Τελικά μάλλον έχουμε κάνει λάθος για τους Έλληνες πολιτικούς. Παρά το μεγαλοπρεπές και αλαζονικό ύφος τους, τις πολυπληθείς συνοδείες αστυνομικών και παρατρεχάμενων, τα «κύριε πρόεδρε» και τις κοσμικές προσκλήσεις αποδεικνύεται ότι είναι απλώς φουκαράδες μεροκαματιάρηδες μικροαστοί. Πώς αλλιώς εξηγείται ότι λαδώνονται, παίρνοντας ψυγειοκαταψύκτες, κουζίνες, τηλεοράσεις και ηλεκτρικές αβγουλιέρες; Αυτά ούτε ο φτηνότερος υπάλληλος της Εφορίας ή της Πολεοδομίας δεν τα θεωρεί ικανοποιητικό λάδωμα. Οι υπουργοί μας όμως από ό,τι φαίνεται παίρνουν ό,τι τους δώσεις. Ψυγείο; Φέρ' το. Αβγουλιέρα; Τι να κάνουμε, φέρ' την και αυτή. Τέτοια ξεφτίλα κανείς δεν τη φανταζόταν. Πέρα από την πλάκα βέβαια όλοι γνωρίζουμε ότι πίσω από τις ηλεκτρικές συσκευές κρύβονται τα εκατομμύρια ευρώ που ομολόγησαν οι Γερμανοί υπάλληλοι της Siemens ότι έδωσαν σε Έλληνες πολιτικούς και κόμματα και τα οποία οι ελληνικές δικαστικές αρχές και οι αρχηγοί των κομμάτων δεν μπορούν - ποιος ξέρει γιατί άραγε - να εντοπίσουν. Το σκάνδαλο της Siemens πάει άρον άρον για κουκούλωμα, ο Πρωθυπουργός που ενσάρκωσε τις προσδοκίες όλων για κάθαρση της δημόσιας ζωής και εκσυγχρονισμό της δημόσιας διοίκησης έχει αποτύχει παταγωδώς και αδυνατεί να καθαρίσει ακόμη και το στενό περιβάλλον του γύρω από το οποίο περιστρέφονται τελικά όλα τα σκάνδαλα, η αντιπολίτευση έχει το μερίδιό της στη διαφθορά και κάνει την πάπια και εμείς συνειδητοποιούμε πλέον ότι όποιος Έλληνας πολίτης ψηφίζει χωρίς να έχει άμεσο προσωπικό συμφέρον από το κόμμα στο οποίο δίνει την ψήφο του είναι προφανώς ηλίθιος. Και καθώς ο πολιτικός κόσμος ασχολείται αποκλειστικά και μόνο με το κουκούλωμα των σκανδάλων δεν υπάρχει κανείς να ασχοληθεί με τα πραγματικά και σοβαρά προβλήματα του πολίτη και κυρίως με το γεγονός ότι αυξάνεται σημαντικά ο αριθμός των νοικοκυριών που βρίσκονται στο όριο της ανέχειας.

Καθώς η κρατική μηχανή διαλύεται, επιστρέφουμε στην εποχή των πλούσιων ευεργετών και των φτωχών εθελοντών. Η Mazda χάρισε σε δήμους και κοινότητες 30 αυτοκίνητα 4Χ4 διασκευασμένα σε πυροσβεστικά, η Alpha Bank χάρισε στην Πυροσβεστική 11.000 στολές και πολλές άλλες εταιρείες έχουν πραγματοποιήσει ανάλογες δωρεές.

Σκηνικό ευθείας σύγκρουσης μεταξύ ισλαμιστών και κεμαλιστών έχει στηθεί στην Τουρκία μετά τη σύλληψη 24 επιφανών κεμαλιστών προχθές από τις αστυνομικές αρχές. Ανάμεσα στους συλληφθέντες ήταν δύο απόστρατοι στρατηγοί, οι Χουρσίτ Τολόν και Σενέρ Ερουϊγκιούρ, πρώην επικεφαλήςτης τουρκικής στρατοχωροφυλακής και γνωστοί σκληροπυρηνικοί κεμαλιστές, η σύλληψη των οποίων αναμένεται να ταράξει τους «πασάδες» καθώς αποτελεί χτύπημα στην καρδιά του στρατιωτικού κατεστημένου.

