Δημήτρης Καστριώτης
20/09/2011 - 15:38
Στα όρια της αδυναμίας
Το ζήσαμε με τα διόδια και με τα εισιτήρια των αστικών συγκοινωνιών, τώρα το βλέπουμε να επανέρχεται – το «δεν πληρώνω», εννοώ- σε σχέση με την έκτακτη εισφορά επί εισοδημάτων και ακινήτων. Σε όλες τις περιπτώσεις, αλλά κυρίως τώρα το «δεν πληρώνω» συσκοτίζει κάποια από τα ουσιώδη ζητήματα που συνδέονται με την εν εξελίξει φοροκαταιγίδα στην Ελλάδα.
13/09/2011 - 14:16
Ταξί χωρίς Τζούλια
Η τηλεόραση και η σύνδεση στο Ίντερνετ είναι μόνο ο κορμός της έμπνευσης για τα Ragoussis' s taxis. Αποκαλύπτουμε σήμερα μερικές από τις λεπτομέρειες που θα προβλέπει το νέο νομοθετικό πλαίσιο, το οποίο θα είναι εξαντλητικό καθώς η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να εξυγιάνει τον χώρο μέχρι εκεί που δεν παίρνει, μέχρι μασχάλη που λέει ο λόγος. Σύμφωνα με τις προτάσεις που έχουν πάρει το πράσινο φως, τα ταξί θα έχουν και Nova – υποχρεωτικά το αθλητικό πακέτο και προαιρετικά τα υπόλοιπα, αλλά με φραγή για ταινίες ενηλίκων, που θα απαγορεύονται αυστηρά.
07/09/2011 - 10:06
Εκείνοι έφτιαχναν και τριήρεις
Μάθε τέχνη κι άσ΄ την κι αν πεινάσεις ... άσ΄ την, προς Θεού, άσ΄ την κάτω, μην την αγγίζεις, ακούς βρε, κάτω το χέρι μη στο κόψουμε το ξερό σου! Αν πεινάσεις, κάνε ό,τι θες - παίξε στοίχημα, φτιάξε δομημένα ομόλογα, μπες στο Δημόσιο από το παράθυρο, βγες στο πεζοδρόμιο – αλλά όχι τέχνη. Όχι άλλη τέχνη...
02/09/2011 - 02:43
Αναμέτρηση συνθημάτων
Η ροπή του πολιτικού λόγου (όχι μόνο των πολιτικών) προς τη συνθηματολογία ούτε αποκλειστικά ελληνικό φαινόμενο είναι, ούτε ιδιαίτερα παράδοξο. Η δομή και οι στόχοι της πολιτικής αντιπαράθεσης είναι φυσικό να τείνουν προς την «πολεμική» -και η πολεμική είθισται υπηρετείται από συνθήματα που εμπνέουν ή/ και ...παραπείθουν.
30/08/2011 - 11:34
Καπνίζοντας στο αυτόφωρο
Η θερινή επαφή του απλού πολίτη με το Λιμενικό Σώμα τείνει να παγιώσει δύο διαπιστώσεις. Η οπτική (επαφή) εμπεδώνει το συμπέρασμα ότι κάποιος νοσηρός νους, μάλλον διεπόμενος από ...αντιλιμενικά αισθήματα, αποφάσισε να ντύσει αυτά τα παιδιά στα σκούρα μπλε, ώστε να υποφέρουν ακόμη περισσότερο κάτω από τον ήλιο - για όποιον/α, μάλιστα, αυτή η δοκιμασία δεν είναι αρκετή ο μόδιστρος πρόσθεσε και άρβυλα ως αξεσουάρ.
23/08/2011 - 12:45
Δεν πολεμιέται (αυτή) η αλλεργία
Τα στατιστικά στοιχεία για τις παράνομες πράξεις, μου είχε πει κάποτε αστυνομικός, είναι αναπόφευκτα ατελή. Όποτε παραβιάζεται κάποιο ιδιωτικό δικαίωμα, είναι βέβαια σύνηθες το έγκλημα να καταγγέλλεται από το θύμα και έτσι να μπορεί να καταγραφεί. Όταν όμως παραβιάζεται ένας κρατικός κανόνας που ενοχλεί όλους τους εμπλεκόμενους ιδιώτες, αναφορές δεν υπάρχουν. Τα «στοιχεία», λοιπόν, για το πόσα ναρκωτικά διοχετεύονται στην αγορά ή πόσο τσίπουρο αποστάζεται παράνομα δεν είναι κατά κυριολεξία στοιχεία, αλλά μάλλον εκτιμήσεις: συμπεράσματα από επιμέρους καταγραφές, όπως π.χ. από τις ποσότητες που κατάσχονται, βάσει των οποίων πιθανολογείται πόσο είναι το σύνολο της παραγωγής.
