Στο επίκεντρο αυτής της στρατηγικής βρίσκεται, σύμφωνα με ανάλυση της Wall Street Journal, η προσέγγιση της αντιπολίτευσης και ιδιαίτερα του Kuomintang (KMT), αλλά και η προσπάθεια να ενισχυθούν οι αμφιβολίες στην Ταϊβάν σχετικά με το κατά πόσο οι Ηνωμένες Πολιτείες θα συνεχίσουν να στηρίζουν το νησί.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτέλεσε η επίσκεψη της προέδρου του KMT, Cheng Li-wun, στην Κίνα τον Απρίλιο. Η εξαήμερη περιοδεία περιλάμβανε συναντήσεις υψηλού επιπέδου και κορυφώθηκε με συνάντηση με τον Κινέζο πρόεδρο Σι Τζινπίνγκ. Σύμφωνα με πρόσωπα που επικαλείται η ανάλυση, οι δύο πλευρές είχαν προηγουμένως επεξεργαστεί τη γλώσσα που θα χρησιμοποιούσε η Cheng, ενώ είχε καταστήσει σαφή την αντίθεσή της στην ανεξαρτησία της Ταϊβάν.
Η συγκεκριμένη προσέγγιση αποκτά μεγαλύτερη σημασία καθώς το Πεκίνο θεωρεί τη δεύτερη προεδρική θητεία του Ντόναλντ Τραμπ ένα παράθυρο ευκαιρίας. Οι δηλώσεις του Αμερικανού προέδρου για την Ταϊβάν, οι επικρίσεις του για τη βιομηχανία ημιαγωγών του νησιού και η καθυστέρηση έγκρισης μεγάλης συμφωνίας πώλησης όπλων έχουν δημιουργήσει, σύμφωνα με την ανάλυση, αβεβαιότητα στην Ταϊπέι. Σε δημοσκόπηση του Brookings Institution που επικαλείται το δημοσίευμα, μόλις 24% των ψηφοφόρων στην Ταϊβάν χαρακτήρισαν τις ΗΠΑ αξιόπιστο σύμμαχο.
Παράλληλα, το Πεκίνο επιχειρεί να ενισχύσει την επιρροή του μέσω του διαδικτύου. Η Εθνική Υπηρεσία Ασφαλείας της Ταϊβάν έχει κάνει λόγο για εκτεταμένη εκστρατεία «γνωστικού πολέμου», με 45.000 ύποπτους λογαριασμούς να έχουν εντοπιστεί το 2025, έναντι περίπου 28.000 το 2024. Οι ταϊβανέζικες αρχές έχουν επίσης συνδέσει με την Κίνα deepfake βίντεο και εκστρατείες παραπληροφόρησης που επιχειρούν να ενισχύσουν την εικόνα ότι η Ουάσιγκτον ενδέχεται να εγκαταλείψει το νησί.
Η πίεση δεν περιορίζεται στο ψηφιακό πεδίο. Το Πεκίνο συνεχίζει τις στρατιωτικές κινήσεις γύρω από την Ταϊβάν, ενώ παράλληλα επιδιώκει να καλλιεργήσει πολιτικές σχέσεις με δυνάμεις που τάσσονται υπέρ της στενότερης επικοινωνίας με την Κίνα. Η Cheng έχει θέσει ως προτεραιότητα τη βελτίωση των σχέσεων με το Πεκίνο, υποστηρίζοντας ότι η Ταϊβάν δεν θα πρέπει να υποχρεωθεί να επιλέξει ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Κίνα.
Ιδιαίτερη σημασία έχει και η συζήτηση γύρω από το λεγόμενο «Συναίνεση του 1992». Η Cheng εμφανίστηκε να υιοθετεί μια διατύπωση πιο κοντά στην ερμηνεία του Πεκίνου, δίνοντας έμφαση στην έννοια της «μίας Κίνας» και αποφεύγοντας την παραδοσιακή θέση του KMT περί «αντίστοιχων ερμηνειών». Η μετατόπιση αυτή προκάλεσε ανησυχίες στο εσωτερικό της Ταϊβάν, ακόμη και μεταξύ στελεχών του ίδιου του KMT.
Η συγκυρία αποκτά ακόμη μεγαλύτερη πολιτική βαρύτητα ενόψει των τοπικών εκλογών του Νοεμβρίου και, σε δεύτερο χρόνο, των προεδρικών εκλογών του 2028. Το KMT διαθέτει ισχυρή παρουσία στην τοπική πολιτική και ελέγχει σήμερα το νομοθετικό σώμα, ενώ το κυβερνών Δημοκρατικό Προοδευτικό Κόμμα (DPP) βρίσκεται αντιμέτωπο με μια ολοένα πιο σύνθετη αντιπαράθεση με το Πεκίνο.
Ωστόσο, η εικόνα της κοινής γνώμης παραμένει σύνθετη. Η υποστήριξη για την ενοποίηση με την Κίνα έχει υποχωρήσει κάτω από το 8%, σύμφωνα με μακροχρόνια δημοσκόπηση του National Chengchi University. Την ίδια στιγμή, καταγράφονται διαφορετικές τάσεις μεταξύ των νεότερων ηλικιών, ενώ η κινεζική πολιτιστική επιρροή εξακολουθεί να βρίσκει ανταπόκριση σε τμήματα της νεολαίας.
Για το Πεκίνο, το ζητούμενο φαίνεται να είναι η δημιουργία πολιτικών και κοινωνικών συνθηκών που θα περιορίζουν την αντίσταση στην κινεζική επιρροή χωρίς το κόστος μιας στρατιωτικής σύγκρουσης. Το μεγάλο ερώτημα, ωστόσο, παραμένει αν η προσπάθεια αυτή θα οδηγήσει σε ουσιαστική αλλαγή των πολιτικών συσχετισμών στην Ταϊβάν ή αν, αντίθετα, θα προκαλέσει μεγαλύτερη καχυποψία απέναντι στο Πεκίνο.
