Δημήτρης Καστριώτης
31/01/2012 - 11:54
Επίμονοι αναγνώστες
Πριν από είκοσι περίπου χρόνια, εφημερίδα στην οποία τότε εργαζόμουν είχε δημοσιεύσει επικριτικό ρεπορτάζ για κάποιο νομοσχέδιο. Ο αρμόδιος υπουργός, διαμαρτυρόμενος, ζήτησε να δώσει συνέντευξη για να αποδείξει το αβάσιμο της κριτικής. Καθώς έτυχε να μετάσχω στη δημοσιογραφική ομάδα που μετέβη για τη συνέντευξη, είχα την ευκαιρία να συνειδητοποιήσω (με ...αδικαιολόγητη έκπληξη) ότι ο υπουργός ήταν παντελώς άσχετος – όχι απλώς δεν ήξερε λεπτομέρειες του νομοσχεδίου, είχε και εσφαλμένη αντίληψη σε κρίσιμα θέματά του, όπως η διάκριση ποινικών και αστικών κυρώσεων.
27/01/2012 - 07:31
Ω καιροί, ω ...ψήφοι
«Αυτό που συμβαίνει σήμερα με το ΠΑΣΟΚ είναι άξιο μελέτης. Το κόμμα που ερωτεύτηκαν οι μισοί Έλληνες στη μεταπολίτευση κοντεύει να γίνει αντικείμενο λοιδορίας και απαξίας. Τα ρεπορτάζ, οι δημοσκοπήσεις και οι εσωτερικές πληροφορίες μιλούν για ένα κόμμα που λιώνει στα πόδια του. (...) Είναι βέβαιο ότι αυτή η «ελεύθερη πτώση» κάπου θα σταματήσει και το ΠΑΣΟΚ θα ανακάμψει σε προσεχείς δημοσκοπήσεις, αλλά δύσκολα θα ανακτήσει τις προϋποθέσεις κόμματος υποψήφιου για την εξουσία.(...) Η κοινωνία και η προοδευτική παράταξη ζητούσαν κάτι περισσότερο από έναν αντίπαλο του Κώστα Καραμανλή.»
24/01/2012 - 10:40
Το χρήμα και η τιμή (του)
Όποτε αποκαλύπτεται κάποιο «σκάνδαλο», όπως αυτό των κυκλωμάτων της Θεσσαλονίκης, αισθάνεται κανείς ότι αρμόζουν ανάλογες κάθε φορά σκέψεις.
18/01/2012 - 07:42
Άλυτα θέματα
Έπεσε προ ημερών στα χέριά μου ένα έντυπο προβολής λογιστικού γραφείου προς υποψήφιους πελάτες. Η εισαγωγή του με εξέπληξε: «Βασική μας αρχή», έγραφε, «είναι η δίκαιη κατανομή των φορολογικών βαρών». Πάγωσα. Άλλα ήξερα ότι ζητούν οι επιχειρήσεις από τους λογιστές - μήπως οι συγκεκριμένοι ήταν κάτι σαν τους Αχαιούς δώρα φέροντας, ώστε να τους ανοίγεις το λογιστήριο και να βγάζουν τα άπλυτά σου στη φόρα;
03/01/2012 - 11:04
Μη χάσουμε τον εαυτό μας
«Μερικές σκέψεις για τον τίτλο Καλή ΧρονιάΚαι τι εννοούσε ο Townshend με το "We won' t get fooled again" τον τίτλο Καλή Χρονιά»
27/12/2011 - 10:28
Το «ποτήριον» των εκλογών
Τον αποδιδόμενο στην Έμμα Γκόλντμαν αφορισμό «αν με τις εκλογές άλλαζε κάτι, θα ήταν παράνομες» δεν ξέρω πόσοι τον συμμερίζονται, νομίζω όμως ότι και απ' όσους τον αποδέχονται οι περισσότεροι προτιμούν να γίνονται εκλογές παρά να καταργούνται επισήμως ή να μετέχουν σ' αυτές υποψήφιοι ενός και μόνον κόμματος. Φυσικώ τω λόγω, σ' αυτούς τους περισσότερους δεν περιλαμβάνονται οι κρατούντες, για τους οποίους οι μεταβολές των εκλογών, ακόμη και αν δεν μπορούν να απειλήσουν το σύστημα, αναδιατάσσουν πάντως την κατανομή ισχύος με την οποία οι ίδιοι έχουν βολευτεί (άντε να συναλλάσσεσαι με καινούριους, να πρέπει να τους πείσεις, να τους λαδώσεις - όλα αυτά τα ανθρώπινα). Ωστόσο, ακόμη και οι κρατούντες δεν τολμούν να πουν στα ίσα ότι οι εκλογές πρέπει να καταργηθούν ως περιττές ή και επιβλαβείς – δεν είναι σικ, δεν ταιριάζει στο πνεύμα της εποχής κι όποιος το πει διακινδυνεύει γιαούρτι, αν όχι βαρύτερο προπηλακισμό.
