«Η οικονομία έχει εξελιχθεί πιο ανθεκτικά από ό,τι αναμενόταν. Ωστόσο, η ανάκαμψη στηρίζεται σε στενή βάση, καθώς οι υψηλές τιμές ενέργειας και τα διαρθρωτικά προβλήματα εξακολουθούν να επιβαρύνουν την οικονομική δραστηριότητα», δήλωσε ο Όλιβερ Χόλτεμιλερ, επικεφαλής Μακροοικονομικών Προβλέψεων στο Ινστιτούτο Οικονομικών Ερευνών του Χάλε (IWH). Κατά το τρέχον τρίμηνο, η χαμηλή στάθμη των υδάτων περιορίζει επίσης προσωρινά την οικονομική δραστηριότητα. Το δημοσιονομικό έλλειμμα της κυβέρνησης συνεχίζει να αυξάνεται, ενισχύοντας την ανάγκη για δημοσιονομική εξυγίανση.
Η γερμανική οικονομία είχε σημαντικά καλύτερες επιδόσεις κατά το πρώτο εξάμηνο του 2026 από ό,τι αναμενόταν την άνοιξη. Ειδικότερα, οι εξαγωγές και η προστιθέμενη αξία στον μεταποιητικό τομέα αυξήθηκαν σημαντικά. Η ανάπτυξη στηρίχθηκε από την ανθεκτική παγκόσμια οικονομία και την παγκόσμια άνθηση στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης, ενώ οι ανταγωνιστές στις χώρες του Κόλπου υπέστησαν σημαντικές διαταραχές στην παραγωγή τους ως αποτέλεσμα του πολέμου στο Ιράν. Η κρατική κατανάλωση αυξήθηκε επίσης σημαντικά. Αντίθετα, οι επιχειρηματικές επενδύσεις και η ιδιωτική κατανάλωση παρέμειναν αδύναμες. Αν και το σοκ στις τιμές ενέργειας που συνδέεται με τον πόλεμο στο Ιράν έχει επιβαρύνει τη γερμανική οικονομία, οι υψηλότερες τιμές των καυσίμων κίνησης και του πετρελαίου θέρμανσης έχουν μέχρι στιγμής προκαλέσει περιορισμένες επιπτώσεις στις ευρύτερες τιμές καταναλωτή.
Η ανάκαμψη επιβραδύνθηκε προσωρινά το τρίτο τρίμηνο. Ενώ οι δείκτες κλίματος συνεχίζουν να βελτιώνονται, τα πιο πρόσφατα πραγματικά οικονομικά στοιχεία έχουν αποδειχθεί ασθενέστερα. Ειδικότερα, τα χαμηλά επίπεδα των υδάτων που επικρατούν από τα μέσα Ιουλίου δυσχεραίνουν την παραγωγή στη χημική βιομηχανία. Παράλληλα, οι υψηλότερες τιμές ενέργειας περιορίζουν την αγοραστική δύναμη και, κατ’ επέκταση, την ιδιωτική κατανάλωση. Το πραγματικό ΑΕΠ εκτιμάται ότι αυξήθηκε μόλις κατά 0,1% το τρίτο τρίμηνο. Ωστόσο, καθώς τα επίπεδα των υδάτων επανέρχονται στο φυσιολογικό, οι περιορισμοί στην παραγωγή αναμένεται να υποχωρήσουν από το τέταρτο τρίμηνο και μετά. Στη συνέχεια, η ανάκαμψη θα στηριχθεί στην ισχυρή εξωτερική ζήτηση και στην αύξηση των δημόσιων δαπανών για την άμυνα και τις υποδομές.
Τα ινστιτούτα αναμένουν ότι η ανάκαμψη θα συνεχιστεί το 2027, με βασικό μοχλό την εγχώρια ζήτηση. Η ιδιωτική κατανάλωση προβλέπεται να αυξηθεί με μέτριο ρυθμό, παράλληλα με το πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα, ενώ οι επενδύσεις στην κατασκευή κατοικιών αναμένεται να ανακάμψουν σταδιακά. Συνολικά, ωστόσο, η επενδυτική δραστηριότητα του ιδιωτικού τομέα είναι πιθανό να παραμείνει υποτονική. Το 2028, η οικονομική επέκταση αναμένεται να χάσει τη δυναμική της. Η ανάκαμψη θα περιορίζεται ολοένα περισσότερο από διαρθρωτικούς παράγοντες: το εργατικό δυναμικό συρρικνώνεται λόγω των δημογραφικών αλλαγών, ενώ η δυνητική ανάπτυξη συνεχίζει να υποχωρεί. Ως αποτέλεσμα, στο μέλλον ακόμη και σχετικά χαμηλοί ρυθμοί ανάπτυξης θα επαρκούν για την πλήρη αξιοποίηση της παραγωγικής δυναμικότητας της οικονομίας.
Συνολικά, τα ινστιτούτα προβλέπουν αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ κατά 1,3% το 2026, 1,1% το 2027 και 0,4% το 2028. Σε σύγκριση με την εαρινή πρόβλεψη, η εκτίμηση για το 2026 έχει αναθεωρηθεί ανοδικά κατά 0,7 ποσοστιαίες μονάδες και εκείνη για το 2027 κατά 0,2 ποσοστιαίες μονάδες. Ο πληθωρισμός αναμένεται να αυξηθεί από 2,8% φέτος σε 3,2% το 2027, προτού υποχωρήσει στο 2,0% το 2028. Η αγορά εργασίας είναι πιθανό να αντιδράσει με καθυστέρηση: η απασχόληση αναμένεται να υποχωρήσει περαιτέρω προς το παρόν, ενώ το ποσοστό ανεργίας προβλέπεται να μειωθεί από 6,4% το 2026 σε 6,2% το 2027 και 5,8% το 2028.
Τα ινστιτούτα διαπιστώνουν αυξανόμενη ανάγκη για δράση στον τομέα της δημοσιονομικής πολιτικής. Το γενικό δημοσιονομικό έλλειμμα της κυβέρνησης προβλέπεται να αυξηθεί από 4,1% του ΑΕΠ το τρέχον έτος σε 4,7% το 2028. Η αύξηση των καθαρών πρωτογενών δαπανών αναμένεται να υπερβεί σημαντικά την πορεία που προβλέπεται στο ευρωπαϊκό δημοσιονομικό πλαίσιο. Ακόμη και αν τηρηθεί ο μεταρρυθμισμένος εθνικός κανόνας του φρένου χρέους, ο λόγος χρέους προς ΑΕΠ προβλέπεται να συνεχίσει να αυξάνεται μεσοπρόθεσμα, ενώ οι δαπάνες για τόκους αναμένεται επίσης να αυξηθούν σημαντικά. Ως αποτέλεσμα, η ανάγκη για δημοσιονομική εξυγίανση εντείνεται.