09/08/2011 - 10:20
Για μια δίκαιη κοινωνία (ρε γαμώ το)
Υποθέτω ότι ο Λευτέρης Πανταζής δεν θα δεχόταν ως «ομορφιές» τα όσα φιλοτέχνησαν οι ταξιτζήδες σε δρόμους και λιμάνια, οι ίδιοι όμως φάνηκαν πολύ περήφανοι για τις πράξεις τους. Προσωπικά μου άρεσαν ακόμη περισσότερο μερικές από τις επεξηγήσεις των ενεργειών τους, όπως π.χ. η διευκρίνιση ότι έριξαν λάδια στο οδόστρωμα προκειμένου να εμποδίσουν όχι τα τουριστικά λεωφορεία, αλλά τους μοτοσικλετιστές της αστυνομίας (αυτό οριζόταν από τον Μπυφόν ως δικαιολογία που συνιστά όντως δικαιολογία, αλλά είναι χειρότερη από την πράξη την οποία δικαιολογεί).
03/08/2011 - 01:33
Από το 1999 στο ... 99
O τίτλος - στο περίπου- ήταν ιδέα φίλου, που σκέπτεται να γράψει κάποτε βιβλίο για τη μετάβαση από τη χρηματιστηριακή ευφορία του 1998-99 στη σημερινή περίοδο της αθρόας προσφυγής εταιρειών στο (άρθρο) 99 του Πτωχευτικού Κώδικα - σε μία διαδικασία, δηλαδή, που αποβλέπει να διευκολύνει προβληματικές επιχειρήσεις να τα βρουν με τους δανειστές τους και να μην πάνε άπατες.
28/07/2011 - 17:50
Όλα κομπλέ
Βρέθηκα για λίγες μέρες σε τόπο όπου δεν φτάνουν εφημερίδες (έχω την ανησυχητική εντύπωση ότι κάθε χρόνο αυτοί οι τόποι αυξάνονται - και την έτι ανησυχητικότερη ότι ελάχιστοι νιώθουν την έλλειψη) και όπου αντιθέτως φτάνει άφθονο (ίσον: τόσο που να μας φθάνει) τσίπουρο, η κατανάλωση του οποίου καταστέλλει κάθε επιθυμία να παρακολουθήσει κανείς τηλεόραση - ή πάντως καταστέλλει κάθε τέτοια δική μου επιθυμία, ούτως ή άλλως ασθενή.
19/07/2011 - 13:13
Υπέρ πάρτης
Το τί πρέπει να γίνει και τί όχι στα Α.Ε.Ι. είναι φυσικό σε πολλά θέματα να χωράει συζήτηση - και να δικαιολογεί ρήξη. Δεν είναι, για παράδειγμα, ευκρινές αν η καθιέρωση τριετούς κύκλου σπουδών θα έχει θετικό αποτέλεσμα ή θα διαβρώσει το δωρεάν πανεπιστημιακό πτυχίο μεταθέτοντας το τέταρτο έτος στο μεταπτυχιακό επίπεδο. Άλλα σημεία διαφωνίας ενδέχεται να είναι ακόμη λεπτότερα, ίσως και ακατανόητα για τον μη ειδικό.
13/07/2011 - 11:06
Και οι χούλιγκανς οργισμένοι είναι
Αναρωτιέμαι μήπως, παράλληλα με τη σύσταση διακομματικής ή άλλης επιτροπής για τη μελέτη των επιθέσεων εναντίον βουλευτών, θα έπρεπε να επιλαμβάνεται των περιστατικών η αστυνομία και η δικαιοσύνη. Οι υπαίτιοι είναι σε αρκετές περιπτώσεις γνωστοί και θα μπορούσαν κάλλιστα να συλλαμβάνονται και να τιμωρούνται, όσο οι υπόλοιποι μελετάμε το θέμα.
05/07/2011 - 11:42
Νέο αυτογκόλ;
Ο κ. Βενιζέλος είναι ασφαλώς «πολιτικότερος» του κ. Παπακωνσταντίνου και άλλωστε διέβλεψε εγκαίρως ότι ήταν προτιμότερο να καμφθεί το πόθεν έσχες στην αγορά ακινήτων παρά να παρακολουθεί άπρακτο το κράτος την καθίζηση της οικοδομικής δραστηριότητας, άρα και των εισοδημάτων και των φόρων που παράγει. Οι ανακοινώσεις και πληροφορίες των τελευταίων ημερών δείχνουν, όμως, ότι το υπουργείο Οικονομικών δεν έχει ξεφύγει ακόμη από τη ροπή στα πολλά λόγια και από την τάση των συνεχών …απειλών προς τους πολίτες, παρά το γεγονός ότι η μέχρι στιγμής εμπειρία (και η λογική, θα πρόσθετα) υποδεικνύει ότι αυτή η τακτική απέφερε πενιχρούς καρπούς.