20/12/2011 - 11:55
Διαπόμπευση και λαϊκισμός...
Θα έχετε προσέξει ότι επιτείνεται σταθερά η τάση των πολιτικών να πετάνε μία οργισμένη παρόλα περί φοροδιαφυγής ως καρύκευμα σε ο,τιδήποτε λένε - ή μάλλον ως καρύκευμα που αποβλέπει να συγκαλύψει ότι δεν λένε τίποτε. Έχω κατά νου πρωτίστως ορισμένα στελέχη της προηγούμενης κυβέρνησης (αρκετά των οποίων παραμένουν στη νυν), που έσπευδαν να υπενθυμίζουν πόσο μεγάλο δεινό είναι η φοροδιαφυγή ακόμη και όταν η προς αυτούς ερώτηση ήταν γιατί απέτυχαν στην περικοπή δαπανών ή γιατί διαψεύσθηκαν στο πρόγραμμα δανεισμού ή γιατί έκαναν μπάχαλο τον αθηναϊκό τουρισμό με τα ταξί ή γιατί υιοθετούν μέτρα έκδηλης αυθαιρεσίας και αναμφίβολης αποτελεσματικότητας διαλύοντας το λεγόμενο κράτος δικαίου. Βάζω στοίχημα ότι αυτοί οι τύποι, ακόμη και όποτε στήνουν καμιά γυναίκα σε ραντεβού, τη φοροδιαφυγή θα προβάλλουν ως δικαιολογία.
14/12/2011 - 01:40
Who shot Jr
Οι δύο μεγάλες αγωνίες που στοιχειώνουν τον σύγχρονο μέσο Έλληνα είναι γνωστές. Πρόκειται, ακριβέστερα, για «γενικές» αγωνίες, υπό την έννοια ότι καθεμία εξειδικεύεται σε επιμέρους αγωνιούλες. Τις θυμίζω.
07/12/2011 - 01:50
Η βίβλος του επενδυτή
Θα το έχετε πιθανότατα δει σε κάποιο πρόσφατο μέιλ «to undisclosed recipients»- από αυτά που επικαλούνται ανύπαρκτα ονόματα επιστημόνων, λάθος χρόνους και εσφαλμένες χρηματικές αποτιμήσεις, διατηρώντας παρά ταύτα σημαντικό πυρήνα αλήθειας ή μάλλον σοφίας. Αν, λέει το μέιλ για να παραθέσω την ουσία του, τον Γενάρη του 2008 είχατε επενδύσει χίλια ευρώ σε μετοχές της Royal Bank of Scotland, σήμερα θα είχατε μετοχές αξίας 29 ευρώ. Αν είχατε προτιμήσει να τοποθετήσετε το ισόποσο σε μετοχές της Lehman Brothers θα είχατε .. 0 ευρώ. Αν όμως είχατε αγοράσει με το ποσόν αυτό καλό κρασί και το είχατε πιεί, θα είχατε ακόμη κενές φιάλες αξίας 46 ευρώ.