Η έκθεση με τα 200 χαρακτικά του Γκόγια που παρουσιάζει η Εθνική Πινακοθήκη έχει τίτλο «Ο ύπνος της λογικής γεννά τέρατα». Το σχόλιο αυτό του μεγάλου Ισπανού ζωγράφου επιβεβαιώνεται στη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα. Σήμερα η λογική κοιμάται, αν δεν έχει ήδη πεθάνει. Και, καθώς κοιμάται, έχουν γεννηθεί ήδη πολλά τέρατα.

Μία από τις μεγαλύτερες πληγές στην Ελλάδα σήμερα είναι η Τοπική Αυτοδιοίκηση. Θεωρητικά η ενίσχυσή της σε αρμοδιότητες και χρήμα αποτελεί μεγάλο βήμα εκδημοκρατισμού που παράλληλα βελτιώνει τηναποτελεσματικότητα, καθώς η εξουσία έρχεται πολύ πλησιέστερα στον πολίτη και στις ανάγκες του, ενώ εκείνος από την πλευρά του έχει μεγαλύτερη συμμετοχή στις αποφάσεις, αλλά και στον τρόπο ικανοποίησης αυτών των αναγκών. Στην πράξη αυτό έχει επιτευχθεί σε όλες σχεδόν τις προηγμένες χώρες της Δύσης και γιαυτό η Ευρωπαϊκή Ενωση ενθαρρύνει την ανάπτυξη της τοπικής εξουσίας και αντίστοιχα την εξασθένηση της κεντρικής, εκτός από τους τομείς της εξωτερικής πολιτικής , της άμυνας, της εθνικής ασφάλειαςκαι των βασικών κατευθύνσεων της οικονομικής πολιτικής.

Ενώ υπάρχουν σαφείς ενδείξεις ότι ένα αόρατο χέρι κατευθύνει τηνυπόθεση της Ζήμενς, δημιουργώντας ταυτόχρονα εντυπώσεις για πιθανές περίεργες στις συμβάσεις των φρεγατών, των “patriots”, του μετρό, του συστήματος ασφαλείαςC41της SAIC. Ο στόχος είναι βεβαίως να δημιουργηθεί η αίσθηση στον κόσμο ότι ολόκληρο το ΠΑΣΟΚ είχε το δάχτυλο στο μέλι και όχι κάποια μεμονωμένα πρόσωπα. Κανείς δε δεν γνωρίζει αν και κατά πόσο μετέχει στο κόλπο αυτό η αμερικανική δικηγορική εταιρία που έχει αναλάβει την διερεύνηση του σκανδάλου της Ζήμενς διεθνώς, ή αν πτυχές της υπόθεσης συζητήθηκαν ακόμη και στη συνάντηση της Κας Μπακογιάννη με την Κα Κοντολίζα Ραϊς. Όχι ότι στο ΠΑΣΟΚ ήταν όλοι παρθένες , αλλά σίγουρα κάτι μυρίζει στη μέχρι τώρα διαχείριση της υπόθεσης Ζήμενς.

Η Ελλάδα βρίσκεται αυτή την περίοδο στη δίνη μίας πολύ κακής και άσκημης συγκυρίας από την οποία δείχνει ανήμπορη να γλυτώσει, αλλά και δεν προσπαθεί για να το καταφέρει. Πνίγεται και βουλιάζει μέσα στη διαφθορά, την ακρίβεια, την ανικανότητα και τους διεθνείς κλυδωνισμούς της οικονομίας της παγκοσμιοποίησης, αλλά και του κλίματος που δημιούργησε η απερίγραπτη αμερικανική κυβέρνηση, τα πολιτικό κατεστημένο και η κοινωνία στο σύνολό τους δεν εννοούν να καταλάβουν ότι το μοντέλο με το οποίο έζησε και αναπτύχθηκε η χώρα έχει φτάσει σε αδιέξοδο. Η έξοδος από το αδιέξοδο δεν θα είναι ούτε εύκολη, ούτε ανώδυνη, αλλά πρέπει να γίνει γιατί η επιμονή και η παραμονή στα ίδια θα είναι πολύ χειρότερη.

Μα την αλήθεια, αυτή την καραμέλα που πιπιλίζουν συνεχώς διάφοροι, πολιτικοί και δημοσιογράφοι, ότι δήθεν απειλείται με κατάρρευση το πολιτικό σύστημα από τις αποκαλύψεις γύρω από το σκάνδαλο Ζήμενς, δεν τις αντιλαμβάνομαι. Όπως δεν μπορώ να καταλάβω και τους φωστήρες που επιμένουν να υποστηρίζουν ότι δεν πρέπει να επιτρέπεται η οικονομική ενίσχυση κομμάτων και πολιτικών από ιδιώτες και εταιρίες, λές και αυτά που βιώνουμε σήμερα αποτελούν την επιτομή της διαφάνειας.

