπαραγωγών αλλά και του κράτους για την ενίσχυση του κλάδου, μέσω της κατάρτισης ενός νέου, επικαιροποιημένου, στρατηγικού σχεδίου.

Ρεαλιστής, ανέφερε ότι ενώ υπάρχει η εντύπωση ότι το κρασί είναι ένας μεγάλος και ισχυρός κλάδος, στην πραγματικότητα είναι ένας μικρός κλάδος, ο συνολικός τζίρος του οποίου είναι μικρότερος από τον τζίρο της Αθηναϊκής Ζυθοποιίας.

«Χρειάζεται ένα νέο εθνικό συμβόλαιο όπου το αμπέλι δεν είναι απλώς ένα αγροτικό προϊόν αλλά ένα σύμβολο πολιτισμού, βιωσιμότητας και ταυτότητας. Ένα υπεραιωνόβιο αυτόρριζο αμπέλι στη Σαντορίνη που συνεχίζει μια αδιάλειπτη αμπελοκαλλιέργεια 3500 ετών δεν είναι μέρος της κληρονομιάς μας; Δεν θα έπρεπε να προστατεύεται, όχι ως μουσειακό είδος, αλλά ως μέρος μιας στρατηγικής που να δίνει έμφαση και στο βιώσιμο μέλλον του; Είναι επιτακτική ανάγκη λοιπόν η επικαιροποίηση του στρατηγικού σχεδίου για το ελληνικό κρασί, λαμβάνοντας υπόψη τα νέα δεδομένα, τις νέες προοπτικές, τις προκλήσεις”, είπε μεταξύ άλλων στην ομιλία του.

Ο δυναμισμός του Στέλιου Μπουτάρη σε συνδυασμό με τον ρεαλισμό του και τον ενωτικό του χαρακτήρα, δημιουργούν προσδοκίες ότι θα ανοίξει μια νέα εποχή για το ελληνικό κρασί, την παραγωγή του και τις εξαγωγές του.