06/12/2011 - 12:57
Η βίβλος του επενδυτή
Θα το έχετε πιθανότατα δει σε κάποιο πρόσφατο μέιλ «to undisclosed recipients»- από αυτά που επικαλούνται ανύπαρκτα ονόματα επιστημόνων, λάθος χρόνους και εσφαλμένες χρηματικές αποτιμήσεις, διατηρώντας παρά ταύτα σημαντικό πυρήνα αλήθειας ή μάλλον σοφίας. Αν, λέει το μέιλ για να παραθέσω την ουσία του, τον Γενάρη του 2008 είχατε επενδύσει χίλια ευρώ σε μετοχές της Royal Bank of Scotland, σήμερα θα είχατε μετοχές αξίας 29 ευρώ. Αν είχατε προτιμήσει να τοποθετήσετε το ισόποσο σε μετοχές της Lehman Brothers θα είχατε .. 0 ευρώ. Αν όμως είχατε αγοράσει με το ποσόν αυτό καλό κρασί και το είχατε πιεί, θα είχατε ακόμη κενές φιάλες αξίας 46 ευρώ.
30/11/2011 - 01:31
Μέτοχοι και συνδικαλιστές (είναι συναγωνιστές)
Για τις συνδικαλιστικές κινήσεις τύπου ΓΕΝΟΠ – ή τύπου Φωτόπουλου, αν προτιμάτε- έχουν γραφεί πολλά, με επίκεντρο από τη μία την έλλειψη νομιμοποίησης των συνδικάτων να παρεμποδίζουν την εφαρμογή κυβερνητικών αποφάσεων και από την άλλη την αιτίαση ότι τα φιλολαϊκά συνθήματα χρησιμοποιούνται από τα συνδικάτα ως προπέτασμα εντυπώσεων για την προώθηση συντεχνιακών συμφερόντων. Σ' αυτά δεν θα ήθελα να αναφερθώ εδώ παρά μόνο με δύο σημειώσεις. Πρώτη: όταν μιλάμε για πολιτική δράση, το νομικό επίπεδο δεν εξαντλεί το θέμα- ο πολιτικός αγώνας μπορεί να στρέφεται και εναντίον νόμων, στις δε εξάρσεις του και εναντίον Συνταγμάτων. Η κρίση ότι η τάδε συμπεριφορά παραβιάζει μία κείμενη διάταξη είναι νομική, ενδέχεται όμως ο ίδιος «παρατηρητής» που την εκφέρει να αποτιμά τη συμπεριφορά αυτή θετικά από άποψη πολιτικής ρήξης. Πρέπει να είναι κανείς πιο θετικιστής και από τον ...Κέλσεν για να ταυτίζει το δίκαιο με τον νόμο. Δεύτερη: το λαϊκιστικό προπέτασμα δόξα τω Θεώ ανθεί στις τοποθετήσεις και των κυβερνήσεων και των κομμάτων τόσο, ώστε να μην είναι αποκλειστικό αμάρτημα των συνδικάτων.
29/11/2011 - 10:26
Μέτοχοι και συνδικαλιστές (είναι συναγωνιστές)
Για τις συνδικαλιστικές κινήσεις τύπου ΓΕΝΟΠ – ή τύπου Φωτόπουλου, αν προτιμάτε- έχουν γραφεί πολλά, με επίκεντρο από τη μία την έλλειψη νομιμοποίησης των συνδικάτων να παρεμποδίζουν την εφαρμογή κυβερνητικών αποφάσεων και από την άλλη την αιτίαση ότι τα φιλολαϊκά συνθήματα χρησιμοποιούνται από τα συνδικάτα ως προπέτασμα εντυπώσεων για την προώθηση συντεχνιακών συμφερόντων. Σ' αυτά δεν θα ήθελα να αναφερθώ εδώ παρά μόνο με δύο σημειώσεις. Πρώτη: όταν μιλάμε για πολιτική δράση, το νομικό επίπεδο δεν εξαντλεί το θέμα- ο πολιτικός αγώνας μπορεί να στρέφεται και εναντίον νόμων, στις δε εξάρσεις του και εναντίον Συνταγμάτων. Η κρίση ότι η τάδε συμπεριφορά παραβιάζει μία κείμενη διάταξη είναι νομική, ενδέχεται όμως ο ίδιος «παρατηρητής» που την εκφέρει να αποτιμά τη συμπεριφορά αυτή θετικά από άποψη πολιτικής ρήξης. Πρέπει να είναι κανείς πιο θετικιστής και από τον ...Κέλσεν για να ταυτίζει το δίκαιο με τον νόμο. Δεύτερη: το λαϊκιστικό προπέτασμα δόξα τω Θεώ ανθεί στις τοποθετήσεις και των κυβερνήσεων και των κομμάτων τόσο, ώστε να μην είναι αποκλειστικό αμάρτημα των συνδικάτων.
