Αυτό είναι ότι (και πάλι: λόγω κοινοβουλευτικών μαθηματικών) συντονίζονται τέσσερα κόμματα και καταθέτουν από κοινού την πρόταση δυσπιστίας, δίχως βέβαια να μπορούν να αποφύγουν διάφορα τραγελαφικά.
Μεταξύ αυτών, το για ποιο λόγο κατατίθεται η πρόταση (Τέμπη-συγκάλυψη ή εφ’ όλης της ύλης;), αλλά και σε ποιο χρόνο, δηλαδή μόλις θα μιλούσε ο Ανδρουλάκης στη Βουλή ή με την ολοκλήρωση των πρωτολογιών στην προ ημερήσιας διάταξης συζήτηση;
Μέσα σε όλα αυτά τα αμήχανα, μία λεπτομέρεια έχει κάποιο ενδιαφέρον. Ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ήθελε να περιληφθεί και η υπόθεση των υποκλοπών στο αιτιολογικό της πρότασης δυσπιστίας, ενώ το ΠαΣοΚ και ο Ανδρουλάκης δεν ήθελαν ούτε να το ακούσουν.
Μάλλον πείστηκαν με τα πολλά και αφού προσπαθούσαν μάταια τα προηγούμενα χρόνια να σηκώσουν τη χώρα στο πόδι με τις υποκλοπές, ότι αυτή η υπόθεση δεν έχει να προσφέρει τίποτα από πολιτικής άποψης…