Δεν είναι σπουδαία η κυβέρνηση που έχουμε. Αλλά είναι ακόμη χειρότερη η αντιπολίτευση και ειδικά η Νέα Δημοκρατία που αποτελεί τον άλλο πόλο εξουσίας. Ο Α. Σαμαράς έχει καταφέρει να παραμυθιάσει πολλούς πολίτες ότι υπήρχε άλλος δρόμος για να τα βγάλουμε πέρα, αν και πρέπει να γνωρίζει πολύ καλά ότι δεν υπήρχε. Φαίνεται πως έχει τον λαϊκισμό στο αίμα του και ας είναι μεγαλοαστός εκ καταγωγής. Για αντίστοιχο λόγο βρήκε αντίστοιχους συμπαραστάτες στα μήντια. Όχι γιατί τον προτιμούν για πρωθυπουργό από τον Γιώργο Παπανδρέου, αλλά γιατί και αυτά έχουν τον λαϊκισμό στο DNA τους.
Το θέμα είναι λοιπόν ότι όπως φαίνεται στις επερχόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές οι έλληνες δεν πάνε για να επιλέξουν δήμαρχους και περιφερειάρχες, αλλά για να «σιχτιρίσουν» την κυβέρνηση. Είναι δεδομένο ότι έχουν στριμωχθεί από το μνημόνιο και την θεωρούν υπεύθυνη. Ξεχνώντας τα χάλια που άφησε πίσω της η κυβέρνηση του Κ. Καραμανλή και της Νέας Δημοκρατίας, ή ότι τα κόμματα της Αριστεράς λένε ανέξοδα ό,τι τους κατέβει. Πολλοί νομίζουν ότι ρίχνοντας την ψήφο τους στον Δημαρά ή όπουδήποτε αλλού θα ξορκίσουν ανέξοδα και εκ του ασφαλούς το κακό. Αμ δεν είναι έτσι…Αν η κυβέρνηση καταβαραθρωθεί στις εκλογές, θα υπάρξουν επιπτώσεις. Πολύ δύσκολα θα μπορεί πλέον να επιβάλει την πολιτική που από το μνημόνιο και την πραγματικότητα είναι υποχρεωμένη να εφαρμόσει. Ενθαρρυμένος ο Σαμαράς θα εντείνει την αντιπολίτευση άνω στη γραμμή του λαϊκισμού που έχει χαράξει. Δεν τον ενδιαφέρει ούτε η αποδοκιμασία του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος και είναι χαρακτηριστικό ότι οι ευρωβουλευτές της Ν.Δ. διαφοροποιήθηκαν σε μία τελευταία ψηφοφορία από τους συναδέλφους τους. Ο αρχηγός της Ν.Δ. θέλει να γίνει σύντομα πρωθυπουργός και αυτό, μαζί με όλα τα υπόλοιπα, μπορεί να σημαίνει εκλογές μέσα στο 2011. Δεν αποκλείεται καθόλου να το τολμήσει ο Γ. Παπανδρέου, όσο και να μη το θέλουν η Τρόϊκα και η Ευρώπη.
Και θα μας μείνει και ο Δημαράς για περιφερειάρχης τα επόμενα χρόνια. Και αυτό επίσης δεν αντέχεται.