Ο Μητσοτάκης στοχεύει στην αυτοδυναμία και αντίπαλος του δεν είναι πια ο Τσίπρας, αλλά οι αριθμοί. Το να πιάσει δηλαδή ένα ποσοστό που ακόμη και αν δεν είναι το ίδιο υψηλό με το 40% της προηγούμενης Κυριακής, θα του δίνει μία άνετη αυτοδυναμία.
Ο Ανδρουλάκης έχει στα χέρια του ένα αποτέλεσμα ως βάση, λίγο πολύ όπως το επιθυμούσε και οι στόχοι του, άμεσοι οι έμμεσοι, ξεκάθαροι ή ανομολόγητοι, είναι να πιάσει την αυτοδυναμία ο Μητσοτάκης, ώστε να μην έχει δίλημμα συνεργασίας και να ροκανίσει όσο μπορεί τον Τσίπρα, ει δυνατόν και να τον αντικαταστήσει στα έδρανα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Και ο Τσίπρας; Τι μπορεί να επιδιώκει ο Τσίπρας και ποιο μήνυμα μπορεί να μεταδώσει με πειστικό τρόπο ώστε να μην υποστεί άλλη μία επώδυνη ήττα; Απ’ ό,τι φαίνεται μέχρι στιγμής, θα προσπαθήσει να καλλιεργήσει το φόβο ενός «ανεξέλεγκτου Μητσοτάκη» και την ίδια στιγμή να πείσει, ότι εκείνος μπορεί να είναι αξιόπιστη αντιπολίτευση και όχι το ΠαΣοΚ.
Η αλήθεια είναι ότι οι πιθανότητες δεν τον ευνοούν και ότι για να πείσει για οτιδήποτε θα χρειαστεί κάποιο θαύμα…