18/11/2011 - 09:57
Κραυγές και …αναγνώσεις
Κύριο άρθρο εφημερίδας διεκήρυσσε ότι σύμφωνα με τα στοιχεία του Γενικού Λογιστηρίου για το 2009 οι μισθωτοί και συνταξιούχοι έφεραν και πάλι το βάρος του φόρου εισοδήματος, όπερ σημαίνει ότι οι λοιποί φοροδιαφεύγουν, άρα καλά κάνει το κράτος και συλλαμβάνει με τη διαδικασία του αυτόφωρου τους φοροφυγάδες (ώστε, συμπληρώνω, να δημοσιευθούν οι ανάλογοι τίτλοι και φωτογραφίες και μετά να αφεθούν –ορθότατα- ελεύθεροι από τον εισαγγελέα ή τον ανακριτή μέχρι να δικαστούν). Aνάλυση τυπική της νεοελληνικής μας λογικής. Όχι μόνον επειδή το φορολογικό βάρος των μισθωτών είναι άσχετο με το αυτόφωρο ως διαδικασία, αλλά και επειδή στο ίδιο το πρώτο θέμα η εφημερίδα – και δεν είναι η μόνη- δεν έκανε καν τον κόπο να συσχετίσει τους αριθμούς που η ίδια παρέθετε.
15/11/2011 - 12:31
Είπαμε κυρίαρχος, όχι ν'ανέβει στο κρεβάτι
Τώρα που κατάκατσε ο κουρνιαχτός για το δημοψήφισμα, μήπως θα έπρεπε να συζητήσουμε λίγο περισσότερο το ζήτημα – και μάλιστα το ζήτημα όχι τόσο της «αποκοτιάς» του Γ. Παπανδρέου όσο των εσωτερικών αντιδράσεων που πυροδότησε;
09/11/2011 - 01:37
Also sprach Τζούροβιτς
Πριν από χρόνια ο Πανιώνιος έπαιζε εντός έδρας με τον Άρη (εννοώ μπάσκετ, φυσικά). Κατά περίεργο τρόπο τα πράγματα πήγαιναν καλά, τα αστέρια του -τότε- μεγάλου Άρη είχαν μπλοκαριστεί και όλοι ήλπιζαν στη μεγάλη νίκη όταν ανέλαβε δράση ο ...Μισούνοφ.
08/11/2011 - 12:00
Also sprach Τζούροβιτς
Πριν από χρόνια ο Πανιώνιος έπαιζε εντός έδρας με τον Άρη (εννοώ μπάσκετ, φυσικά). Κατά περίεργο τρόπο τα πράγματα πήγαιναν καλά, τα αστέρια του -τότε- μεγάλου Άρη είχαν μπλοκαριστεί και όλοι ήλπιζαν στη μεγάλη νίκη όταν ανέλαβε δράση ο ...Μισούνοφ. Δεν θυμάμαι καλά πλέον, αλλά πρέπει να έβαλε τέσσερις επιθέσεις συνεχόμενες. Ο Βλάντο Τζούροβιτς, προπονητής του Πανιωνίου, ζήτησε αμέσως τάιμ άουτ. Και δείχνοντας τον παίκτη του Άρη με ύφος απελπισίας είπε στους παίκτες του μόνο το εξής: «Μισούυυυνοφ, Μισούυυυνοφ!!;;». Τους είπε με άλλα λόγια ότι, ρε παλικάρια, κάντε ήρωα κάποιον άλλον, γιατί αλλιώς θα γυριστεί για σας η ταινία «Θεέ μου, πόσο χαμηλά έπεσα Νο 2». [Σπεύδω να διευκρινίσω ότι το σχόλιο δεν είχε τίποτε να κάνει με τα μετέπειτα νομικά προβλήματα του παίκτη- μπορεί, άλλωστε, πάντα να φταίει ο νόμος και όχι ο διωκόμενος- αλλά μόνο με το ότι το να σου πάρει ματς ο Μισούνοφ δεν ήταν ακριβώς μπασκετικός τίτλος τιμής.]