Ανάλογα με το πώς θα το χειριστούν Καραμανλής και Παπανδρέου, το σκάνδαλο της Siemens μπορεί να οδηγήσει σε μεγάλη πολιτική αστάθεια ή στην κάθαρση στα δύο μεγάλα κόμματα. Είναι αναγκαίο αυτή τη στιγμή και μεγάλη ευκαιρία και για τους δύο ηγέτες να ξεκαθαρίσουν τα κόμματά τους. Ηδη η κοινή γνώμη έχει πειστεί για ένα πράγμα: ότι σήμερα υπάρχουν πολιτικοί που λαδώνονται. Αυτό δεν είναι καινούργιο. Δεν υπάρχει ούτε ένας Ελληνας που να αμφιβάλλει ότι κάποιοι πολιτικοί παίρνουν αποφάσεις με κίνητρο το προσωπικό οικονομικό όφελος. Η υπόθεση της Siemens, όμως, πρώτον, αφορά και τα δύο μεγάλα κόμματα, οπότε το πολιτικό κόστος μοιράζεται· και, δεύτερον, έρχεται σε μια στιγμή που η ανασφάλεια επικρατεί μεταξύ των πολιτών εξαιτίας της οικονομικής κρίσης αλλά και της διαπίστωσης ότι η κυβέρνηση δεν μπορεί να λύσει ούτε τα μεγάλα διαρθρωτικά προβλήματα ούτε καν τα τρέχοντα μικροπροβλήματα της καθημερινότητας. Και ενώ έχουμε μια κυβέρνηση αναποτελεσματική μεν, που όμως δεν χάνει εύκολα τα ποσοστά της στις εκλογικές δημοσκοπήσεις, και μια αξιωματική αντιπολίτευση που διαλύεται σε δόσεις, έρχεται και το σκάνδαλο της Siemens να θέσει σε αμφισβήτηση το σύνολο του πολιτικού κόσμου.

Αν πιστεύουμε πως η υπόθεση της Siemens θα αλλάξει το πολιτικό σκηνικό της χώρας, είμαστε γελασμένοι.Πλην μερικών παράπλευρων απωλειών, δεν πρόκειται να ανοίξει μύτη. Αν δούμε προσεκτικά τα πραγματολογικά στοιχεία όσον αφορά την διάχυση της υπόθεσης προς την κοινή γνώμη και γνωρίζοντας τι συνέβη με άλλα σκάνδαλα, μπορούμε με ασφάλεια να συμπεράνουμε πως πολλή φασαρία για το τίποτα. Ποιος θυμάται σήμερα τις υποκλοπές και ποιος τα ομόλογα; Ποιος ασχολείται καν με την υπόθεση Ζαχόπουλου;

Η τελευταία κρίση στο ΠΑΣΟΚ οδηγεί σχεδόν με μαθηματική ακρίβεια σε νέα ήττα στις επόμενες εκλογές. Στην πολιτική, όπως στο ποδόσφαιρο, στο μπάσκετ, στο διαγωνισμό της Γιουροβίζιον και σε πολλές άλλες δραστηριότητες, όλα γίνονται, όπως επιμένουν τα γνωστά κλισέ, αλλά μετά την ημιδιαγραφή Σημίτη από τον κ. Γ. Παπανδρέου οι πιθανότητες του Κόμματος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης ελαχιστοποιούνται έως και μηδενίζονται.

Δεν ξέρω αν είναι σύμπτωση ή όχι, αλλά η Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου πέτυχε τον μεγαλύτερο θρίαμβό της, την κατάκτηση του ευρωπαϊκού κυπέλλου, το 2004, όταν στη χώρα έπνεε ένας άνεμος ελπίδας και προσδοκιών, όταν στην ατμόσφαιρα επικρατούσε η υπερηφάνεια γιατί ήταν φανερό ότι η προσπάθεια για την πραγματοποίηση των Ολυμπιακών Αγώνων, όταν η αισιοδοξία ήταν διάχυτη, η χώρα ένοιωθε ότι ανήκει στη βαθιά Ευρώπη και η οικονομία…πετούσε. Δεν χρειάζεται να μπούμε σε διαμάχες αν η συγκεκριμένη ατμόσφαιραοφειλόταν στην κυβέρνηση Σημίτη που μόλις είχε απέλθει ή στην...επανίδρυση του κράτους που είχε υποσχεθεί η κυβέρνηση Καραμανλή, προκειμένου να έλθει στην εξουσία. Τηνεξουσία που μόλις είχε αναλάβει.

Ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης σχολίασε προχθές τον ελληνικό προϋπολογισμό λέγοντας ότι είναι πλασματικός και ότι η Βουλή που υποτίθεται πως τον εξετάζει και τον ψηφίζει δεν εξετάζει τίποτε. Υποστήριξε μάλιστα ότι και να ήθελε η Βουλή να τον εξετάσει, δεν θα μπορούσε, διότι περιέχει 14.000 κωδικούς και ως εκ τούτου δεν είναι δυνατόν να ελεγχθεί. Σχολίασε επίσης ο διεθνής οργανισμός πως ο κάθε υπουργός μπορεί να κάνει ό,τι θέλει μέσα από τους ειδικούς λογαριασμούς όλων των υπουργείων. Ολα όσα λέει ο διεθνής οργανισμός είναι σωστά. Τα πράγματα είναι απλά. Ο προϋπολογισμός είναι φτιαγμένος - όπως όλα - για να εξυπηρετεί το ρουσφέτι, την αδιαφάνεια και το χάος. Για να εξυπηρετεί τις σκοπιμότητες των υπουργών που κομματικά σκεπτόμενοι και μικροπολιτικά λειτουργούντες χρησιμοποιούν το δημόσιο χρήμα για προσωπικές σκοπιμότητες. Για να βολευτούν οι ίδιοι, να βολέψουν συγγενείς και φίλους, να πριμοδοτήσουν τους ψηφοφόρους τους και να εξασφαλίσουν την επανεκλογή τους, ώστε να συνεχίσουν να νέμονται το δημόσιο χρήμα και να κάνουν τα ρουσφέτια τους.

Δεν ήταν «κεραυνός εν αιθρία» μετά τα όσα είχαν προηγηθεί, αλλά κανείς δεν περίμενε ότι ο κ. Γ. Παπανδρέου θα έφθανε στο σημείο να θέσει εκτός Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ-ουσιαστικά εκτός ΠΑΣΟΚ- τον πρώην πρωθυπουργό κ. Κ. Σημίτη. Και όμως το έκανε σε μία απελπισμένη προσπάθεια να πείσει ότι δεν είναι Γιωργάκης αλλά Γιώργος Παπανδρέου και να εξουδετερώσει κάθε σκέψη αμφισβήτησης προς το πρόσωπό του μέσα στο κόμμα. Αμφισβήτηση που ούτως ή άλλως υπάρχει, είτε εκφράζεται είτε όχι, καθώς η παράταξη δεν έχει στίγμα και σταθερή γραμμή και είναιδεδομένες οι επιδόσεις της στις αλλεπάλληλες δημοσκοπήσεις που βλέπουν το φως της δημοσιότητας και μάλιστα σε μία εξαιρετικά δύσκολη συγκυρία για την κυβέρνηση. Δεν έχει ξαναγίνει να έχει απώλειες μία κυβέρνηση και ταυτόχρονα να αυξάνει τη διαφορά της από το δεύτερο κόμμα και αυτό αποτελεί…επιτυχία του κ. Γ. Παπανδρέου κυρίως , αλλά και της φθοράς που έχουν υποστεί στο σύνολό τους τα προβεβλημένα και αναγνωρίσιμα μεγαλοστελέχη του ΠΑΣΟΚ.

Δεν του έφτανε του πολύπαθου ΠΑΣΟΚ που δεν μπορεί να πάρειτα πάνω του στις δημοσκοπήσεις ούτε όταν η δυσαρέσκεια των πολιτών βρίσκεται το κόκκινο και η κυβέρνηση χάσκει ανήμπορη να αντιμετωπίσει την οικονομική-κοινωνική κρίση, του ήλθε ξαφνικά νέος νταμπλάς. Αυτή τη φορά ξέσπασε ανοιχτή σύγκρουση μεταξύ του κ. Κ. Σημίτη και του κ. Γ. Παπανδρέου, με αφορμή την αντιφατική στάσητου Κόμματος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, από τη μία πλευρά να στηρίζει κριτικά την Μεταρρυθμιστική Συνθήκη της Λισσαβώνας-το κείμενο του Ευρωσυντάγματος δηλαδή- και να την ψηφίζει στη Βουλή καιαπό την άλλη να ζητάει δημοψήφισμα για την κύρωσή της, όπως ακριβώς κάνουν το ΚΚΕ και ο ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ. που είναι ανοιχτά εναντίον. Γιατί είναι σαφές ότι όποιος θέλει δημοψήφισμα προσδοκά ότι η Συνθήκη θα απορριφθεί, ιδιαίτερα στη σημερινή πολύ δύσκολη συγκυρία.

