Η συνθήκη αυτή έρχεται στον νου, με αφορμή μία φωτογραφία των τελευταίων ημερών (του φωτογράφου Βασίλη Στάμου), η οποία απεικονίζει την σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα: ο περιβόητος «πύργος» του Ελληνικού δεσπόζει στο τοπίο της Αττικής και εξαφανίζει την Ακρόπολη, μαζί με κάθε έννοια αισθητικού και οικιστικού μέτρου – το οποίο ούτως ή άλλως λείπει, αλλά εδώ έχουμε το απόλυτο ξεχαρβάλωμα.
Αν συνδυάσει κανείς αυτήν την εικόνα και τα όσα γίνονται στο Ελληνικό και παρουσιάζονται ως ευεργέτημα για την χώρα, με την στεγαστική κρίση, το κυκλοφοριακό, την ασυμμετρία του τουρισμού και τόσα άλλα, μάλλον καταλήγει στο ότι το συγκεκριμένο έργο θα είναι μία από τις θλιβερές, μνημειακού τύπου παρακαταθήκες της διακυβέρνησης των τελευταίων ετών…