02/11/2011 - 02:32
Το ...άλλο Αυτόφωρο
Δεν ξέρω τις ειδικότερες περιστάσεις υπό τις οποίες η συλληφθείσα για οφειλές ΦΠΑ επιχειρηματίας της συμπρωτεύουσας βρέθηκε να χρωστάει στην Εφορία ούτε τον βαθμό της ευθύνης της - αυτά θα πρέπει να αποτιμηθούν από τον φυσικό δικαστή της. Ξέρω μόνο ότι το τεκμήριο αθωότητας ως νομική εγγύηση ισχύει και στην περίπτωση αυτή καθώς και ότι το αυτόφωρο, όπως όλες οι βασικές ποινικές ρυθμίσεις, πρέπει να ισχύει ενιαία για όλα τα αδικήματα και όχι να υφίσταται ιδιώνυμο δρακόντειο πλαίσιο ειδικά για τις φορολογικές παραβάσεις.
01/11/2011 - 00:56
Μόνο ΜΗΝ είναι συνταγματάρχης…
Αντιγράφω από το α. 23 του Συντάγματος – όχι των ΗΠΑ, ούτε του Ράιχ, της Ελλάδας: «Απαγορεύεται η απεργία με οποιαδήποτε μορφή στους δικαστικούς λειτουργούς και σ’ αυτούς που υπηρετούν στα σώματα ασφαλείας.» Δεν είναι νέα διάταξη, οι συνδικαλιστές δικαστές και οι συνάδελφοί τους την ήξεραν πολύ καλά όταν μπήκαν στο δικαστικό σώμα. Ίσον, αν τους ενοχλεί που δεν μπορούν να απεργήσουν προκειμένου να εξαιρεθούν από τις επιπτώσεις της κρίσης που γονατίζει τους υπολοίπους μας, μια που είναι δικαστές τούτου δω του συστήματος και όχι του άλλου, του ιδανικού (μπρ…) που διακονεί το ΚΚΕ ή ο ΣΥΡΙΖΑ (αν και αυτός μάλλον δεν διακονεί τίποτε), έχουν μόνο μία οδό: να παραιτηθούν και να πάνε να κάνουν άλλη δουλειά. Όχι να παραβιάζουν το Σύνταγμα και να εισπράττουν τον μισθό τους, τον οποίον οι ίδιοι διπλασίασαν (και λίγα λέω) με τις αποφάσεις τους.
26/10/2011 - 08:50
Μόνο ΜΗΝ είναι συνταγματάρχης...
Αντιγράφω από το α. 23 του Συντάγματος – όχι των ΗΠΑ, ούτε του Ράιχ, της Ελλάδας: «Απαγορεύεται η απεργία με οποιαδήποτε μορφή στους δικαστικούς λειτουργούς και σ' αυτούς που υπηρετούν στα σώματα ασφαλείας.» Δεν είναι νέα διάταξη, οι συνδικαλιστές δικαστές και οι συνάδελφοί τους την ήξεραν πολύ καλά όταν μπήκαν στο δικαστικό σώμα. Ίσον, αν τους ενοχλεί που δεν μπορούν να απεργήσουν προκειμένου να εξαιρεθούν από τις επιπτώσεις της κρίσης που γονατίζει τους υπολοίπους μας, μια που είναι δικαστές τούτου δω του συστήματος και όχι του άλλου, του ιδανικού (μπρ...) που διακονεί το ΚΚΕ ή ο ΣΥΡΙΖΑ (αν και αυτός μάλλον δεν διακονεί τίποτε), έχουν μόνο μία οδό: να παραιτηθούν και να πάνε να κάνουν άλλη δουλειά. Όχι να παραβιάζουν το Σύνταγμα και να εισπράττουν τον μισθό τους, τον οποίον οι ίδιοι διπλασίασαν (και λίγα λέω) με τις αποφάσεις τους.
