Σύμφωνα με έρευνα του Institute of International Finance (IIF), η αύξηση του κρατικού χρέους συμπίπτει με την άνοδο των αποδόσεων των μεσοπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων κρατικών ομολόγων σε ορισμένες από τις μεγαλύτερες οικονομίες του κόσμου. Οι αποδόσεις έχουν φτάσει σε επίπεδα που δεν είχαν καταγραφεί εδώ και περισσότερο από μία δεκαετία σε χώρες όπως οι ΗΠΑ, η Ιαπωνία, η Γαλλία και η Βρετανία.

Σύμφωνα με μετάδοση του CNBC, η εικόνα αυτή αντανακλά, μεταξύ άλλων, την αυξημένη ανησυχία των επενδυτών για τα υψηλά επιτόκια, τις επίμονες πιέσεις από το ενεργειακό κόστος, την υποτονική οικονομική ανάπτυξη και τις αυξημένες κρατικές δαπάνες.

Ο IIF επισημαίνει ιδιαίτερα τις τέσσερις μεγάλες ανεπτυγμένες οικονομίες, σημειώνοντας ότι αντιμετωπίζουν επίμονα υψηλά δημοσιονομικά ελλείμματα και αυξανόμενες δαπάνες για τόκους — προβλήματα που, όπως αναφέρει, παραδοσιακά συνδέονταν περισσότερο με χώρες αναδυόμενων οικονομιών που αντιμετώπιζαν κρίσεις χρέους.

Το κόστος είναι ήδη σημαντικό. Οι ανεπτυγμένες οικονομίες κατέβαλαν πέρυσι περισσότερα από 3,3 τρισ. δολάρια σε τόκους για κρατικά ομόλογα που διαπραγματεύονται διεθνώς. Το ποσό αυτό ξεπέρασε τις παγκόσμιες δαπάνες για την τεχνητή νοημοσύνη, την άμυνα και την καθαρή ενέργεια.

Το χρέος εξελίσσεται πλέον και σε πολιτικό ζήτημα. Ο IIF προειδοποιεί για έναν «φαύλο κύκλο» μεταξύ εκλογικών αναμετρήσεων και βραχυπρόθεσμων λύσεων, ο οποίος μπορεί να αυξήσει τη μακροπρόθεσμη ευπάθεια των οικονομιών, καθώς η αποτελεσματικότητα της πρόσθετης συσσώρευσης χρέους μειώνεται.

Στην ίδια κατεύθυνση κινείται και ο ΟΟΣΑ, ο οποίος στην τελευταία οικονομική του έκθεση υπογραμμίζει την ανάγκη περιορισμού και ανακατανομής των δημόσιων δαπανών, βελτίωσης της αποτελεσματικότητας του δημόσιου τομέα και ενίσχυσης των κρατικών εσόδων. Όπως σημειώνει, απαιτούνται μεταρρυθμίσεις ώστε να διασφαλιστεί η μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του χρέους και να παραμείνουν οι κυβερνήσεις σε θέση να αντιμετωπίζουν μελλοντικές οικονομικές κρίσεις.

Από την πλευρά της, η επικεφαλής του ΔΝΤ, Κρισταλίνα Γκεοργκίεβα, προειδοποίησε ότι οι διαδοχικές οικονομικές αναταράξεις ανεβάζουν το χρέος «σαν μια σκάλα που δεν οδηγεί στον παράδεισο». Κάλεσε τις κυβερνήσεις να δώσουν προτεραιότητα στη δημοσιονομική εξυγίανση και στη μείωση των επιπέδων χρέους, ενώ παράλληλα ζήτησε από τις κεντρικές τράπεζες να συνεχίσουν να υπηρετούν την εντολή τους για σταθερότητα των τιμών.