Ινδία – Πακιστάν

Τον Μάιο, ο Τραμπ ανάρτησε στα social media ότι οι δύο χώρες συμφώνησαν σε «πλήρη και άμεση εκεχειρία» έπειτα από «νύχτα διαπραγματεύσεων» με αμερικανική μεσολάβηση. Η πλευρά του Πακιστάν ενίσχυσε αυτόν τον ισχυρισμό, φτάνοντας στο σημείο να προτείνει τον Τραμπ για Νόμπελ Ειρήνης. Όμως η Ινδία αρνήθηκε τον αμερικανικό ρόλο, λέγοντας πως η συμφωνία προέκυψε από απευθείας επαφές Ινδών και Πακιστανών αξιωματούχων.

Ρουάντα – Κονγκό

Η Ουάσινγκτον μεσολάβησε σε προσωρινή συμφωνία μεταξύ Ρουάντας και Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό, με υπογραφή στον Λευκό Οίκο τον Ιούνιο και ακολούθως εκεχειρία στο Κατάρ τον Ιούλιο. Όμως η κατάπαυση του πυρός δεν κράτησε, καθώς οι αντάρτες του M23 αποχώρησαν από τις συνομιλίες.

Καμπότζη – Ταϊλάνδη

Μετά από αιματηρά επεισόδια στα σύνορα, όπου σκοτώθηκαν πάνω από 40 άνθρωποι και εκτοπίστηκαν 300.000, ανακοινώθηκε κατάπαυση του πυρός στα τέλη Ιουλίου. Η κύρια μεσολάβηση ανήκε στη Μαλαισία, ενώ ΗΠΑ και Κίνα είχαν δευτερεύοντα ρόλο. Παρά ταύτα, ο Τραμπ έσπευσε να δηλώσει πως η εκεχειρία έγινε «μετά την εμπλοκή του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ».

Αρμενία – Αζερμπαϊτζάν

Σε αυτήν την περίπτωση, ο ρόλος του Τραμπ ήταν πιο ουσιαστικός: στην Ουάσινγκτον υπογράφηκε συμφωνία για τον «διάδρομο Ζανγκεζούρ». Το πέρασμα μετονομάστηκε σε «Trump Route for International Peace and Prosperity», ενώ αμερικανική εταιρεία πήρε δικαιώματα εκμετάλλευσης.

Ισραήλ – Ιράν

Τον Ιούνιο, ο Τραμπ ανακοίνωσε εκεχειρία μετά από 12 μέρες συγκρούσεων και αμερικανικά πλήγματα κατά ιρανικών πυρηνικών εγκαταστάσεων. Η εκεχειρία φαίνεται να κράτησε, αλλά οι βασικές αιτίες παραμένουν, ενώ δεν είναι ξεκάθαρο πόσο σοβαρή ήταν η ζημιά στο ιρανικό πρόγραμμα.

Ο Τραμπ επικαλείται επίσης τη διαμάχη Αιγύπτου – Αιθιοπίας για το φράγμα του Νείλου, αν και οι δύο χώρες δεν βρίσκονται σε πόλεμο, όπως και τη Σερβία με το Κόσοβο, όπου ο ρόλος των ΗΠΑ περιορίστηκε σε μια οικονομική συμφωνία.

Ο Ντόναλντ Τραμπ επιχειρεί να χτίσει το αφήγημα του «ειρηνοποιού», παρουσιάζοντας μια σειρά από εκεχειρίες και συμφωνίες ως δικές του νίκες. Σε ορισμένες περιπτώσεις όντως έπαιξε ρόλο, σε άλλες όμως υπερβάλλει ή αποδίδει στον εαυτό του αποτελέσματα που προέκυψαν από τρίτους.

Όπως επισημαίνει το Foreign Policy, η εικόνα που προβάλλεται είναι πιο περίπλοκη από την εκδοχή που προωθεί ο Λευκός Οίκος.