Ο πρεσβευτής της Ρωσίας στη Δανία, Βλαντίμιρ Μπάρμπιν, δήλωσε ότι κράτη-μέλη του NATO, μεταξύ των οποίων και η Κοπεγχάγη, επικαλούνται , όπως είπε, μια υποτιθέμενη απειλή από τη Ρωσία και την Κίνα, προκειμένου να ενισχύσουν τη στρατιωτική τους παρουσία στην Αρκτική. Οι δηλώσεις του μεταδόθηκαν από το ρωσικό κρατικό πρακτορείο ειδήσεων TASS.
Σύμφωνα με τον Ρώσο διπλωμάτη, η Δανία έχει υιοθετήσει μια ολοένα και πιο συγκρουσιακή στάση, εμπλέκοντας το NATO και συμβάλλοντας στην κλιμάκωση των στρατιωτικών εντάσεων στην αρκτική ζώνη. Όπως τόνισε, η Ρωσία «δεν σχεδιάζει επιθέσεις εναντίον των γειτόνων της στην Αρκτική, δεν τους απειλεί στρατιωτικά και δεν επιδιώκει την κατάληψη εδαφών τους».
Η αναφορά αυτή ερμηνεύεται ως έμμεση απάντηση στις δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος τις τελευταίες εβδομάδες επαναφέρει δημόσια την αξίωση των Ηνωμένων Πολιτειών να «αποκτήσουν» τη Γροιλανδία, μια αυτόνομη περιοχή υπό τη διοίκηση της Δανίας, επικαλούμενος λόγους «εθνικής ασφάλειας». Ο Αμερικανός πρόεδρος έχει υποστηρίξει ότι η αυξημένη παρουσία της Κίνας και της Ρωσίας στην περιοχή συνιστά απειλή, χωρίς μάλιστα να αποκλείσει τη χρήση στρατιωτικών μέσων.
Παρότι η Μόσχα απορρίπτει τις κατηγορίες περί επιθετικών προθέσεων, έχει κατά το παρελθόν προειδοποιήσει ότι δεν θα ανεχθεί οποιαδήποτε υποβάθμιση ή αγνόηση των στρατηγικών της συμφερόντων στην Αρκτική. Η Ρωσία, η οποία διαθέτει τη μεγαλύτερη ακτογραμμή στον Αρκτικό Ωκεανό, θεωρεί την περιοχή κρίσιμης σημασίας για τη σφαίρα επιρροής της, αξιοποιεί εντατικά τις θαλάσσιες εμπορικές οδούς που διέρχονται από εκεί και ενισχύει τη στρατιωτική της παρουσία.
Η αντιπαράθεση κλιμακώθηκε περαιτέρω μετά τις άκαρπες συνομιλίες που πραγματοποιήθηκαν προχθές, Τετάρτη, στην Ουάσιγκτον, με στόχο την αποκλιμάκωση της κρίσης γύρω από το καθεστώς της Γροιλανδίας. Λίγο αργότερα, χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μεταξύ των οποίων η Γερμανία και η Γαλλία, ανακοίνωσαν την αποστολή στρατιωτικών δυνάμεων στη νήσο, στο πλαίσιο αποστολής στήριξης της Δανίας.
Οι εξελίξεις αυτές εντείνουν τους φόβους για μετατροπή της Αρκτικής σε νέο πεδίο γεωπολιτικού ανταγωνισμού, με τη Ρωσία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και τους συμμάχους τους να διασταυρώνουν τα συμφέροντά τους σε μια περιοχή ολοένα και πιο κρίσιμη λόγω των φυσικών πόρων και των στρατηγικών θαλάσσιων διαδρόμων.
