Το κορυφαίο μαχητικό αεροσκάφος της Αμερικής δεν θα έπρεπε, όμως, να αποτελεί επιλογή για την Άγκυρα όσο εξακολουθεί να διαθέτει το αντιαεροπορικό πυραυλικό σύστημα S-400 της Ρωσίας. Αυτό υπογραμμίζουν αμερικανικά ΜΜΕ όπως η Wall Street Journal, επισημαίνοντας πως η πρώτη κυβέρνηση Τραμπ είχε δίκιο όταν απέκλεισε την Τουρκία από το πρόγραμμα των F-35 μετά την αγορά των S-400 το 2019.

Το Πεντάγωνο των ΗΠΑ είχε τότε γνωστοποιήσει πως είχε προσφέρει στην Τουρκία συστήματα αεράμυνας Patriot, αλλά εκείνη προτίμησε τους S-400 του Πούτιν.

Το να επιτραπεί στα δύο αυτά συστήματα (F-35 και S-400) να λειτουργήσουν παράλληλα θα ισοδυναμούσε με το να δοθεί στον Βλαντίμιρ Πούτιν η δυνατότητα να κάνει «ασκήσεις στόχευσης» εναντίον των πιλότων του ελεύθερου κόσμου. Όπως εξήγησε πέρυσι το Foundation for Defense of Democracies, «η κατοχή τόσο των S-400 όσο και των F-35 από την Τουρκία είναι τόσο επικίνδυνη, επειδή η λειτουργία των δύο συστημάτων σε εγγύτητα ή η διασύνδεσή τους θα μπορούσε να προσφέρει στη Μόσχα πολύτιμες πληροφορίες.»

Η τεχνολογία χαμηλής παρατηρησιμότητας (stealth) και οι αισθητήρες των F-35 είναι βασικοί λόγοι για τους οποίους οι ΗΠΑ και το Ισραήλ κυριάρχησαν στον εναέριο χώρο του Ιράν κατά τις επιχειρήσεις Epic Fury και Midnight Hammer.

Η σημασία της (μη) αποκάλυψης των τεχνολογικών δυνατοτήτων των F-35 είναι ακόμη μεγαλύτερη, δεδομένου ότι η Ρωσία συνεργάζεται με την Κίνα και το Ιράν στο πλαίσιο ενός ευρύτερου στρατηγικού ανταγωνισμού με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο στρατιωτικός αναλυτής Mick Ryan υποστηρίζει ότι οι «κακοποιοί» του διεθνούς συστήματος έχουν σχηματίσει ένα «νέο μπλοκ μάθησης και προσαρμογής των αντιπάλων», ώστε να ανταλλάσσουν τα διδάγματα των πολέμων στην Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή.

Η Τουρκία βρίσκεται στο στρατηγικό παρασκήνιο του πολέμου με το Ιράν και επιδιώκει να εκμεταλλευτεί οποιοδήποτε κενό ισχύος αφήσει πίσω της μια αποδυναμωμένη Τεχεράνη, έναν κίνδυνο έναντι του οποίου οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει να προφυλαχθούν.

Σύμφωνα με τη Wall Street Journal, η πώληση των F-35 στην Τουρκία θα ενίσχυε τον ευρωπαϊκό κυνισμό ότι ο Τραμπ ενδιαφέρεται λιγότερο για την ενίσχυση της ευρωπαϊκής άμυνας και περισσότερο για την ικανοποίηση αυταρχικών ηγετών, τους οποίους θεωρεί φίλους του. Επιπλέον, το Κογκρέσο δεν θα έβλεπε θετικά μια τέτοια συμφωνία, ενώ ο Πρόεδρος έχει πολύ σημαντικότερους τρόπους να αξιοποιήσει το πολιτικό του κεφάλαιο. Ένας από αυτούς θα ήταν η μεταρρύθμιση του συστήματος πωλήσεων αμερικανικού στρατιωτικού εξοπλισμού στο εξωτερικό, ώστε οι σημαντικότεροι σύμμαχοι της Αμερικής να μπορούν να προμηθεύονται εγκαίρως όλα τα αμερικανικά συστήματα αεράμυνας που χρειάζονται.

Ο Υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ δήλωσε πρόσφατα σε ομιλία του ότι στόχος είναι η οικοδόμηση ενός νέου ΝΑΤΟ «επικεντρωμένου στη σκληρή ισχύ και στην πραγματική αποτροπή». Αυτό σημαίνει ότι δεν πρέπει να δοθεί στον βασικό αντίπαλο της Συμμαχίας ένα πιθανό «κλειδί» για την αποκάλυψη και εκμετάλλευση της κορυφαίας στρατιωτικής αεροπορικής τεχνολογίας της Δύσης.

Ο Τραμπ, όμως, είναι απρόβλεπτος και στη σύσκεψη του ΝΑΤΟ την προσεχή εβδομάδα, ενδεχομένως να καταλάβουμε καλύτερα τις πραγματικές του προθέσεις.