Επειδή απέτυχε οικτρά στην αποστολή του ή μήπως επειδή έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι του για να στριμώξει την Ελληνοκυπριακή πλευρά σε μια λύση που θα πρόσφερε όλο το νησί στο πιάτο της Τουρκίας;

Ακόμα και λίγο πριν φύγει, υπερβαίνοντας και πάλι τα όρια του ρόλου του, είπε ενώπιον του Ακιντζί στα κατεχόμενα, ότι «δεν είναι σωστό να παραμένει κάποιος στην αίθουσα αναμονής» προσθέτοντας με νόημα: «Εσείς σε αυτή την πλευρά το γνωρίζετε αυτό, κάτι που δεν το γνωρίζουν όλοι στην άλλη πλευρά».

Η «άλλη πλευρά» παρεμπιπτόντως είναι αυτή που εκδιώχτηκε από τις πατρογονικές εστίες και αντικρύζει κάθε πρωί την τουρκική ημισέληνο στον Πενταδάκτυλο…

Θα ήθελε πολύ και απεγνωσμένα μετά από τρία χρόνια πήγαινε- έλα μια (όποια κι ήταν αυτή…) λύση ο Έϊντε. Θα του έδινε άλλον αέρα στις βουλευτικές εκλογές της Νορβηγίας, όπου ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του.

Για το καλό όλων το σχέδιό του απέτυχε και ο ίδιος εκτέθηκε και τσαλακώθηκε άσχημα, χάνοντας πολύ συχνά το μέτρο.

Ήταν ανάγκη να τον βραβεύσουν κι από πάνω; Συγγνώμη αδέλφια, αλλά αυτό, δεν λέγεται γενναιοδωρία…