01/07/2011 - 08:39
Τελειώνει το φάρμακο
Ψυχραιμία, παιδιά. Μπορεί να επέρχεται το Μεσοπρόθεσμο, μπορεί να μας έχουν τρελάνει οι οικονομολόγοι που άλλος θέλει ευρωομόλογο, άλλος δραχμή (κανείς πάντως δεν έχει ύφος οικονομικά πάσχοντος ή αγωνιούντος), αλλά αυτό δεν είναι λόγος να μας παρασύρει το θυμικό.Πόσες φορές, για παράδειγμα, δεν έχουμε πει στο τηλέφωνο «Κική, μου τελειώνει το φάρμακο», η Κική έχει απαντήσει «κατεβαίνω Κρήτη το Σάββατο, θα δω τον ξάδελφό μου και θα σε φτιάξω» - και δεν εννοούμε ούτε ντόπα, ούτε χόρτο Ζωνιανών, αλλά ότι τελειώνει η καλή η τσικουδιά, οπότε πρέπει να «δαγκώσουμε» και πάλι το στοκ του επίμονου αποστάκτη εξαδέλφου; Γιατί, δηλαδή, όταν λέει το ίδιο ένας μπασκετμπολίστας στον Κύριο Μάκη, να πάει ο νους μας στο κακό;
28/06/2011 - 08:30
Η αρετή (στα λόγια) δεν γεμίζει το ταμείο
Χιλιο...αντιγραφόμενη η αφοριστική φράση του Πολ Κρούγκμαν, δηλώνει ότι «όταν επικρατούν τα οικονομικά της ύφεσης (...) η αρετή γίνεται ελάττωμα (...) και η σωφροσύνη τρέλα». Ο βραβευμένος οικονομολόγος ήθελε, βέβαια, με αυτήν να υποδείξει ότι πρόσφορη περίοδος να νοικοκυρεύουν τα κράτη τα δημοσιονομικά τους είναι εκείνη της οικονομικής ανόδου– και ότι στην ύφεση το κράτος πρέπει να ρίχνει στην αγορά χρήμα, όχι να τη στραγγίζει. [Ακόμη κι αυτός, ωστόσο, έχει στην αρθρογραφία του σημειώσει ότι η Ελλάδα είναι ιδιαίτερη περίπτωση..]
22/06/2011 - 01:37
Στους άλλους το ποτήριον (έστιν μεθερμηνευόμενον: μακριά απ’ τον κ… μας)
Διάβασα στις εφημερίδες ότι μέσα στα διάφορα που άκουσε από τους «αγανακτισμένους» ο ανταποκριτής του BBC κατά τη διαδήλωση της περασμένης Τετάρτης (πληροφορία προς τους διαδηλωτές απ’ ότε ήμην νέος: όταν επιχειρείς να σπάσεις φράγμα της αστυνομίας, η αστυνομία έχει τοποθετηθεί εκεί για να δείρει, όχι για να μοιράσει σοκολατάκια), ήταν και ρήση διαδηλωτή ότι δεν θέλουμε βοήθεια από την Ε.Ε., προτιμάμε να είμαστε «φτωχοί και χρεοκοπημένοι».
15/06/2011 - 01:45
Ζόρικα ερωτήματα
Η απειλητική αφίσα είναι, σύμφωνα τουλάχιστον με τον συνεργάτη της στήλης που μου την απέστειλε, από πρώιμη αμερικανική αντιαλκοολική εκστρατεία του 1919 – πριν η απαγόρευση αποκτήσει ισχύ νόμου και καταρρεύσει ενδόξως (αφού είχε κάνει πλούσιες μερικές καλές οικογένειες). Η απειλή των κυριών της φωτογραφίας είναι σαφής – χείλη που αγγίζουν αλκοόλ δεν θα αγγίξουν τα δικά τους. Αφίλητα (αντί άλαλα), σαν να λέμε, θα μείνουν τα χείλη των ασεβών-αλκοολικών. Φαίνεται, όμως, ότι το κάλλος των εικονιζομένων, αναμφισβήτητο ασφαλώς, δεν άρκεσε παρά ταύτα απέναντι στην πλανεύτρα γοητεία της φιάλης – και ότι οι αποδέκτες της απειλής προτίμησαν να μη δοκιμάσουν τα χείλη (αυτών) των κοριτσιών, αλλά να εμμείνουν στα ποτά τους. Η εμμονή τους δεν αποκλείεται, μάλιστα, να οδηγήθηκε και από σκέψεις ηπατικής υγείας – από τον φόβο, δηλαδή, μήπως, αν φιλήσεις τέτοια πλάσματα, μετά κινδυνεύεις να πέσεις στο οινόπνευμα χωρίς φραγμό.
