• Γ.Δ.ΓΕΝ. ΔΕΙΚΤΗΣ0,000%
  • S&P 5000,000%
  • Nasdaq0,000%
  • FTSE 1000,000%
  • Nikkei 2250,000%
  • DAX0,000%
  • CAC 400,000%
  • €/$
  • €/£
  • BTC
00:02 - 18 Φεβ 2013

Στην κόψη του ξυραφιού πάλι…

Ανησυχία, συναγερμό και έξαρση του λαϊκισμού προκαλούν τα στοιχεία για την ανεργία, που έχει ήδη φτάσει στο 27% και εκτιμάται ότι θα φτάσει στο 30% ώς το τέλος του χρόνου. Εκείνοι που ήξεραν τι τους γίνεται, όπως ο Παπαδήμος, είχαν προειδοποιήσει ότι αυτός είναι ο κίνδυνος και ότι πρέπει να παρθούν μέτρα για την αντιμετώπισή της, όπως  σύνδεση χορήγησης δανείων προς επιχειρήσεις από τις τράπεζες, με την υποχρέωση διατήρησης του προσωπικού τους ή νέων προσλήψεων. Άλλο όμως να το λες και άλλο να γίνεται, ιδιαίτερα σε ένα τόσο πολύπλοκο και αρνητικό περιβάλλον, όπως αυτό στην Ελλάδα πρωτίστως και στην Ευρωζώνη γενικότερα.

Η κυβέρνηση δείχνει να αντιλαμβάνεται πως η χώρα δεν μπορεί να πορευτεί με 30% ανεργία, ακόμη και αν αυτή περιλαμβάνει ανθρώπους που στην πραγματικότητα δουλεύουν στη μαύρη οικονομία (όπου μαύρη οικονομία, υπάρχει και μαύρη εργασία) ή μετρά τώρα ανενεργούς σε προηγούμενες εποχές πολίτες, που προσπαθούν σήμερα να βρουν δουλειά. Όμως για να κάνει κάτι χρειάζονται άμεσα έργα και επενδύσεις και κυρίως μεγαλύτερη ρευστότητα στην οικονομία, που σημαίνει χαλαρότερη οικονομική πολιτική σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Άρα, αλλαγή πολιτικής από την πλευρά της Γερμανίας, κάτι που δεν διαφαίνεται, πριν από τις γερμανικές εκλογές τουλάχιστον.

Παρά λοιπόν τις αισιόδοξες προβλέψεις του Στουρνάρα και του επιτελείου του, η χώρα βρίσκεται σε κρίσιμη κατάσταση και η κοινωνική αναταραχή μπορεί να ξεσπάσει ανά πάσα στιγμή. Οχι μόνο γιατί παίρνει χρόνο εκ των πραγμάτων η παραγωγική ανάπτυξη, όπως είναι η επιθυμία αυτών που μας δανείζουν, αλλά και όπως επιβάλλεται για να υπάρχει μέλλον. Αλλά και γιατί υπάρχουν υπουργοί στην κυβέρνηση που κωλλυσιεργούν, γιατί συνεχίζεται η τακτική της τοποθέτησης ακατάλληλων ανθρώπων σε επίκαιρες θέσεις επειδή ανήκουν στο τάδε ή το δείνα κόμμα, γιατί τα κόμματα της συμπολίτευσης δεν ανταποκρίνονται όπως πρέπει στις υποχρεώσεις τους, γιατί τα κόμματα της αντιπολίτευσης συνεχίζουν απτόητα τον άκρατο λαϊκισμό (τελευταία μάλιστα εμφανίζονται συχνά στα μήντια νέα φυντάνια του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. που επιδίδονται με ζήλο στο άθλημα μπας για να πιάσουν στασίδι, είτε ως βουλευτές, είτε ως στελέχη μιας ενδεχόμενης κυβέρνησής του κόμματος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης), γιατί ζει και βασιλεύει η γραφειοκρατία και η πολυνομία, γιατί συνδικαλιστές, συντεχνίες και δήμαρχοι δημιουργούν δηλητηριώδες κλίμα για επίδοξους επενδυτές. Και πολλά άλλα γιατί…

Άγνωστο πόσο αντιληπτό είναι, η χώρα πάντως συνεχίζει να ταλαντεύεται στην κόψη του ξυραφιού και παραμένει ερώτημα αν θα αντέξει μέχρι να αλλάξει η πολιτική των δανειστών, αν αλλάξει…. Ή αν θα προλάβει να αυτοπυρποληθεί.

Άγγελος Στάγκος

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.