• Γ.Δ.ΓΕΝ. ΔΕΙΚΤΗΣ0,000%
  • S&P 5000,000%
  • Nasdaq0,000%
  • FTSE 1000,000%
  • Nikkei 2250,000%
  • DAX0,000%
  • CAC 400,000%
  • €/$
  • €/£
  • BTC
08:43 - 14 Σεπ 2010

Αφού αλλάζουν όλα, να αλλάξει και η Δ.Ε.Θ.

Τόσα υποτίθεται ότι πρέπει να αλλάξουν στην Ελλάδα, καιρός να αλλάξει και η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης. Ίσως θα έπρεπε να το περιλάβει η Τρόικα στο μνημόνιο για να σιγουρευτούμε ότι θα γίνει η αλλαγή, αλλά πάντως δεν πρέπει να υπάρχει κανείς αντικειμενικός παρατηρητής, σχολιαστής, πολιτικός ή απλός πολίτης που να μπορεί να υποστηρίξει με βάσιμα επιχειρήματα ότι η ΔΕΘ εξυπηρετεί κάποιο σκοπό και πρέπει να παραμείνει όπως είναι. Ούτε καν ο Παναγιώτης Ψωμιάδης θα τολμούσε να ισχυριστεί κάτι τέτοιο, εκτός και αν πρόκειται για την ψυχολογική ανάγκη μας πόλης να νοιώσει σπουδαία, επειδή μία φορά το χρόνο ανεβαίνει σύσσωμη η κυβέρνηση για τα εγκαίνια και με την ευκαιρία να κηρύξει ο πρωθυπουργός την έναρξη της νέας πολιτικής περιόδου, με μία ομιλία προς τις λεγόμενες «παραγωγικές τάξεις» και μία πολύωρη και συνήθως ανιαρή συνέντευξη τύπου.

Ακόμη και οι φανατικοί Θεσσαλονικιοί αναγνωρίζουν ότι η ΔΕΘ, στα 84 της πια, έχει εκφυλιστεί σαν θεσμός. Δεν είναι διεθνής, δεν είναι καν έκθεση εμπορευμάτων , καθώς συντηρείται σαν εικονική πραγματικότητα από την παρουσία των κρατικών περιπτέρων. Των κρατικών περιπτέρων που κοστίζουν ένα περίδρομο λεφτά, απασχολούν κάποιους χαβαλέδες δημόσιους υπαλλήλους που στέλνονται για να τα στελεχώσουν για 15 μέρες και πληρώνονται εκτός έδρας και δεν παρουσιάζουν κανένα απολύτως ενδιαφέρον. Γιατί ποιο ενδιαφέρον να παρουσιάζει και τι να εκθέτει ένα περίπτερο του υπουργείου Δικαιοσύνης, ή του υπουργείου Εσωτερικών, ή ακόμη και του ΟΣΕ ή της ΕΡΤ. Τι να δείξουν στον επισκέπτη και γιατί ο επισκέπτης να τα επισκεφθεί; Εκτός αν πρόκειται για συλλέκτη κακογραμμένων προπαγανδιστικών φυλλαδίων…

Κανονικά, οι ίδιοι οι φορείς της Θεσσαλονίκης θα πρέπει να απαιτήσουν την αλλαγή της φυσιογνωμίας της ΔΕΘ. Η διατήρησή της έτσι όπως είναι, με μοναδικό σκεπτικό την παράλληλη διατήρηση κάποιων θέσεων εργασίας (που αρκετές βρίσκονται στα όρια της αργομισθίας) ή την δαπάνη κάποιων κρατικών χρημάτων στην πόλη, αποτελεί απολύτως κοντόφθαλμη θεώρηση. Είναι μαθηματικά βέβαιο ότι ο παρατεταμένος και αυξανόμενος εκφυλισμός της θα οδηγήσει στο οριστικό κλείσιμο. Ήδη δεν εξυπηρετεί σε τίποτα την πόλη αυτή η ΔΕΘ, όπως έχει καταντήσει, αλλά και το οριστικό κλείσιμό της θα είναι μεγάλο πλήγμα.

Επομένως, στους Θεσσαλονικιούς και τους φορείς τους πέφτει η ευθύνη να βάλουν τα κεφάλια κάτω, να σκεφτούν, να προτείνουν και να ξαναζωντανέψουν την ΔΕΘ. Με άλλη μορφή ίσως, σε διαφορετική τοποθεσία και διάρκεια ίδια ή και μικρότερη, αλλά και με δραστηριότητες που θα συνδέονται με την προσέλκυση επισκεπτών στην πόλη όλο τον χρόνο. Η ΔΕΘ είναι μέρος της νεότερης ιστορίας της Θεσσαλονίκης και το οφείλουν στους εαυτούς τους και στην πόλη να το κάνουν, χωρίς να καταφεύγουν στη γνωστή γκρίνια κατά του «κράτους των Αθηνών» επειδή δήθεν αυτό οφείλει να πάρει την πρωτοβουλία. Στο κάτω-κάτω της γραφής ο «Καλλικράτης» και οι ακόμη μεγαλύτερες αρμοδιότητες που θα δοθούν στους δήμους και τις περιφέρειες, είναι ταυτόχρονα ευκαιρία και πρόκληση για να μετατρέψουν οι Θεσσαλονικιοί το ταριχευμένο πτώμα της ΔΕΘ σε ζωντανό οργανισμό.

Παράλληλα πρέπει να τονισθεί επίσης ότι είναι καιρός να τελειώνουμε και με την γελοία ιστορία της ανόδου ολόκληρης της κυβέρνησης στη Θεσσαλονίκη κάθε Σεπτέμβριο. Ας ανεβαίνει μόνο ο πρωθυπουργός, αλλά όχι και οι υπόλοιποι για να τον χειροκροτούν. Πρόκειται για τριτοκοσμική «παράδοση», που κοστίζει χρήματα, είναι κακόγουστη ως παράσταση και προκαλεί κόπωση και άσχημα σχόλια. Και μαζί με αυτή, να τελειώνουμε (με την έννοια της χρονικής διάρκειας) με την καθιερωμένη τρίωρη συνέντευξη τύπου. Πουθενά στον κόσμο ένας πρωθυπουργός δεν απαντά επί τρεις ώρες επί παντός επιστητού, για να δώσει την ευκαιρία σε δημοσιογράφους και δημοσιογραφίσκους να εμφανιστούν στην τηλεόραση και να ακουστούν οι τοποθετήσεις τους πριν κάνουν την ερώτησή τους.