Οι λόγοι για τους οποίους τα φώτα πέφτουν στο ΠΑΣΟΚ και τον Ανδρουλάκη δεν είναι όμως μεταφυσικοί. Οι ευθύνες είναι αποκλειστικά δικές τους και αποδεικνύεται σχεδόν καθημερνώς. Είτε επειδή οι αντιδράσεις είναι σπασμωδικές, όπως ο καβγάς με τις εταιρείες δημοσκοπήσεων, είτε επειδή είναι καθυστερημένες.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η αμηχανία έναντι της προβοκάτσιας του Χάρη Δούκα που πρότεινε συνεργασία με τον Τσίπρα (ακόμη και υπό τον Τσίπρα), αλλά και η απόφαση για την όψιμη δημιουργία σκιώδους κυβέρνησης, η οποία για ένα κόμμα που είναι αυτή τη στιγμή τρίτο ή τέταρτο στις δημοσκοπήσεις, είναι τουλάχιστον παράδοξη. Θυμίζει περισσότερο τις αντιδράσεις του Ραν Ταν Πλαν, παρά οτιδήποτε άλλο…
