Ο κ. Χριστόδουλος εξαπέλυσε τη νέα επίθεσή του κατά του βιβλίου της ιστορίας, αλλά και κατά των «εκσυγχρονιστών», όπως τους αποκαλεί, το περασμένο Σάββατο στην Κυπαρισσία. Πιστεύει ότι η θέση του έχει απήχηση και συνεχίζει ακάθεκτος, με στόχο, όχι μόνο να επιβάλει την απόσυρση του βιβλίου , αλλά και να μην διανοηθεί κανείς στο μέλλον να προβάλει έμμεσα ή άμεσα απόψεις διαφορετικές από εκείνες με τις οποίες έχουν γαλουχηθεί μέχρι σήμερα γενιές ελλήνων, υπό την αιγίδα και επιρροή της Εκκλησίας. Περί αυτού πρόκειται, δηλαδή για την διατήρηση των μύθωνγύρω από την πολιτεία της Εκκλησίας στη νεότερη ιστορία μας και όχι για τυχόν λάθη που περιέχει. Αν ήταν λάθη που δεν την αφορούσαν, ποσώς θα ενδιαφερόταν
Αυτός ακριβώς όμως είναι και ο κίνδυνος για ένα θεωρητικά κοσμικό κράτος αμφισβητήσιμο αυτό, αν κρίνουμε από κάποιες αναφορές στο Σύνταγμα, που δεν ευαισθητοποιούν κανένα για να αντιδράσει-, που προσπαθεί να βρει τον δρόμο του στον εξαιρετικά ανταγωνιστικό σύγχρονο κόσμο. Να ζει και να πορεύεται δεμένο με τις αλυσίδες που του έχουν φορέσει αρχιερείς και φαρισαίοι, συνεπικουρούμενοι από τους ακραίους αντιδραστικούς κύκλους που σε άλλες χώρες βρίσκονται στο περιθώριο, αλλά όχι και στη δική μας.
Αν θέλετε δε επί της ουσίας, το κρυφό σχολειό είναι μύθος, καθώς η Οθωμανική Αυτοκρατορία ήταν ανεκτική σ΄ αυτόν τον τομέα, όπως και στον τομέα της θρησκείας. Οσο για την πρωτοπορία της Εκκλησίας στηνεπανάσταση του 1821, ας το αφήσουμε καλύτερα, γιατί τα ιστορικά ντοκουμέντα είναι αμείλικτα. Το ίδιο ισχύει και για το κατά πόσον οι έλληνες έσφαζαν όταν του δινόταν η ευκαιρία σε εποχές που οι σφαγές των αντιπάλων ήταν σχεδόν ανεκτές ή και αναμενόμενες σε τούτη τη γωνιά του πλανήτη. Το θέμα όμως δεν είναι αυτό.
Το θέμα είναι πόσο καιρό ακόμη ο κ. Χριστόδουλος, η Ιερά Σύνοδος και οι διάφοροι που τους πλαισιώνουν θα ασκούν τρομοκρατία, λειτουργώντας ως πραγματική παραεξουσία, με όργανα βουλευτές, υπουργούς και υφυπουργούς τρανό παράδειγμα ο υφυπουργός Παιδείας κ. Καλός-, δικαστές, στρατιωτικούς, αστυνομικούς, καθηγητές και δασκάλους. Πόσο καιρό ακόμη η Ελλάδα θα αδυνατεί να κάνει βήματα εκσυγχρονισμού γιατί δεν θα το επιτρέπουνο κ. Χριστόδουλος και οι συν αυτώ. Πόσο καιρό ακόμη η Εκκλησία της Ελλάδας θα αρνείται να προσαρμοσθεί ώστε να προσφέρει πραγματικά στις καινούργιες κοινωνικές ανάγκες και πραγματικότητες που προκύπτουν. Πόσο καιρό ακόμη η Εκκλησία θα επιβάλει θεία μετάληψη μέσα στα σχολεία, ακόμη και στα ιδιωτικά, -λες και δεν έχουμε άπειρες πια εκκλησίες- και βιβλία θρησκευτικών , όπως εκείνο της τετάρτης δημοτικού, όπου ένα από τα κεφάλαια αναφέρεται στην γεμάτη αρετή και νόημα ζωή που έζησε ένα προσφυγόπουλο του 1922 δίπλα στην εκκλησία, ως παπαδοπαίδι, ως ψάλτης και ως επίτροπος Ελεος πια με την κατήχηση.
Αγγελος Στάγκος
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.