Το άσχημο είναι, το έχουμε ξαναγράψει ότι όλα δείχνουν πως η παγκόσμια οικονομία βαδίζει προς επιβράδυνση , και εντός αυτής η οικονομία των ανεπτυγμένων χωρών σε ύφεση ( recession). Όσο κι αν προσπαθούν οι πολιτικές ηγεσίες να πείσουν για το αντίθετο η εικόνα είναι εντελώς διαφορετική.

Στα άσχημα εθνικά μακροοικονομικά στοιχεία, Γαλλία, Γερμανία, ΗΠΑ, Βρετανία, βλέπουμε να προστίθενται και μη ικανοποιητικά εταιρικά αποτελέσματα όπως και αρκετά αμφίβολες έως αρνητικές εταιρικές προβλέψεις για το επόμενο χρονικό διάστημα. Το βλέπουμε σε μία σειρά παγκοσμίου βεληνεκούς εταιρείες όπως οι Holcim, H&P, Dell κλπ.

Μία σειρά από κλάδους θα βρεθούν για μία ακόμη φορά υπό πίεση. Ο τεχνολογικός κλάδος γιατί φαίνεται πως περικόπτονται οι δαπάνες, εταιρικές και οικογενειακές, οι αυτοκινητοβιομηχανίες γιατί , ποιος θα τολμήσει να αλλάξει αυτοκίνητο τις δύσκολες μέρες που έρχονται, λιανικό εμπόριο γιατί οι φρόνιμοι αποταμιεύουν αντί να καταναλώνουν.

Το πιο επικίνδυνο, όπως επισημαίνουν κάποιοι οικονομολόγοι, είναι η Κίνα να στραφεί στην εσωτερική κατανάλωση αντί να τροφοδοτεί τον κόσμο με φθηνά προϊόντα.. περιορίζοντας τις εξαγωγές της. Δύσκολο ακούγεται αλλά όχι παράλογο γιατί πολλές κινεζικές εταιρείες βλέποντας πως οι αναπτυγμένες οικονομίες αδυνατούν να καταναλώσουν θα στραφούν στην αχανή εσωτερική αγορά., ενδεχομένως και με την διακριτική υπόδειξη της κινεζικής ηγεσίας.


Αυτό που δείχνουν τα στοιχεία είναι πως και οι ισχυρές αναπτυσσόμενες αρχίζουν να παρουσιάζουν σημάδια επενδυτικής κόπωσης. Σύμφωνα με τις τελευταίες ενδείξεις από τον Μάρτιο του 2010, τα επενδυτικά κεφάλαια που προορίζονται για τις αγορές αυτές συρρικνώνονται ενώ ενισχύεται η άποψη ότι οι ισχυρές αναπτυσσόμενες δεν θα μπορέσουν αυτή τη φορά να συγκρατήσουν την επιβράδυνση γιατί η ανάπτυξη της δικής τους αστικής τάξης τους επιτρέπει πλέον να αγοράζουν προϊόντα τα οποία ωστόσο κατασκευάζονται στις χώρες αυτές, οπότε και η εξάρτηση τους από εισαγωγές εξασθενίζει, αφού ξεπεράστηκε το γεγονός ότι η Δύση αγόραζε πρώτες ύλες και πουλούσε πίσω τα προϊόντα της.

Υπό αυτές τις συνθήκες δεν είναι καθόλου αβάσιμοι οι φόβοι πως μπαίνουμε σε μια μία περίοδο παρατεταμένης αβεβαιότητας και ότι οι επενδυτές έχουν κάθε λόγο να ανησυχούν και να αναρωτιώνται για το που θα τοποθετήσουν τα χρήματα τους…με την προϋπόθεση ότι και οι πολιτικές και οικονομικές ηγεσίες των αναπτυγμένων οικονομιών θα καταφέρουν τα συμμαζέψουν τα των δημοσιοοικονομικών τους. Μέχρι όμως πάρουν την τελική απόφαση θα πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι και για νέες βίαιες αναταράξεις.