Τα πράγματα είναι τόσο ζόρικα που ακόμη και ο «μάγος» Κοντοπυράκης, ο φοβερός επικεφαλής της Eθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας δεν μπόρεσε κα κατεβάσει τον πληθωρισμό κάτω από 4,9% τον Μάϊο, οπότε φανταστείτε με πόσο τρέχει στην πραγματικότητα, τρώγοντας τα σωθικά της μεσαίας και των κατωτέρων εισοδηματικών τάξεων. Γιατί είναι γεγονός ότι ο υψηλός πληθωρισμός «τρώει» κυρίως τα εισοδήματα των φτωχότερων που είναι αναγκασμένοι να δαπανούν το μεγαλύτερο μέρος του εισοδήματος σε αγαθά απαραίτητα για την επιβίωσή τους. Στη σημερινή μάλιστα συγκυρία, αυτά ακριβώς τα αγαθά, τα τρόφιμα και τα καύσιμα είναι εκείνα που πυροδοτούν τον πληθωρισμό.

Παγκοσμίως οι πολιτικοί έχουν καταφέρει να καταστήσουν πρώτη πολιτική δύναμη τις υπερεθνικές, πολυεθνικές εταιρίες και δεύτερη δύναμη τα μήντια, περιοριζόμενοι οι ίδιοι στην τρίτη θέση, αν και είναι οι μόνοι που εκλέγονται από τον λαό για να διαχειρίζονται την εξουσία. Το πώς και το γιατί συμβαίνει αυτό είναι μία μεγάλη και θλιβερή ιστορία, αλλά πάντως αυτή είναι η πραγματικότητα.

Ο τρόπος λειτουργίας της Ελλάδας σήμερα θυμίζει τον τρόπο λειτουργίας του Νησιού της Χελώνας (Τορτούγα), που ήταν το κρησφύγετο των πειρατών μερικούς αιώνες πριν. Ο καθένας κάνει ό,τι θέλει, τιμωρία δεν υπάρχει για τίποτα, εκτός αν στηθεί μια τηλεδίκη στα γρήγορα, συλλογική συνείδηση δεν υπάρχει, η αυθαιρεσία καταστρέφει το περιβάλλον, η Παιδεία είναι της πλάκας, οι μόνες αξίες που αναγνωρίζονται είναι το χρήμα και η δημοσιότητα. Ετσι ακριβώς ήταν και στο Νησί της Χελώνας, μέχρις ότου οι μεγάλες δυνάμεις της εποχής δεν τους άντεξαν άλλο και διέλυσαν τους πειρατές. Ισως αυτή να είναι και η δική μας κατάληξη, αφού στην Ευρωπαϊκή Ενωση πληθαίνουν οι φωνές που αναρωτιούνται «τι θα κάνουμε πια με αυτούς;», δηλαδή με εμάς.

Τους ασκούς του Αιόλου άνοιξε η χθεσινή απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Τουρκίας να ακυρώσει ως αντισυνταγματικό το νομοσχέδιο που είχε περάσει το Φεβρουάριο το κυβερνών κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) σε συνεργασία με το Κόμμα Εθνικιστικής Δράσης (ΜΗΡ) και επέτρεπε το ισλαμικό «τουρμπάν» (τη γνωστή μας μαντήλα) στα τουρκικά πανεπιστήμια.