10/06/2011 - 09:44
Βαριές κουβέντες (από τον Π. Κονδύλη το 1991)
Με τίτλο «Οι αιτίες της παρακμής της σύγχρονης Ελλάδας», οι εκδόσεις «Θεμέλιο» εξέδωσαν την εισαγωγή που είχε γράψει προ εικοσαετίας ο Παναγιώτης Κονδύλης στο βιβλίο του «Η παρακμή του Αστικού Πολιτισμού» (επίσης από το Θεμέλιο»). Θα πρότεινα την ανάγνωση του βιβλίου εκείνου ολόκληρου– και θα σημείωνα ότι ο τίτλος της εισαγωγής του ήταν πολύ λιγότερο «φιλόδοξος» από αυτόν που υιοθέτησε ο εκδοτικός οίκος στην τωρινή αυτοτελή έκδοσή της. Ο Κονδύλης δεν διατείνεται ότι σκιαγραφεί (όλες) τις αιτίες της παρακμής της σύγχρονης Ελλάδας: οι αυθεντικός τίτλος της εισαγωγής ήταν «Η καχεξία του αστικού στοιχείου στη νεοελληνική κοινωνία και ιδεολογία».
06/06/2011 - 01:10
Ich bin ein αγανακτισμένος
Σε προηγούμενο σημείωμα εξέφραζα τον φόβο ότι συγκεντρώσεις σαν των «αγανακτισμένων» ενισχύουν, έστω αθέλητα, την αντίληψη ότι η χώρα μπορεί δήθεν να βγει από την κρίση χωρίς θυσίες (απλώς φεύγουμε από το Μνημόνιο και διαπραγματευόμαστε με την Ε.Ε. ή με την …Κίνα μια ανθρώπινη λύση), οπότε περιττεύει και ο προβληματισμός για τον τρόπο κατανομής των θυσιών. Ας προσπεράσουμε προς στιγμήν ότι στο υπόστρωμα αυτής της νοοτροπίας καλλιεργούνται επικίνδυνες αντιδημοκρατικές αντιλήψεις και συμπεριφορές, για να μείνουμε στη διαπίστωση ότι το ύφος που δίνει τον τόνο στις συγκεντρώσεις των πλατειών παρεμποδίζει τη σοβαρή πολιτική συζήτηση για το πώς θα «ματώσουμε» λιγότερο ως κοινωνία κατά τον αγώνα εξόδου από την κρίση.
01/06/2011 - 08:35
Συν αγανακτήσει και χείρα κίνει
Η σύγκλισή μου με τους αγανακτισμένους («αγανακτημένους» δεν ήταν κάποτε το τυπικώς σωστό;) κατεγράφη την Παρασκευή το πρωί, όταν είδα σε εφημερίδα έναν από αυτούς σταυροπόδι και μπροστά του επτά κουτάκια και δύο μπουκάλια μπύρας. Θετικό. Δεν θα άντεχα στη θέα μιας αγανάκτησης συνοδευμένης από χυμό (φυσικό ή ...αφύσικο) ή φρούτα.
30/05/2011 - 00:51
Ρωτούσε για την ποιότητα - τη δωρεάν
Όπως είδα σε αφίσα, το κίνημα «δεν πληρώνω» μας καλεί να αξιώσουμε την 1η Ιουνίου εξέταση χωρίς πληρωμή εισιτηρίου στα ιατρεία των δημοσίων νοσοκομείων. Αντιπαρέρχομαι το ότι αυτό το εισιτήριο ισούται συνήθως με το αντίτιμο ενός καφέ και προχωρώ στο ευρύτερο σύνθημα -μήνυμα του κινήματος: Η δημόσια δωρεάν περίθαλψη ποιότητας είναι δικαίωμα για όλους.
25/05/2011 - 08:13
Ολίγη από κράτος
Ίσως πρέπει να διευκρινίσουμε κάτι - εκτός αν είναι ιδέα μου, γέννημα σοβαρής πλάνης: το ότι το ελληνικό κράτος (όπως και αρκετά άλλα) διατηρεί, για πλειάδα λόγων, οργανισμούς μικρής ή και μηδενικής απόδοσης αλλά ικανού κόστους και ότι, άρα, θα έπρεπε να τους καταργήσει, δεν σημαίνει ότι χρειάζεται εν γένει λιγότερο κράτος.
