Πριν μήνες είχε καλλιεργηθεί και διατυπωθεί μια κρατικίστικη και εκτός ευρωπαϊκού πνεύματος ρητορεία ότι ο ΟΤΕ πρέπει ή να παραμείνει αυτόνομος.

Όμως το υπουργείο Οικονομίας αναζητούσε εναλλακτικές λύσεις εναρμονισμένες με την αγορά όπως η αναζήτηση ξένου στρατηγικούσυμμάχου και συγκεκριμένα τηλεπικοινωνιακού οργανισμού ή εφόσον δεν ευδοκιμούσε αυτή η προσπάθεια να πραγματοποιούσε placement ώστε να μειώσει το ποσοστό συμμετοχής το δημόσιο το οποίο διαμορφώνεται στο 27% περίπου.

Η δυναμική έλευση της MIG δημιουργεί νέα δεδομένα και κατ΄ ουσία διευκολύνει τα σχέδια της κυβέρνησης.

Παράγοντες του υπουργείου οικονομίας αναφέρουν ότι «η απόκτηση στρατηγικού ποσοστού στο ΟΤΕ από την MIG δεν θα πρέπει να αντιμετωπισθεί με κρατικιστικές αντιλήψεις αλλά με όρους αγοράς».

Τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Οτι 1) αρχίζουν να ωριμάζουν οι συνθήκες ακόμη και για πώληση του ΟΤΕ στην MIG υπό όρους και δικλείδες ασφαλείας 2) Η MIG θα πρέπει να διασφαλίσει ότι διαθέτει όχι μόνο κεφάλαια αλλά και στρατηγικό σχέδιο για τον ΟΤΕ ώστε να πείσει την κυβέρνηση και 3) η MIG θα πρέπει να αντιμετωπίσει την υποβόσκουσα αντίδραση παραδοσιακών επιχειρηματικών τζακιών τα οποία δεν αντιμετωπίζουν θετικά την ενδυνάμωση του Α. Βγενόπουλου και της Marfin.

Ίσως το επόμενο διάστημα επιχειρηθεί από ορισμένους κύκλους να υπεραμυνθούν κρατικίστικες λύσεις για τον ΟΤΕ ή να προβάλλουν το επιχείρημα ότι μια εταιρία συμμετοχών δεν μπορεί να αποκτήσει τον ΟΤΕ.

Η πραγματικότητα είναι ότι τα επιχειρήματα αυτά είναι έωλα και η τύχη του ΟΤΕ πρέπει να καθοριστεί μόνο με όρους αγοράς. Η Marfin σε συνεργασία με το Dubai ίσως να αποτελεί μια καλή εναλλακτική λύση για τους σχεδιασμούς του υπουργείου Οικονομίας.

Π. Λεωτσάκος