Οι κινήσεις του Ανδρέα Βγενόπουλου της Marfin είναι τουλάχιστον παράξενες για τα ελληνικά δεδομένα. Αρχικώς αγόραζε μαζικά μετοχές του ΟΤΕ, γεγονός που ανάγκασε τον υπουργό Οικονομίας Γ. Αλογοσκούφη να ψηφίσει νέο νόμο, που απαγόρευε στον Βγενόπουλο να αποκτήσει περισσότερο από το 20% του οργανισμού. Μετά πούλησε στην Deutsche Telekom τις μετοχές του, ενώ η γερμανική εταιρεία συμφώνησε με τον υπουργό να αγοράσει ένα μικρό επιπλέον ποσοστό από το Δημόσιο για να αποκτήσει και το μάνατζμεντ της επιχείρησης. Ετσι, ο ΟΤΕ πέρασε σε γερμανικά χέρια, ο Αλογοσκούφης βρέθηκε κατηγορούμενος από την αντιπολίτευση ότι ξεπούλησε την επιχείρηση και ο Βγενόπουλος ότι είναι «Κοσκωτάς». Ο Βγενόπουλος κατέθεσε αγωγές στον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ Αλ. Τσίπρα και στον πρόεδρο του ΠαΣοΚ Γ. Παπανδρέου, θεωρώντας ότι τον δυσφημούν. Παραλλήλως, ο Βγενόπουλος είχε εκδηλώσει την έντονη επιθυμία του να μπει ως μέτοχος στον Παναθηναϊκό, κάτι που ο Βαρδινογιάννης δεν ήθελε.

Η άνοδος της τιμής του πετρελαίου που στην Ελλάδα απασχολεί σχεδόν μόνο τους οδηγούς των αυτοκινήτων και τις νοικοκυρές που ακόμη δεν έχουν καταφέρει να λύσουν τον γρίφο «γιατί η άνοδος της τιμής του πετρελαίου ακριβαίνει τα ραπανάκια στη λαϊκή», στέλνει κύματα πληθωρισμού σε ολόκληρο τον κόσμο και ανοίγει την ψαλίδα μεταξύ πλουσίων και φτωχών.

Η ελεύθερη οικονομία, στην οποία τόσο πολύ πιστεύει η κυβέρνηση Καραμανλή και ειδικά ο υπουργός Οικονομίας κ. Γ. Αλογοσκούφης, έχει στο ιδεολογικό της κέντρο μια λέξη: Deregulation ή σε ελεύθερη μετάφραση «απορρύθμιση». Η κακόηχη αυτή λέξη, μια λέξη που στα ελληνικά ακούγεται αρνητική σε βαθμό ανησυχητικό, μπορεί να κρύβει τη λύση του μεγαλύτερου προβλήματος της ελληνικής οικονομίας. Ποιο είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα; Κατά κοινή ομολογία η γραφειοκρατία. Οι δεκάδες χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι που ζουν παρασιτικά, εις βάρος όλων μας, εμποδίζουν την ανάπτυξη και συντηρούν τη διαφθορά και την παραοικονομία. Και ενώ η λέξη απορρύθμιση είναι η ραχοκοκαλιά της ελεύθερης οικονομίας, η κυβέρνηση αυτή δεν κάνει τίποτε για να την εφαρμόσει στην πράξη.

Οι αγορές δείχνουν ότι ξεπέρασαν την κρίση των ενυπόθηκων στεγαστικών δανείων των αμερικανικών τραπεζών, αυτή την κρίση που θα μείνει στη χρηματιστηριακή ιστορία ως η κρίση των subprimes. Τώρα ήρθε η ώρα για την αληθινή κρίση των αγορών, αυτή που οφείλεται στην ύφεση των οικονομιών. Το ερώτημα είναι αν υπάρχει ύφεση.

Η συμφωνία μας με τους Ρώσους για τον αγωγό φυσικού αερίου South Stream αποτελεί ίσως τη μοναδική επιτυχία της κυβέρνησης σε θέμα που σχετίζεται με την οικονομία. Και δεν ήταν εύκολη συμφωνία. Οι Αμερικανοί έκαναν τα αδύνατα δυνατά για να την αποτρέψουν και να διατηρήσουν τον ενεργειακό έλεγχο στη χώρα μας. Τώρα όμως που το θέμα αυτό έληξε, καλό θα είναι να σκύψει ο ίδιος ο Πρωθυπουργός προσεκτικά στα προβλήματα της οικονομίας και να επανεξετάσει την πολιτική του, διότι απ' ό,τι φαίνεται ως σήμερα δεν έχει αντιληφθεί πως τα πράγματα δεν πάνε καθόλου καλά.

Eξω πάμε καλά έλεγε ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Καραμανλής, θείος του σημερινού Πρωθυπουργού μας. Με τα χάλια της οικονομίας μας στο εσωτερικό, δεν έχουμε καμία αμφιβολία πως το ίδιο θα λέει αυτές τις ημέρες και ο Καραμανλής ο Νεότερος, μετά την σημαντική συμφωνία για τον αγωγό South Stream, που υπέγραψε στην Μόσχα με τον απερχόμενο Ρώσο Πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν.