Φυσικά, η εξέλιξη αυτή δεν ήρθε ξαφνικά, αφού έχουν προηγηθεί κομβικές αλλαγές στο παγκόσμιο γεωπολιτικό τοπίο, με σημαντικότερες εξ αυτών τον πόλεμο στην Ουκρανία και την επανεκλογή του Ντόναλντ Τραμπ.
Παρ’ όλα αυτά – όπως επισημαίνει ο Guardian σε ανάλυσή του – με το πέρας των εορτασμών οι τρεις ηγέτες θα αναγκαστούν να αναμετρηθούν με σημαντικές προκλήσεις στο εσωτερικό των χωρών τους, οι οποίες ενδέχεται να αποσπάσουν την προσοχή από τις απόπειρές τους για διεθνή επιρροή.
Στην Κίνα, με βάση τα τελευταία στοιχεία, φαίνεται πως η οικονομία – πρόκειται για τη δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία παγκοσμίως – επιβραδύνεται, εξαιτίας των πληθωριστικών κρίσεων, της αργής ανάπτυξης και των προβλημάτων στον τομέα της αυτοκινητοβιομηχανίας.
Παράλληλα, η Ρωσία βρίσκεται αντιμέτωπη με τις διεθνείς πιέσεις για τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία, με την ΕΕ να «κοιτάει» τον Ρώσο πρόεδρο με καχυποψία και το διεθνές περιβάλλον να μην είναι ευνοϊκό, παρόλο που η ρωσική οικονομία έχει καταφέρει να μείνει «όρθια» παρότι ο πόλεμος συνεχίζεται εδώ και περισσότερο από τρία χρόνια.
Όσο για την οικονομία της Βόρειας Κορέας, με βάση τα οικονομικά στοιχεία του 2024, έχει σημειώσει την ταχύτερη ανάπτυξη (σε επίπεδο 8ετίας). Ωστόσο, σύμφωνα με την κεντρική τράπεζα της Νότιας Κορέας, η εν λόγω άνοδος δεν οφειλόταν σε κάποια αλλαγή στην προσέγγιση του Κιμ, αλλά σε μια «αλυσιδωτή επίδραση» της απόφασής του να πουλήσει τεράστιες ποσότητες πυραύλων και πυρομαχικών στη Ρωσία.
Έτσι, τη στιγμή που ο Κιμ «ζυγίζει» το ενδεχόμενο συνεργασίας του με τον νέο φιλελεύθερο πρόεδρο της Νότιας Κορέας, Λι Γιάε Μιουνγκ, οι αναπτυξιακές προοπτικές της χώρας του εξαρτώνται σε πολύ μεγάλο βαθμό από την εξέλιξη του πολέμου στην Ουκρανία.
Και εδώ, όμως, τα πράγματα δεν είναι απλά, καθώς – όπως επισημαίνει το βρετανικό Μέσο – το Πεκίνο δεν «βλέπει» με καλό μάτι την συνέχιση του πολέμου στην Ουκρανία, ούτε και την άμεση στήριξή του από τη Βόρεια Κορέα. Ο λόγος για αυτό είναι πως ο Σι προσπαθεί να ισορροπήσει σε «τεντωμένο» σκοινί, δηλαδή να μην διαταράξει τις διπλωματικές και εμπορικές σχέσεις της Κίνας με κανέναν εκ των εταίρων της και να αποφύγει, ταυτόχρονα, τις κυρώσεις παο τις ΗΠΑ και άλλους συμμάχους της Ουκρανίας.
Η μεγαλοπρεπής στρατιωτική παρέλαση στην Κίνα δεν πέρασε απαρατήρητη, ακόμη κι αν πλήθος ηγετών δεν ήταν προσκεκλημένοι, όπως αποδεικνύεται και από την αντίδραση του Αμερικανού προέδρου, Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος άφησε να εννοηθεί ότι παρακολουθεί τις εξελίξεις.
Σε μία αιχμηρή ανάρτηση στην πλατφόρμα Truth Social, ο Τραμπ υπενθύμισε στον Σι τον ρόλο των ΗΠΑ στην υπεράσπιση της Ιαπωνίας πριν από 80 χρόνια, προσθέτοντας τα εξής: «Είθε ο πρόεδρος Σι και ο υπέροχος λαός της Κίνας να έχουν μια εξαιρετική και γεμάτη ημέρα εορτασμών. Παρακαλώ, δώστε τους θερμότερους χαιρετισμούς μου στον Βλαντιμίρ Πούτιν και στον Κιμ Γιονγκ Ουν, καθώς συνωμοτείτε εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής».
Η αντίδραση του Κρεμλίνου ήταν άμεση, με τον σύμβουλό Εξωτερικής Πολιτικής, Γιούτι Ουσάκοφ, να απαντά ότι εξέλαβε το σχόλιο του Τραμπ ως ειρωνικό και να διαψεύδει ότι ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν συνωμοτεί με τον Κινέζο ομόλογό του Σι Τζινπίνγκ και τον Βορειοκορεάτη ηγέτη Κιμ Γιονγκ Ουν εναντίον των ΗΠΑ.
Παρ' όλα αυτά, η προειδοποίηση του Σι ότι ο κόσμος βρίσκεται αντιμέτωπος με το δίλημμα «ειρήνη ή πόλεμος» ήταν αρκετά εναργής, με τον Ουσάκοφ να δηλώσει λίγες ώρες αργότερα: «Μπορώ να πω ότι όλοι κατανοούν τον ρόλο που διαδραματίζουν οι Ηνωμένες Πολιτείες, η τρέχουσα κυβέρνηση του Προέδρου Τραμπ και ο ίδιος ο Πρόεδρος Τραμπ στην τρέχουσα διεθνή κατάσταση», πρόσθεσε.



