Πρόκειται για ήττα κατά κράτος για τους παχυλά αμοιβόμενους διαχειριστές των hedge funds αλλά και για τη διαχειριστική λογική τους, που αποθεώνει τη λογική της διαρκούς αναζήτησης επενδυτικών κινήσεων, όπως τονίζει ο σύμβουλος επενδύσεων κ. Δ. Τζάνας Τα hedge funds και οι διαχειριστές τους είναι της λογικής που θεοποιεί το momentum, το high frequency trading, τη μόχλευση του χαρτοφυλακίου (leverage), που θεωρεί τα παράγωγα προϊόντα ως κύριο εργαλείο επιδίωξης των στόχων του. Της λογικής που πάσχει από το σύνδρομο της βραχυθεσμοπάθειας και απεχθάνεται τη μακροπρόθεσμη διακράτηση θέσεων και αξιών.

Κι όμως, ιδού που οι αποδόσεις δικαιώνουν πάλι την παραδοσιακή επενδυτική λογική του Buffett (F.T. 22/12/12). Εκείνη που θεωρεί ότι το stock-picking εταιρειών με υγιή θεμελιώδη και θετικές προοπτικές σε όσο το δυνατό χαμηλότερες τιμές, συνιστά τη βασική δουλειά του διαχειριστή. Και στη συνέχεια η στενή παρακολούθηση τα πορείας τους και η μεσομακροπρόθεσμη διακράτησή τους. Ακούγεται παλιομοδίτικο και απλοϊκό αλλά με αυτή την συνταγή ο Buffett έγινε ζάμπλουτος. Τελικά η μετεξέλιξη των αγορών σε στίβους στοιχηματισμού με τη βοήθεια της τεχνολογίας και της παγκοσμιοποίησης μετάλλαξαν και τους διαχειριστές. Και σίγουρα αλλοίωσαν και τη φυσιογνωμία των αγορών που ελάχιστα αρθρώνεται πλέον με την πραγματική οικονομία, καταλήγει ο κ. Τζάνας.