Επειδή δε η εποχή έχει αναδείξει ένα νέο είδος πολιτικής, ή μάλλον πολιτικής αερολογίας, σύμφωνα με την οποία προέχει το να «αφουγκράζεται» κανείς, γίνεται φανερό ότι όχι μόνο αυτό δεν συμβαίνει, αλλά αντιθέτως, οι περισσότεροι «αφουγκραστές» ζουν στο δικό τους παράλληλο σύμπαν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν οι απουσίες από την κηδεία του Διονύση Σαββόπουλου, όχι τόσο των κομμάτων της Αριστεράς (και ειδικά του ΚΚΕ, που δεν θα έπρεπε να εκπλήσσει), όσο του Νίκου Ανδρουλάκη και δευτερευόντως του Σωκράτη Φάμελλου.
Αν κάποιος «αφουγκράζεται», την προσέλευση των πολιτών και μόνο να έβλεπε, θα καταλάβαινε ότι έχει κάνει μία τεράστια γκάφα. Πόσο μάλλον αν στην περίπτωση Ανδρουλάκη η απουσία οφείλεται στην προτεραιότητα που δόθηκε σε έναν ευρωπαϊκό εκτός έδρας αγώνα μπάσκετ του Παναθηναϊκού. Το ότι χάθηκε και ο αγώνας, είναι άλλου είδους λεπτομέρεια, που σε συνδυασμό με όλα τα υπόλοιπα θα μπορούσε και να αλλάξει τα στερεότυπα περί γκαντεμιάς…
