• Γ.Δ.ΓΕΝ. ΔΕΙΚΤΗΣ0,000%
  • S&P 5000,000%
  • Nasdaq0,000%
  • FTSE 1000,000%
  • Nikkei 2250,000%
  • DAX0,000%
  • CAC 400,000%
  • €/$
  • €/£
  • BTC
02:19 - 05 Σεπ 2011

Περί αίσθησης κινδύνου και εθνικής ευθύνης

Ανακοίνωση εξέδωσε χθες ο Υπουργός Οικονομικών, με την οποία επαναλαμβάνει, σε πείσμα της πραγματικότητας, ότι η διακοπή των συνομιλιών με την Τρόικα ήταν προγραμματισμένη. Σχολιάζοντας μάλιστα τα δημοσιεύματα των τελευταίων ημερών στον τύπο, διεμήνυσε πως όποιος «επενδύει πολιτικά στην προσδοκία του να ανακύπτουν προβλήματα και δεν συμβάλει στην εθνική προσπάθεια να βρίσκονται λύσεις, δεν έχει ούτε αίσθηση κινδύνου, ούτε συνείδηση εθνικής ευθύνης».
Πράγματι, δεν μπορεί κανείς παρά να συμφωνήσει με τον κ. Βενιζέλο ότι ορισμένα μέσα ενημέρωσης κινδυνολογούν συστηματικά εδώ και μήνες, σε μία προσπάθεια να κερδίσουν αναγνώστες, τηλεθεατές ή ακροατές. Από την άλλη πλευρά, όμως, είναι εξίσου αληθές ότι η κυβέρνηση τους δίνει πάτημα να κινδυνολογούν, όταν μας βγαίνει η ψυχή κάθε φορά για να περάσουμε τις αξιολογήσεις, επειδή δεν τηρεί τα συμφωνηθέντα, με αποτέλεσμα, κάθε τρεις μήνες να φτάνουμε μισή ανάσα από τη στάση πληρωμών.

Επιπλέον, στην προκειμένη περίπτωση, αξίζει να διερωτηθή κανείς αν έχει «αίσθηση κινδύνου και συνείδηση εθνικής ευθύνης» μία κυβέρνηση η οποία κοροϊδεύει ξεδιάντροπα τους δανειστές της, παίζοντας συστηματικά με τη φωτιά. Αλήθεια, πριν κατηγορήσουμε το Μνημόνιο για την ύφεση, όπως ο κ. Βενιζέλος, μήπως πρέπει να ψέξουμε τους συναδέλφους του και τον προκάτοχό του, οι οποίοι ρίχνουν όλο το βάρος στην αύξηση των φόρων και ελάχιστη σημασία δίνουν στον περιορισμό των δαπανών (πλην των δαπανών για το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, το οποίο το έχουν τσακίσει); Αλήθεια, πόσοι άχρηστοι φορείς και ελλειμματικοί οργανισμοί του δημοσίου έχουν καταργηθεί τους τελευταίους 22 μήνες; Πόσες ΔΕΚΟ ιδιωτικοποιήθηκαν; Πόσες μονάδες της ΔΕΗ πωλήθηκαν; Πόση δημόσια περιουσία αξιοποιήθηκε; Που είναι οι επενδυτές στο Ελληνικό, τον Αστακό, και αλλού; Απελευθερώθηκε η αγορά ενέργειας, όπως είχαμε υποσχεθεί στους Τροϊκάνους, κάτι που θα άνοιγε και πεδίον δόξης λαμπρόν για τον ελληνικό ιδιωτικό τομέα; Βελτιώθηκε η ταχύτητα και η ποιότητα απονομής δικαιοσύνης; Πόσο πραγματικά μειώθηκε η μισθολογική δαπάνη στο δημόσιο; Τι έγινε για την πάταξη της φοροδιαφυγής; Γιατί οι άλλες χώρες που βρίσκονται σε καθεστώς μνημονίου, έχουν το spread δανεισμού στο μισό (Πορτογαλία), ή και στο 1/3 (Ιρλανδία) από το δικό μας; Γιατί οι ίδιες αυτές χώρες δεν βλέπουν τις οικονομίες τους να συρρικνώνονται με ρυθμούς 5% και βάλε τον χρόνο;

Όποιος δώσει ειλικρινείς απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα, θα διαπιστώσει ότι «αίσθηση κινδύνου και συνείδηση εθνικής ευθύνης» δεν έχουν συγκεκριμένοι υπουργοί, αλλά και πολλοί βουλευτές, τόσο της συμπολίτευσης, όσο και της αντιπολίτευσης, μείζονος και ελάσσονος.

Από τη στήλη αυτή έχετε διαβάσει ουκ ολίγες φορές κριτική για τα ελληνικά μήντια, για τις υπερβολές τους και για τον τρόπο λειτουργίας τους. Όμως δεν φταίνε μόνο τα μήντια για την αποτυχία των 300 να βάλουν τάξη στο μπάχαλο της χώρας μας, έστω και την ενδεκάτη ώρα πριν την πτώχευση. Έλεος κύριε Βενιζέλε!


Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.