20/10/2011 - 12:30
Αύξηση κεφαλαίου
Αν έχω καταλάβει : Ο ένας, ο εκ Κυκλάδων, ο μεταρρυθμιστής ο το σχετικό μανιφέστο υπογεγραμμένος, υποσχέθηκε ταξί με τηλεόραση και ίντερνετ - και ήδη ταξί με 5.000 για μακροχρόνια ανέργους (γιατί όχι ταξί για άλλους έναντι 150.000, οι οποίες θα χρηματοδοτήσουν περισσότερους ανέργους;).
18/10/2011 - 02:17
Η αξιοκρατία σε εφεδρεία
Το πολυνομοσχέδιο που παρουσίασε η κυβέρνηση δεν φέρνει μόνο περικοπές μισθών, αλλά και (πρόσθετες) περικοπές ...λογικής (όπως π.χ. ότι οι προς εφεδρεία επιλέγονται με βάση την ηλικία και εν συνεχεία καταργούνται οι οργανικές θέσεις τους – λες και το πρώτο κριτήριο έχει σχέση με το δεύτερο). Πρέπει, όμως, να του αναγνωρισθεί μία τουλάχιστον ένδειξη συνεπούς τήρησης των πατροπαράδοτων αρχών του νεοελληνικού κράτους – και δη της αποστροφής μας προς την αξιοκρατία.
11/10/2011 - 10:21
Ποιος είναι ο αντικοινωνικός;
Η φορολογική καταιγίδα που έχει εξαπολυθεί στην Ελλάδα έχει τουλάχιστον ένα …καλό (¨ευφημισμό» δεν το λένε αυτό;): βοηθάει να θυμηθούμε ότι οι φόροι δεν πέφτουν από τον ουρανό, δεν τους δίνει ο Θεός δίκην ενδεκάτης εντολής, αλλά αποτελούν απόφαση της εξουσίας να παίρνει λεφτά από την τσέπη των πολιτών χωρίς να τους παρέχει συγκεκριμένη ανταπόδοση. Το αν, λοιπόν, η προσπάθεια των πολιτών να αποφύγουν τους φόρους είναι έγκλημα καθοσιώσεως ή εύλογη πράξη ή και θεμιτή άμυνα δεν κρίνεται αφηρημένα, αλλά σε συνάρτηση με το τί είναι οι φόροι. Δεν είναι τυχαίο ότι, όποτε διαβάζουμε ιστορία, βλέπουμε πως διάφορα κατά καιρούς καθεστώτα αποτιμώνται ως δεσποτικά, αυταρχικά ή και αποτυχημένα (ίδετε τη φράση: «είναι χειρότερο από έγκλημα, είναι λάθος!») από τη φορολογική τους πολιτική, ιδίως αν αυτή εξαντλεί τα εισοδήματα των πολιτών για να διατρέφει αργόσχολους αυλικούς πάσης φύσεως (ήτοι και αυλικούς των δημοκρατιών).
29/09/2011 - 10:06
Φασούλι το φασούλι
[Έκθεση μαθητή της 6ης Δημοτικού για την Παγκόσμια Ημέρα Αποταμίευσης στις 31.10.2011]
27/09/2011 - 11:24
Κυρίες και επιδόματα
Γνωστός μου ασχολούμενος (και επαγγελματικά - ως εκδότης) με τη λογοτεχνία έλεγε από χρόνια ότι, αν τον απογοήτευε κάτι από τον ελληνικό δημοσιογραφικό σχολιασμό, κυρίως τον ραδιοτηλεοπτικό αλλά σε μεγάλο βαθμό και τον έντυπο, ήταν η φθίνουσα προσπάθεια των σχολίων να διατυπώνουν κάποιο γενικό(τερο) συμπέρασμα - ή μάλλον κάποιο γενικότερο ερώτημα. Είτε επρόκειτο για κάποια ακρότητα ενός κροίσου είτε για σκανδαλώδη συμπεριφορά κάποιου πολιτικού, αισθανόταν πως από την κριτική απουσίαζε συνήθως η απόπειρα γενίκευσης την οποία ο ίδιος θεωρούσε πεμπτουσία της δημοσιογραφικής προσέγγισης.