18/05/2011 - 01:40
Ορμόνην φυγείν αδύνατον
Δεν θυμάμαι τη χρονολογία, πρέπει όμως να ήταν αρχές της δεκαετίας του ΄90, όταν Αυστραλός δικαστής είχε αθωώσει έναν τύπο για σεξουαλική παρενόχληση. Τον είχε καταμηνύσει η γυναίκα του (!) γιατί της ζήταγε φορτικά κοκό και επέμενε ακόμη και όταν εκείνη του έλεγε ότι είχε πονοκέφαλο (άγνωστο αν ήταν όντως «πολύ κουρασμένη» ή έβγαζε τα μάτιά της αλλού σαν τη Μάρμω Πανθέου). Στα πλαίσια ενός γάμου, είχε πει ο δικαστής, καθένας από τους συζύγους δικαιούται να ζητάει «φίκι-φίκι» πιεστικότερα απ' όσο οι αστεφάνωτοι εραστές, αρκεί να μη μετέρχεται βία. Χαμός από φεμινιστικές αντιδράσεις. Είχε χρειαστεί ο τότε διευθυντής σύνταξης της εφημερίδας όπου εργαζόμουν για να μας συνεφέρει: «Αντί να δώσουν του ανθρώπου μετάλλιο που μετά από 30 χρόνια γάμου θέλει ακόμη τη γυναίκα του, γίνεται και δίκη! Όλο στραβά τα διαβάζουμε τα πράγματα.
13/05/2011 - 23:08
Αυτά ήταν τα …δυσάρεστα
Από το Ζάππειο ΙΙ με παραξένεψε ένα πράγμα. «Εκεί που μας έφτασε το ΠΑΣΟΚ, εύκολες και ευχάριστες λύσεις δεν υπάρχουν πια», είπε ο πρόεδρος της Ν.Δ.. Προηγουμένως είχε εξαγγείλει μείωση φόρων στα εταιρικά κέρδη, μείωση του ΦΠΑ, αύξηση των χαμηλών συντάξεων, πάγωμα των αντικειμενικών τιμών των ακινήτων και κατάργηση του πόθεν έσχες για κατοικίες. Η απορία μου: οι ευχάριστες λύσεις πώς είναι; Διότι, αν τα δυσάρεστα είναι αυτά που εξαγγέλθηκαν, μόλις μπει το νερό στ’ αυλάκι και φτάσει η Ν.Δ. στα ευχάριστα, ακόμη και η Εδέμ θα ωχριά μπροστά στην Ελλάδα. Τότε, βέβαια, θα χρειαστεί να αλλάξει πάλι το σήμα της Ν.Δ. – θα μεγαλώσει σε διαστάσεις για να χωρέσει το μότο «η κυβέρνησή μας, ευχαρίστησή σας».
12/05/2011 - 08:23
To τι πριν από το γιατί
Πάνε λίγα χρόνια, τρία τουλάχιστον π.Μ. (προ Μνημονίου), που είχα λαθρακούσει συζήτηση δύο αγνώστων μου σε σχέση με την αγένεια των ταξιτζήδων. Εκείνος που έθιξε το θέμα έλεγε ότι είχε κουραστεί με τον ενικό, το απότομο ύφος και τις παράνομες επιλογές κούρσας, με βασικά δηλαδή γνωρίσματα της συμπαθέστατης κατά τα άλλα κίτρινης φυλής. Ο συνομιλητής του αντέτεινε ότι όλα αυτά έδειχναν, πάντως, μία γνησιότητα συμπεριφοράς, την οποία ο ίδιος προτιμούσε από την ψεύτικη επαγγελματική ευγένεια των ταξιτζήδων της Γερμανίας, όπου έλεγε ότι είχε ζήσει.
10/05/2011 - 01:32
Οι καλές, οι κακές και οι άσχημες (περαιώσεις)
Κατά τα φαινόμενα, ανάλογα με το υπουργείο στο οποίο προΐσταται κάθε υπουργός, υπάρχουν καλές και κακές περαιώσεις. Καλές είναι εκείνες που αφορούν τα άλλα υπουργεία. Κακές είναι αυτές που αφορούν το δικό σου, κυρίως επειδή είθισται να προκαλούν αρνητικές εντυπώσεις και πύρινα σχόλια των μέσων ενημέρωσης για «συγχωροχάρτια» προς τους ανέντιμους και τα τοιαύτα.